Hans Hillen verloopt niet volgens plan-Hillen

Wie zou straks als eerste ten val komen: de grote Libische leider Moam­mar ­Kadhafi of de grote Nederlandse leidersassistent Hans Hillen?

Tussen beider loopbaan bestaat een zeker verband. Althans: de loopbaan van Hillen blijkt van de gedragingen van Kadhafi afhanke­lijk. Het omgekeer­de is iets minder het geval en dat zal in Tripoli vast met een zucht van verlichting zijn geconstateerd.

Hoeveel troepen en toestel­len de Libische leider nu nog voor zijn politieke verdediging ter beschikking heeft, weten we niet. Hillen in elk geval een helicopter minder dan voorheen - en Kadhafi dus een helicopter meer. Die ene helicopter minder lijkt daarbij Hillen eerder fataal te worden dan Kadhafi echt te helpen. Dat heet 'asymmetrische oorlogsvoering'.

Advies
Het was immers, zonder het advies van de MIVD af te wachten, in Sirte meteen geweest 'van huppekee erin' - om 's ministers eigen woordkeus inzake moge­lijke deelname aan de nieuwe NAVO-acties te hanteren - en dat zou voor de minister straks dus wel eens aangaande zijn krukje in de Treveszaal kunnen neerkomen op 'van huppekee eruit'. De opposi­tie slijpt reeds de messen, en vraagt zich terecht af of aan Hillen nog wel verdere militaire acties toever­trouwd kunnen worden, ook al heeft die beloofd in het vervolg wèl verstandige beslissin­gen te zullen nemen.

Daarvan is tot dusverre niet zo veel gebleken. Niet alleen rolt op zijn departement het ene stinkende lijk na het andere uit de kast, nadat de kennis daaromtrent bij de ambtelijke top wat was weggezakt.

Ook ligt na zijn pushen van Maxime Verhagen als CDA-partijleider de vleesge­worden anti-Verhagen, Ruth Peetoom, voor het CDA-voorzit­ter­schap op kop: tegenover een roomse gluiperd een calvinistische predi­kante die uit hoofde van haar beroep ook zonder bij Hillen en Verha­gen haar licht te hebben opge­stoken vast al alles weet over het Kwaad in de mens.

Oudcollega Wim van de Camp dienaangaande in De Volkskrant van 23 maart: "Ik heb Hillen nog nooit op een collegiale actie betrapt".

Roffelend
Intussen doet, wat de afwikkeling van het helicopteravontuur betreft, Nederland bij dit zich voorheen zo om zijn eigen daadkracht op de borst rof­fe­lende kabinet vooral ervaring op met de Traagheid in de mens.

Over de desbetref­fende brief van een paar kantjes is liefst twee weken gedaan. Weet die Hillen als ex-journa­list soms niet wat een deadline is? Misschien dat Onder­wijsminis­ter Marja van Bijster­veld anders intern eens een snelschrijf­cursus kan verzorgen.

Hoeveel zou er nu overigens nog van Hillens imago als meesterstrateeg over zijn? Ik verbleef de afgelopen week bij onze zuiderbu­ren, en zoiets biedt de gelegenheid om wat oude krantenartikelen, die waren blijven liggen, weg te werken. Dat heeft soms voordelen - al was het maar om aan de voorba­righeid van bepaalde reputaties herinnerd te worden.

Een van de meegenomen stukjes stamde uit De Gelder­lander van 7 december jongstle­den. De met de kennis van nu tamelijk hilarische kop luidde: "Hillen doet het 'verrekte slim'". Geciteerd worden onder meer oud-colle­ga-journa­list Cees Gravendaal, generaal b.d. Hans Couzy en Clingen­daelde­fensiespe­cialist Kees Homan. Graven­daal: "Hij is helder, transparant en duidelijk". Couzy: "Met Hillen kunnen we ons geen betere minister wen­sen". En Homan roemde hem als "krachtda­dig en slagvaardig", als "een verademing" na Eimert van Middelkoop.

Helder, transparant, slagvaardig - zouden zij die woorden nu nog steeds voor hun rekening willen nemen?

Meesterstrateeg
Een ding is voor de buitenwacht intussen wel behoorlijk helder en transpa­rant: de eigen loopbaan van meesterstra­teeg Hans Hillen verloopt allang niet meer slagvaardig volgens het geheime plan-Hillen. Met collega Rosenthal en diens ambtenaren gaan hij en zijn eigen ondergeschikten over de schuld­vraag inzake Sirte rollebol­lend over straat. Voor LPF-toestanden hebben we de thans in de PVV verenigde Erven-Fortuyn niet eens nodig. Ook zonder hen is het dezer dagen al spannend genoeg.

En dan is er natuurlijk nog de klucht die Kunduz heet. Een amusant bericht uit de NRC van 18 maart: de leidinggevenden bij de NAVO-missie voelen er niets voor schriftelijk vast te leggen dat de basisopleiding van de Afghaanse agenten in spe niet zes, maar acht weken zal duren. Dat was nu net de eis van Jolande Sap om anderhalve maand geleden in te stem­men. GroenLinks-Kamerlid Mario Peters: er is indertijd door het kabinet een "keiharde garantie" afgegeven: "Ze moeten er maar zien uit te komen".

Het kabinet zou thans naar een nooduitgang zoeken om, middels een extra aangeplakte cursus schrijven en rekenen, die zes weken toch op acht te laten lijken. Misschien is ook zo'n rekencursus wat voor het kabinet?

Kennelijk beginnen ook eerdere voorstan­ders van deze Hillen-hulpbri­gade enige nattigheid inzake het realiteitsgehal­te ervan te voelen. Martin Som­mer, die nog op 29 januari het besluit van Sap als heroïsch prees, beëindig­de op 12 maart een verstan­dig stuk over de politiek noodzakelijke Euro­pact-mislei­ding van Rutte verrassend met de volgende woorden: zijn verhaal "zal even knap zijn als bij de Kunduz-missie, die heus echt hon­derdtwintig procent een politiemis­sie zou worden. En net als in dat geval zal over een paar maanden of over een half jaar blijken dat de werkelijk­heid er anders bij ligt".

Eens
Ik ben dat met hem eens. Maar ik vind dat men over de periode van amper anderhalve maand van commentatoren toch wel enige consisten­tie in hun opvattingen mag verwachten. Zoveel opzienbarends is er ginds in de tussentijd niet gebeurd dat plotseling een nieuw perspectief recht­vaardi­gen zou. Wat we nu over Kunduz weten, wisten we eind januari ook.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden