Handgebreide wollen mutsen op Tahiti

In de koudste wintermaanden is het op Tahiti overdag 27 à 28 graden Celsius. In de zomermaanden is het 30 à 31 graden. Waar hebben mensen op het tropische eiland waar Gauguin blote schonen schilderde, grote behoefte aan? U wist het: handgebreide wollen mutsen, ligt voor de hand.

MaxEnzo Tahiti-mutsen van Régine. Beeld Henk Brands
MaxEnzo Tahiti-mutsen van Régine.Beeld Henk Brands

Régine is een Franse grootmoeder met nog helemaal echt blond haar en komt oorspronkelijk uit de Elzas. Elke avond breit zij op Tahiti in de Stille Zuidzee vele uren aan een tafeltje op een bloedheet tankstation. Deze Shell ligt aan een belangrijk verkeersknooppunt in het tropische paradijs, bij het plaatsje Taravao, waar zich ook een McDonald's, een Carrefour en een Champion bevinden. Uitgestald op Régines tafeltje, vlakbij pomp 5, ligt haar koopwaar: een prachtige collectie zelfgebreide mutsen, een gat in de markt.

Régine ontdekte dat gat door de uitzinnige reacties die zij kreeg op de mutsjes die ze voor haar kleinzoon had gebreid. Hordes tropenmoeders riepen: zulke mutsjes willen wij ook voor onze kinderen! Helaas kon geen van die moeders breien, dat hebben ze hier zo vlak onder de evenaar simpelweg nooit geleerd. Als je als enige op een tropisch eiland kunt breien, dan moet je maar breien voor het hele eiland, besloot Régine. Zij weet: wie eenmaal onder de kokospalmen wol gaat dragen, die is verkocht. Neem die bezwete pompbediende met rastahaar en ontbloot bovenlijf: die heeft voor bijna zijn hele familie mutsen ingeslagen.

Een jongetje met een gebreide MaxEnzo Tahiti-muts. Beeld Henk Brands
Een jongetje met een gebreide MaxEnzo Tahiti-muts.Beeld Henk Brands

Hippie-oma

Noem Régine, het mag van haar, 'een hippie-oma'. Ze kwam naar de tropen nadat haar zoon een kindje had gemaakt bij een Polynesische schone op het kleine eiland Moorea, niet ver van Tahiti. Helaas liet zoonlief de moeder van zijn kind snel in de steek. Gelukkig kon die rekenen op oma. Voor haar schoondochter en haar nieuwe kleinkind liet Régine haar hebben en houden in de Elzas achter. In haar nieuwe tropische leven op Moorea stuitte ze evenwel op een probleem: Moorea is een schitterend eiland, maar het is ook een verdomd saai eiland. Régine werd er gek van de stilte en de monotonie: 'Mensen idealiseren dat soort plekken, maar wat moet je er? De hele tijd op zo'n palmenstrand liggen?'

Na een paar maanden nam ze de boot naar Tahiti. Zeker, dat eiland is op veel plekken zo lelijk als een buitenwijk van Marseille. Máár, zegt Régine: er is veel meer te beleven en te ondernemen dan op Moorea. Régine vond op Tahiti snel werk bij een Carrefour en werd vriendinnen met een andere Franse oma, Élisabeth, de directrice van de botanische tuin. Die zocht een vrijwilligster om te zorgen voor de twee reuzenschildpadden in de tuin. Régine doet dat met liefde en vernoemde de schildpadden naar haar zoon en kleinzoon: Max en Enzo. Op hun beurt gaven die schildpadden hun namen aan haar wollenmutsenfirma: MaxEnzo Tahiti. Elke muts die Régine voltooit, krijgt een label met twee schildpadden en de firmanaam. Wat de vrouw achter MaxEnzo Tahiti graag wil benadrukken: haar mutsen worden niet alleen voor de sier gedragen: 'Het kan hier in de winter 's nachts behoorlijk koud zijn.' Dat wil zeggen: 21 à 22 graden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden