Hard in pak

In de voormalige Nijmeegse melk- en sappakkenfabriek Fortapak ontkiemde het festival FortaRock. Het groeide in vier jaar uit tot het grootste buitenfestival voor metal in Nederland.

Op personeelsfeestjes van Fortapak in Nijmegen was Robert Korstanje vaak niet te houden. 'Meestal tegen het einde van de avond. Even een metalplaatje opzetten.' Een laatste toast op de goede zaken, vergezeld van Iron Maiden of Slayer, dat moest kunnen. Korstanje kon ook wel een potje breken bij het bedrijf, want zijn vader was de directeur.


Fortapak, eigenlijk vervaardiger van melk- en sapkartonnen, kreeg dankzij zoon Korstanje kleur als metalfabriek. Zelf liep hij als metalhead tijdens vakanties met pallets te slepen, en Korstanje bracht zijn voorliefde voor knetterharde muziek over op het personeelsbestand, inclusief zijn vader.


Nu is Korstanje (39) zelf directeur. Niet van Fortapak, de fabriek werd in 2006 verkocht. Korstanje is de baas van FortaRock, een metalfestival waarvoor de aanzet werd gegeven tussen de palletwagens, en dat in een paar jaar is uitgegroeid tot het grootste Nederlandse buitenfestival voor de hardste muziek. 'De link met de fabriek is er nog altijd, en niet alleen in de naam', zegt Korstanje. 'Zaterdag lopen hier weer jongens van het oude Fortapak. Altijd een mooi weerzien.'


We kijken rond op het Nijmeegse landgoed Brakkenstein, een fraai park gelegen aan een oude manege en een tennisvereniging, dat morgen dienst doet als metalweide. Korstanje en zijn programmeur Freek Koster ontvangen de gasten hier graag in het Chalet Brakkestein, een luisterrijk landhuis en een eetgelegenheid op stand, waar het straks wemelt van de getatoeëerde beren. Koster: 'Zie je hier straks Kerry King van Slayer met zijn getatoeëerde hoofd aan zijn lunch zitten? Prachtig.'


Het is het geheim van FortaRock, zeggen Korstanje en Koster: in moeilijke tijden vooral goed zorgen voor publiek en bands. Een metalfestival op een overweldigend groen landgoed is al bijzonder, maar FortaRock slooft zich graag nog wat extra uit met bijvoorbeeld de betere bieren en wijnen. Plus, volgens Koster: de betere metal, twaalf bands verpakt in één festivaldag. Waardoor je snel wordt 'bijgepraat' over de ontwikkelingen in het genre.


Toch ontkomt ook FortaRock niet aan de grote namen van weleer. De gemiddelde metalhead is van nature behoudend en heeft de neiging alleen voor een festival te komen opdraven als er een mammoetband uit het verleden staat geprogrammeerd. Slayer dus, zoals dit jaar, en thrashband Anthrax. Daarnaast programmeert FortaRock 'moeilijker' metalstijlen als grindcore en death, van minder welluidende namen, ook uit eigen land. Maar altijd bands die in de visie van FortaRock een groot publiek verdienen.


Want de metal heeft het niet makkelijk, zegt Koster. 'De nieuwe bands vinden geen aansluiting bij de top. En die top wordt steeds smaller, er dient zich geen nieuw Metallica of Slayer aan. En dan is het publiek ook nog bang voor vernieuwing.'


De afbladderende status van metal in Nederland was een van de redenen voor Korstanje een eigen festival op te zetten. 'We beklaagden ons er vaak over dat er geen grote buitenfestivals meer waren. Vroeger had je Dynamo Open Air en Fields of Rock in het Goffertpark, maar die verdwenen. Later hield ook het Friese Waldrock ermee op.'


Het idee voor een eigen metalfeest ontstond in de auto, terug van een concert van System of a Down in 2005. 'Waarom proberen we zelf niet wat? Goed plan. De dag erna nam ik contact op met het Nijmeegse poppodium Doornroosje. Of zij niet wilden meewerken aan een nieuw, Nijmeegs festival.' Enthousiasme was er wel, maar Korstanje kreeg een wijs advies: 'Ga nu eerst maar eens een paar concertjes organiseren in de club.'


Zo ontstond FortaRock als een metalclubavond in Doornroosje, waar Korstanje en Koster veelbelovende nieuwe metalbands programmeerden. Dat ging een paar jaar goed: FortaRock trok een eigen publiek, wist steeds de juiste acts binnen te halen. Koster: 'Bands als het Franse Gojira, waarin wij veel zagen. Of opkomende bands als Volbeat, Red Fang en Baroness.'


In 2009 was de tijd rijp voor een eerste buitenfestival, waar de beste bands uit de clubavonden konden doorstoten naar een groot buitenpodium en waar als afsluiter en publiekstrekker dan een grote naam stond. Zo werkte FortaRock als een broedplaats voor metaltalent. 'De band Gojira groeide op die manier met ons mee. Eerst in de club, later op het festival. Nu is die band echt groot geworden.'


Ook FortaRock groeide gestaag, verkocht voor editie 2012 vorige week het laatste ticket. Bijna achtduizend man meldt zich morgen tussen de woudreuzen van Brakkenstein. Korstanje: 'Wie weet kunnen wij ooit doorgroeien naar het Goffertpark.'


Wie morgen de directeur zelf zoekt, doet er goed aan vooral te kijken in de beukende moshpit voor het podium. 'Ik heb de neiging daar bij mijn favoriete bandjes toch even in te springen. Je verleert het niet hè?'


fortarock.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden