Hans van Dun maakte furore als wethouder en burgemeester

'Je mag mij best autoritair noemen', zei Hans van Dun, die furore maakte als wethouder en later als burgemeester. Tot hij in de sloot belandde.

Hans van Dun.

In de jaren zeventig werd de stad Breda bestuurd door D&W, zo werd gezegd. Met D&W werden de wethouders Hans van Dun en Rein Welschen bedoeld - een kleurrijk koppel dat in 't Turfschip ooit een boksring liet optrekken om met insprekers 140 besluiten over de herinrichting van de binnenstad te nemen.

Welschen werd later burgemeester van Eindhoven, Hans van Dun van Loon op Zand, de gemeente van de Efteling. In 1995 reed hij als burgervader in beschonken toestand met de auto een sloot in. Hij dacht ermee weg te komen, maar het voorval lekte uit door een anonieme brief van een politieman. Dit keer redde zijn politieke overlevingsinstinct hem niet. Van Dun moest opstappen.

Van Dun ging in Heusden wonen, maar weigerde achter de geraniums plaats te nemen en zou zich jarenlang inzetten voor de zachte sector - een bijna nieuwe wereld voor hem - waarbij hij zich het lot van bejaarden en gehandicapten aantrok. Op 20 oktober 2016 overleed Van Dun op 82-jarige leeftijd.

Hans van Dun werd geboren in Breda. Zijn droom was arts te worden. Na het gymnasium studeerde hij aan de Rijksbelastingacademie in Rotterdam. Hij was daar praeses van de Senaat van het Corps van Studenten.

In 1960 studeerde Van Dun af en werd na twee jaar dienstplicht inspecteur bij 's Rijks Belastingen. In 1963 werd hij door de bisschop van Breda gevraagd directeur bij de volkshogeschool Bouvigne te worden, die in het gelijknamige kasteel was gevestigd. Inmiddels was hij namens de KVP ook lid geworden van de gemeenteraad. In 1970 werd hij wethouder en kort daarop ging Bouvigne failliet, waarbij de gemeente met een onbetaalde rekening bleef zitten. Toen hem werd verweten dat hij zelf nog een peperdure afscheidsreceptie had gehad bij Bouvigne liet hij weten dat dit in scène was gezet om de crediteuren niet nog ongeruster te maken.

Van Dun overleefde een motie van wantrouwen. Als wethouder deed hij al snel van zich spreken, al was het maar over de wijze waarop hij de gemeenteraad indeelde - niet in links en rechts maar in 'zeikerds en klootzakken'. Als hij iets wilde, dan moest het ook gebeuren. 'Je mag mij best autoritair noemen', bekende hij. Haagse Beemden, met dertigduizend inwoners de grootste naoorlogse woonwijk van Breda, was zijn initiatief. Urenlang onderhandelde hij hierover met minister Hans Gruyters in het kabinet-Den Uyl en staatssecretaris Gerrit Brokx in het kabinet-Van Agt. Hij introduceerde in deze wijk zelfs speciale aluminium huizen, zogenoemde Van Dun-woningen. Maar behalve bouwkundig was de wijk ook bestuurlijk vernieuwend, memoreerde burgemeester Paul Depla op de uitvaart, 'omdat op terrein van een naburige gemeente werd gebouwd'.

Het waren roerige jaren met de bedrijfsbezetting van Enka Breda, het bezoek van Beatrix op haar eerste Koninginnedag en het verzet van de Rode Jeugd.

In 1985 werd Van Run benoemd tot burgemeester van Loon op Zand. Na het uitlekken van de dronkemansrit kreeg hij negen maanden rij-ontzegging en een boete van 1.750 gulden. Aanvankelijk vond de Loonse politiek dat de veroordeling verder functioneren niet in de weg hoefde te staan, maar die mening werd herzien.

Nadat het vertrouwen in hem was opgezegd, nam Van Dun per 1 januari 1995 ontslag. Niet alle inwoners van Loon op Zand waren daar gelukkig mee, hetgeen bleek uit de spontaan georganiseerde afscheidsrecepties in de verschillende kerkdorpen.

Van Dun wordt overleefd door zijn vrouw en drie kinderen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden