Hans en Grietje, verdwaald in de oorlog

Amerikaanse soldaten in een Frans dorp, 1944. Beeld anp
Amerikaanse soldaten in een Frans dorp, 1944.Beeld anp

Paestum, 9 september 1943

Geland op Strand Rood, om zeven uur 's avonds. De hele dag waren er landingen geweest na een beschieting bij dageraad door de schepen en een kort gevecht om het bruggehoofd. Nu hing een buitengewone, onwezenlijke rust boven het uitzicht landinwaarts. Een grote, halfronde baai, met een dun randje zand, tegen een achtergrond va n verre bergen. Hier en daar gaven roerloze rookkolommen de aanwezigheid van de oorlog aan, maar de algemene indruk was die van een stille avond in de late zomer aan een van de beroemde kusten uit de oudheid.

Wij hesen de motorfietsen uit de landingsboot, startten ze zonder problemen en reden over het draadgaas dat over het zand was gelegd naar een bos dat dekking beloofde. De lijken van degenen die eerder die dag waren gesneuveld, waren in een rij naast elkaar gelegd, schouder aan schouder, alsof ze op het punt stonden het geweer te presenteren bij een inspectie door de dood. Wij telden er elf: tien sergeanten en een sergeant-majoor.

Wij hadden totaal geen instructies of orders gekregen, en wat de Amerikanen betrof hadden we evengoed niet kunnen bestaan. Dit was de grootste invasie van deze oorlog tot dusver - waarschijnlijk de grootste in de geschiedenis van de mensheid - en de zee lag tot aan de horizon vol met ontelbare schepen, maar wij waren even verdwaald en onhandig als Hans en Grietje.

Norman Lewis (1914-2003). Ingekort fragment uit Napels '44. Vertaling Tinke Davids. De Arbeiderspers, 1989.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden