Handelaar in lekkers uit Brazilië

De snackbar van een zekere Hans Coret in wijk 27 van Zoetermeer herbergt naast de smulrol en mexicano nóg een attractie: de uitbater blijkt de zaakwaarnemer te zijn van de illegaal in Nederland verblijvende en voetballende Feyenoord-vedette Leonardo....

ERGER DAN een regenachtige avond in Zoetermeer is eigenlijk alleen een regenachtige avond in Zoetermeer-Noord.

Een lange, slingerende weg. Flats, kantoorgebouwen. Afslag wijk 27. Stoplichten. Naar rechts. Met de bocht mee naar links. Het zou op een hoekje zitten - in het winkelcentrum Leidse Walle. Het zou vanzelf te herkennen zijn. En dan? Dan is er in de wijk een baken van licht.

Vier duimen omhoog, het teken dat alles goed komt. Op elk raam staat er een afgebeeld. Dit is de plek. Het shangri-la van wijk 27: Cafetaria Coret, of Eethuis Coret, dan wel Snackbar Coret.

Van buiten zie je twee gebogen mensen die zwijgend hun bakje patat leegprikken. Binnen: tafeltjes, een vitrine vol frituurvruchten en aardige meisjes en jongens die vragen wat het mag zijn. Nergens is te zien dat deze zaak naast de smulrol en mexicano nog een bijzondere attractie herbergt.

Dit is de snackbar van de zaakwaarnemer van Leonardo de Vitor Santiago (17)!

Hans Coret zelf is er niet. De 38-jarige inwoner van Zoeterwoude heeft een maagbloeding gehad en laat telefonisch weten herstellende te zijn. Over de vraag hoe een verkoper van frikadellen in de Braziliaanse voetbalwereld terecht is gekomen, wil hij het graag een andere keer hebben.

Voor Leonardo is Coret niet zomaar een snackbarhouder uit Zoetermeer-Noord, zo blijkt uit een interview in Voetbal Internationaal: 'Ik heb een goede zaakwaarnemer, Hans Coret, die me geholpen heeft toen ik het moeilijk had. Dat zal ik nooit vergeten.' En om de connectie tussen Leonardo en de Nederlandse snackcultuur te onderstrepen spreekt hij in het verhaal zijn voorkeur uit voor 'een broodje frikadel'.

Coret speelde ook een rol in de ontdekkingsgeschiedenis van de Feyenoorder (17). De discussie over wie de dribbelaar nou precies als eerste heeft gespot, gescout, gezien of aangeraakt, lijkt op de historische twist wie als eerste voet aan wal zette in Amerika.

Eerst was er cineast Jos de Putter die in 1994 een documentaire maakte over Leonardo en zijn vriendje Anselmo: Solo, de wet van de favella. Ook in het voetbaltijdschrift Hard Gras beschrijft hij de ontdekking van 'de wonderbaarlijke Leonardo', afkomstig uit Jacarezinho - 'een uiterst gewelddadige favella van Rio'.

Toen waren er acht maanden later de Feyenoord-scouts Piet de Visser en Frans Bouwmeester die in 1995 Leonardo voor het eerst op straat zagen voetballen. Feyenoord hoorde dat Ajax een talent op het spoor was, en ook Ajax vernam van dezelfde Braziliaan dat er op de voetbalschool van Jota Jota 'ene Leonardo' rondliep.

De Feyenoord-scouts, die eigenlijk voor Glaucio naar Rio waren afgereisd, lieten zich begeleiden door Hans Coret. En De Visser herinnert zich nog dat hij in Brazilië met hem had afgesproken.

'Hij was bij ons als tolk, want hij sprak goed Portugees. En hij had veel interesse voor Brazilië. Ik dacht dat hij daar was uit liefhebberij. Maar ik kan me nog wel herinneren dat hij heel goede contacten had in de voetbalwereld.'

Ook Jos de Putter weet nog dat Coret er 'vanaf de eerste keer bij was en erbij is gebleven'. 'Hij heeft al snel Leonardo zakelijk onder zijn hoede genomen. Ik geloof ook dat Coret een spelersmakelaar is. Maar ik heb geen idee wat voor afspraken of overeenkomsten hij met Leonardo heeft.'

De Visser: 'Hij helpt en begeleidt hem nu nog steeds perfect. Hij is vooral een soort vriend . En die vriendschap is uitgemond in het zaakwaarnemerschap.'

Sinds 1997 is Coret ook directeur van de eenmanszaak Intergol B & S. Het gaat in dit bedrijf om 'arbeidsbemiddeling ten behoeve van beroepssporters', zo staat het bij de Kamer van Koophandel vermeld.

Een voetbalmakelaar dus. In de lange officiële lijst van Nederlandse FIFA-voetbalmakelaars komt hij echter niet voor.

Behalve voor Leonardo werkt hij voor meer Braziliaanse talenten, onder wie de Feyenoorder Glaucio die na een jaar tobben in De Kuip naar Zuid-Amerika terugkeerde. Even probeerde Coret hem nog onder te brengen bij De Graafschap, maar Glaucio wilde echt terug naar de zon.

En er is nog een plek waar Braziliaanse voetballers opduiken: 'Snackbar Coret', zijn eigen zaalvoetbalteam. Nu overigens vernoemd naar een leverancier van speelautomaten, Euro Amusement. In een eerder interview met de Volkskrant vertelde Coret hoe belangrijk 'een Braziliaanse jongen' voor zijn zaalvoetbalteam was. In enkele jaren schoot hij 'Snackbar Coret' van de vierde naar de hoofdklasse.

'Ik wil niet zeggen dat hij onmisbaar is, maar ik heb hem er graag bij. Als hij dan op de speelavond moet werken dan geef ik hem een kleine onkostenvergoeding. Ja, dat is toch niet zo gek? Die jongen loopt anders zijn centen mis.'

In de vijf jaren dat Leonardo bij Feyenoord speelt, was Coret er steeds, zij het op de achtergrond. Hij was er toen Leonardo met twee vriendjes kortstondig stage kwam lopen in Rotterdam en toen 'Lui' (zijn moeders koosnaampje) als verloren zoon weer werd binnengehaald door Feyenoord.

Begin november was hij voor het eerst voor de buitenwereld zichtbaar als dé zaakwaarnemer van Leonardo. Na de sprookjesachtige achter-het-standbeen-voorzet tegen RBC hield 'Leo' een persconferentie en Coret zat naast hem aan tafel.

Nu is er dus weer 'dat gedoe' over het valse paspoort van Leonardo. Vorig jaar stelde de Arbeidsinspectie al vast hij als niet-EU'er van onder de achttien jaar niet in Nederland mocht verblijven en voetballen. Na een langdurige procedure over zijn verblijfsvergunning bleek in april dat hij opeens in het bezit was gekomen van een Portugees paspoort.

De oplossing! Hij mocht in Nederland blijven en kon bij Feyenoord als linksbuiten langs de lijn dartelen.

Totdat de Arbeidsinspectie twee weken geleden vaststelde dat ook dat paspoort niet in orde was en het Rotterdamse Openbaar Ministerie liet weten dat er 'ernstige twijfels' waren over de geldigheid van het document.

Coret zei hierover (vanaf zijn ziekbed) in het Algemeen Dagblad dat de zeventienjarige het allemaal 'persoonlijk' had geregeld. 'Het paspoort is bij het huis van zijn moeder afgeleverd', zei Coret. 'Het was moeilijker dan het leek, want na het overlijden van zijn vader heeft hij onder de naam van zijn moeder geleefd.'

En er is nog meer onrust rond Leonardo. Want sinds hij in het eerste van Feyenoord speelt, zoeken spelersmakelaars of scouts uit allerlei landen aanhoudend contact met hem. Ze hangen rond bij het trainingsveld, proberen een gesprek met hem aan te knopen of bellen hem thuis op. Hij gaat daar niet op in, zegt hij.

Maar het brengt het hoofd van Leonardo wel op hol als hij hoort dat hij zo naar een grote club in Spanje of Italië kan vertrekken. Of dat hij eigenlijk een miljoen dollar zou moeten verdienen. Vooral omdat hij zijn club ook nog eens confronteert met al die uitheemse beloften van voetbalmakelaars, bezorgt hij de Feyenoord-leiding de kriebels.

Welk contract of overeenkomst Coret met Leonardo heeft, is onduidelijk. De voetballer heeft een driejarige verbintenis gesloten met Feyenoord, met een optie op nog eens drie jaar. Het is niet ondenkbaar dat de snackbarhouder uit Zoetermeer-Noord een managementfee ontvangt en dat hij, mocht Leonardo voor vele tientallen miljoenen verkocht worden, een vast percentage opstrijkt, een zogenaamd selling-point.

De Putter, ten slotte: 'Leonardo's toekomst ligt in de voetbalwereld, dat weet hij al heel lang. Hij heeft een enorme overlevingsdrift en is bovendien erg slim. Hij weet dat twee zaken belangrijk zijn: hou je aan je woord en laat je niet besodemieteren! Hij redt het wel.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden