Hardrocker op zoek naar Vader met witte baard

'Hallelujah' in plaats van 'Hell', de heilige geest in plaats van xtc. Jong en gelovig Nederland gaat uit zijn dak op christelijke dance muziek die wordt gedraaid op sanctified (geheiligde) music-parties, blijkt uit een van de verhalen uit het eerste nummer van Strak....

ELLEN VAN DEN BOOMGAARD

Het blad is bedoeld voor jongeren rond de twintig jaar, die geïnteresseerd zijn in evangelisatie en in Youth for Christ-activiteiten, legt eindredacteur Vincenza La Porta uit. Belangstelling is er zeker, beweert zij. 'Alleen in het bestand van Youth for Christ hebben wij al 20 duizend adressen van mogelijke lezers.'

Strak verschijnt vier keer per jaar in een oplage van 25 duizend en is gratis verkrijgbaar. Het is de opvolger van het blad Strada. Dat bevatte, volgens La Porta, alleen maar service en informatie, maar geen redactionele inhoud. Strada moest worden opgekrikt en uitgebouwd. En dus ook maar van naam veranderd. 'We waren bang dat jongeren die het blad al eens doorgebladerd hadden, zouden denken: o, Strada, dat ken ik al, dat is niet interessant om te lezen.'

Alle verhalen in Strak zijn geïnspireerd op het evangelie. Zo gaat het openingsverhaal over een 'volbloed hardrocker' die zes jaar geleden binnenstapte bij een baptistengemeente, omdat hij 'de christelijke God zocht, de Vader met de lange witte baard.' Hij dacht dat baptist een soort bier was. Maar het bleek een gemeenschap te zijn waarin hij hartelijk werd binnengehaald en waar hij kennismaakte met Jezus.

De naam Strak is gekozen uit een stapel suggesties van lezers van Strada. Namen als Yoy, Youth Blad, New Style, Risk, Power haalden het niet. Het werd uiteindelijk Strak. 'Want, dat klonk wel lekker,' aldus La Porta.

De naam klinkt dan misschien wel lekker, de opmaak van het blad oogt minder aantrekkelijk door een wirwar van verschillende lettercorpsen. Ook het kleurgebruik is erg wild en onrustig. Sommige teksten zijn zelfs bijna onleesbaar geworden, zoals de column God=Reality: kleine witte lettertjes op een oranje-zwart gevlekte achtergrond.

Over het soort verhalen kun je uiteraard blijven twisten. Dat spreekt aan of niet, maar als artikelen nauwelijks te ontcijferen zijn, wordt wellicht ook voorbij gegaan aan de doelgroep.

Ellen van den Boomgaard

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden