'Harde aanpak ouders werkt averechts'

Marokkanen die langer in Nederland zijn, weten heel goed dat slaan als traditioneel patroon in de opvoeding niet oké is. 'Maar veel ouders hebben geen idee hoe het anders moet.'

AMSTERDAM - Chahid el Haddouti kent Nederlands Marokkaanse jongens die stelselmatig worden geslagen. Soms elke dag.


'Die jongens vertellen mij dat ze geen pijn meer voelen. Ze ontwikkelen stoornissen', zegt de voormalige gezinsvoogd en voorzitter van de Goudse stichting Imago (ter verbetering van het publieke beeld van de Marokkaanse gemeenschap). ' Dat zie je terug in delicten. Sommigen hebben weinig empathie.'


Hij noemt een zaak die twee jaar geleden speelde in Rotterdam onder jongens van 16, 17 jaar. Een van hen zou een gestolen telefoon verkopen. Geschatte opbrengt: 30 euro. De jongen kwam niet opdagen. Boze leden van de groep namen toen het vriendje van de 'verkoper' te grazen. Een hele nacht werd hij in een huis opgesloten, hij kreeg kokend frituurvet over zich heen, er werd in zijn rug geboord. Uiteindelijk zei het slachtoffer dat hij thuis 50 euro zou halen. Toen werd hij vrijgelaten.


El Haddouti: 'Gestoord gedrag. Ik denk dat door de angstcultuur thuis, het voortdurende slaan, hersentjes van Nederlands Marokkaanse kinderen worden beschadigd. Soms ontaardt dat in heftige ontsporingen, zoals in Rotterdam.'


'Bindingsproblemen'

Ook Amar el-Ajjouri, communicatietrainer en theatermaker die werkt met probleemjongeren, ziet een verband tussen een hardhandige opvoeding en criminaliteit. 'Die jongeren krijgen bindingsproblemen, worstelen met hun loyaliteit. Als je je niet veilig voelt thuis en het gevoel hebt dat je door de maatschappij wordt buitengesloten, zoek je loyaliteit bij de groep op straat.'


Het slaan als traditioneel patroon in de opvoeding speelt vooral bij de eerste generatie immigranten en Marokkanen die later naar Nederland zijn gekomen, zegt El-Ajjouri. Wie langer in Nederland is weet heel goed dat slaan niet oké is. 'Maar veel ouders weten niet hoe het anders moet. Zijn niet gewend met hun kinderen te praten. Hulp vragen ze niet, ze schamen zich.'


Volgens Jamal Farissi, voorzitter van de SMOR, een Rotterdamse koepel van elf Marokkaanse zelforganisaties, wordt nu veel minder geslagen dan pakweg tien jaar geleden. 'Ouders hebben zich teruggetrokken op het terrein van de opvoeding. Ze voelen zich belemmerd door de overheid. Ze durven hun kinderen niet meer te slaan.'


Farissi denkt dat als de Tilburgse onderzoekers tien jaar geleden hun studie hadden gepubliceerd, daar uit zou zijn gekomen dat Marokkaanse jongens minstens vijf keer zo vaak werden geslagen als autochtone leeftijdsgenoten. De problematiek is onder hulpverleners al jaren bekend. Farissi: 'We doen er ook wat aan. Proberen ouders actiever bij hun kinderen te betrekken, geven opvoedingstraining.' Hij benadrukt dat ook andere factoren leiden tot probleemgedrag: kleine behuizing, de 'hetze' van Wilders.


El-Ajjouri maakt theater over vader-zoon-relaties. 'Centraal staat een foute vader. We spelen, voor een zaal vol vaders en zonen, conflictsituaties na. Laten zien hoe agressief autoritair gedrag uitwerkt op de kinderen.' El-Ajjouri wil zo opvoedingsproblemen uit de taboesfeer halen.


Onzekere ouders hard aanpakken werkt averechts, zeggen ze alle drie. Die ouders voelen zich dan nog onmachtiger. Ze hameren op het belang van voorlichting. El Haddouti: 'We moeten geen brandjes blussen, maar preventief optreden. Zo vroeg mogelijk beginnen, al op het consultatiebureau.'


Amar el-Ajjouri theatermaker


Chahid el Haddouti voormalig gezinsvoogd

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden