Hamsters

Zo vlak voor Dierendag is er toch nog onverwacht een einde gekomen aan de intensieve hamsterhouderij bij ons thuis. Het laatste exemplaar lag vorige week dood in de kooi onder zijn plastic trapje....

tekst WIM DE JONG

De hobby begon een half jaar geleden lieftallig met de aanschaf van wat volgens de winkelier van Het Poedelparadijs 'zeker te weten' twee knaagdierteefjes waren. Evengoed zaten we al snel met een fokbatterij van in totaal zeven hamsters; de kinderen wisten van gekkigheid niet meer wat voor idiote hamsternamen er nog meer te bedenken vielen.

Tijd dus dat werd ingegrepen. Een paar klasgenootjes hadden wel trek in een eigen hamster. Na lang rondbellen vonden we bovendien een dierenarts die had doorgeleerd voor het wegpeuteren van héél kleine geslachtsorganen. De complete kooi met hamsterinhoud mocht naar haar kliniek worden gebracht, zodat vader hamster temidden van zijn eigen gezinnetje uit narcose kon bijkomen wanneer zijn castratie was voltooid. Met medeneming van slechts 60 euro zouden wij de hele menagerie vrijdag weer kunnen komen ophalen.

Rond half 5 die middag belde de assistente van de dierenarts: er was iets hopeloos misgegaan. Terwijl de patiënt vredig op een baaltje stro in zijn kooi bewusteloos lag te wezen, hadden moeder hamsteren de twee overgebleven hamsterbaby's de tanden in vader gezet. Er was bij hem een oor afgebeten en tevens een oog verdwenen. Heel verschrikkelijk, ook de dierenarts was er kapot van, en of wij er als dichtstbijzijnde familie mee akkoord gingen dat zij vader hamster alsnog liet inslapen. Dat gingen we.

Toen we om 6 uur vrijdagmiddag de praktijk binnenstapten, bleek vader hamster nog wel degelijk in leven. De dierenarts vond hamstereuthanasie zó tegen haar beroepsethiek indruisen dat ze op het laatste moment had besloten het leven van het dier alsnog te redden. Zij toonde ons het volledig kaalgeschoren beestje hechtdraad op zijn buikje en op de plekjes waar tot voor kort nog een oortje en een oogje hadden gezeten. Maar van binnen tikte hij dus nog. Onze kinderen zouden wel blij zijn vanwege deze niet eens zo heel droeve afloop, dacht de dierenarts. En de operatiekosten, dat begrepen we, waren dit keer geheel voor rekening van de medische wetenschap.

Vader hamster heeft in zijn eigen nieuwe, extra exclusieve hamsterkooi nog een paar weken geleefd. Hij sneuvelde in actie, toen hij door onze medelijdende jongste zoon eventjes op de kinderkamer werd gelucht. Omdat vader hamster niet zo heel goed meer zag met één oog, viel hij precies door dat ene gaatje in onze houten vloer richting de kelderbox van de buurvrouw, die net twee weken op vakantie naar Griekenland bleek. Tal van pogingen om het groot hamsteralarm tot aan Kreta te laten doorklinken, hadden niet het gewenste effect. We proberen verder te leven met het trauma. Af en toe meent onze jongste zoon zijn halfblinde hamster in de kelderbox nog te horen draven in zijn molentje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden