Hard links helemaal terug in Engeland

Een Labour-parlementariër die voor bombardementen op Syrië heeft gestemd, staat onder politiebewaking, nadat hij een foto met messen had ontvangen. De ervaring van de 36-jarige Neil Coyle, afgevaardigde voor het Londense Bermondsey, staat niet op zichzelf.

Een still van de reactie van Jeremy Corbyn op minister-president Cameron tijdens het Lagerhuisdebat.Beeld epa

Hilary Benn, de fractiewoordvoerder buitenlandse zaken, had zijn vlammende toespraak vóór bombarderen nog niet uitgesproken in het Lagerhuis of er was al een doodsbedreiging binnengekomen. Liz Kendall kreeg te horen dat de 'final solution' voor de blair-ites (aanhangers van oud-premier Blair) aanstaande is en een ander parlementslid ontving een foto van een verminkte baby. Stella Creasy verliet het debat woensdag tijdelijk toen ze te horen kreeg dat haar assistente onder dreigtelefoontjes was bedolven.

Het is een greep uit de incidenten na de Lagerhuisstemming over militair ingrijpen in Syrië. De namen van de 66 Labour-vertegenwoordigers die in weerwil van het standpunt tegen bombarderen van hun leider Jeremy Corbyn met de regering mee hadden gestemd, staan zelfs op een 'verraderslijst' van splintergroep Left Unity.

De overwinning van Labour vorige week donderdag bij een tussentijdse verkiezing in Oldham heeft de positie van Corbyn versterkt. Volgens The Daily Telegraph is hij van plan fractiewoordvoerders, die voor 'Syrië' hebben gestemd, zoals Benn, uit zijn schaduwkabinet te zetten.

Als een verrassing komen deze gebeurtenissen niet. Sinds de opkomst van Corbyn proberen radicaal-linkse organisaties als Stop the War, Class War, de Socialist Worker Party, de Socialist League en Left Unity te infiltreren bij Labour. Leden van deze clubs vormen de pressiegroep Momentum, ook wel de pretoriaanse garde van de 64-jarige partijleider genoemd.

Jeremy Corbyn.Beeld reuters

Cybernats en corbynista's

De politieke erfgenamen van Tony Blair zijn doelwit voor persoonlijke aanvallen uit deze hoek. Dat gaat meestal via sociale media of de e-mail. Die tactiek gebruikten ook de zogeheten cybernats bij het Schotse referendum: de linkse voorstanders van onafhankelijkheid probeerden hun tegenstanders langs digitale weg te intimideren.

In september klaagde Yvette Cooper, concurrent van Corbyn voor het Labour-leiderschap, dat zij en rivale Kendall voor 'koeien' en 'heksen' zijn uitgemaakt door al te fanatieke corbynista's. Momentum heeft het ook voorzien op Chuka Umunna, de blairite die 'de Britse Obama' is genoemd. Het vormt een schril contrast met de 'aardige politiek' waar Corbyn voor pleit, politiek waarbij geen ruimte is voor persoonlijke aanvallen. Zijn ondergeschikten denken daar anders over, bijvoorbeeld Andrew Fisher, zijn voornaamste beleidsadviseur.

Bij de recente parlementsverkiezingen raadde Fisher de kiezers in Zuid-Croydon aan niet te stemmen op Labour-kandidate Emily Benn, kleindochter van Tony Benn, maar op de Class War-kandidaat. Volgens hem waren de mensen rond toenmalig Labour-leider Ed Miliband 'de meest abjecte verzameling absolute stront'. De aanstelling van Ken Livingstone als defensie-adviseur, een specialist in het voeren van linkse stammenoorlogen, heeft de stemming er niet vreedzamer op gemaakt.

Tevens klinkt binnen de Labour-fractie de klacht dat Corbyn zijn volgelingen op verkapte wijze opdracht heeft gegeven de aanval te openen. Nadat hij begin vorige week overstag was gegaan en zijn fractie een vrije stemming over Syrië had toegestaan, zei hij: 'Sommige mensen zijn moeilijker te overtuigen dan anderen.' Met een lach vervolgde hij: 'Ik zie er naar uit dat ze worden overtuigd.' Even later verklaarde hij dat voorstanders van bommen op Syrië 'geen schuilpek hebben'.

Militant

Vooral Labour-parlementariërs in Londen hebben het zwaar te verduren. Het kantoor van Creasy in Walthamstow was doelwit van een protest dat was georganiseerd door een goede bekende van Corbyn, vredesactiviste Sophie Bolt. De protestmars van driehonderd man begon bij de plaatselijke moskee. Voor oudere Labour-leden doet dit denken aan begin jaren tachtig toen de partij onder de linkse leider Michael Foot was geïnfiltreerd door de Militant Tendency. Deze groepering was, zo schreef journalist Michael Crick in The March of Militant, beïnvloed door 'Marx, Engels, Lenin, Trotsky en vrijwel niemand anders'. Militant stond bekend als activistisch, meedogenloos en goed georganiseerd. Ten tijde van Blair was Militant, bijgenaamd de 'Loony Left', verworden tot een onaangename herinnering. Dat Militant terug is, blijkt uit de populariteit van Cricks boek, dat nu opeens wordt gezien als handleiding voor de nieuwe generatie. Voor de zomer kostte het een grijpstuiver op Amazon; nu is het goedkoopste exemplaar 44 pond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden