Halsema

Femke Halsema was in Monnickendam. Ze sprak daar in een bijgebouw van de hervormde kerk over de toekomst van het platteland....

Het gehoor bestond uit plattelandsvrouwen. Ik weet nooit goed of ik dat een naar woord moet vinden. Het roept associaties op met de jaren vijftig, maar een alternatief is er niet. Dat zal ook wel iets zeggen over de gestage teloorgang van het platteland. Nieuwe woorden hebben er geen vat meer op. De agrariër is ook nog steeds een boer.

Terwijl Femke sprak (op de hoge deurpost achter haar stond in sierlijke letters 'Heer, dat Uw ogen nacht en dag geopend zijn over dit huis'), kon het publiek genieten van een lunch die onder andere bestond uit vijf soorten brood, diverse soorten kaas (extra belegen hooidammer, hooidammer met basilicum, geiten en schapenkaas) en vleeswaren van diervriendelijke komaf. Het leverde een mooi geluidsbeeld op: verlegen tikkend bestek. En het beeld van voorzichtig happende en langzaam kauwende dames.

Wat zei Femke?

Veel.

Maar waar het op neer kwam was dit: het moet beter worden op het platteland. Boeren, recreanten en natuurbeschermers moeten de handen ineenslaan, Haagse regelgeving moet ingetoomd en er moet meer ruimte komen voor experimenten. Er moet een loketwet komen om een einde te maken aan het administratieve isolement van het platteland, beter openbaar vervoer en breedbandinternet zodat ook de mensen in de buitengebieden lekker goedkoop kunnen surfen. Verder moeten boeren beter betaald worden voor hun inspanningen.

De plattelandsvrouwen, velen met hoekige kapsels en doorleefde gezichten, sterke vrouwen in lange broeken met een fleurig jasje over een dikke trui, luisterden geïnteresseerd, maar toen de lijsttrekker klaar was, barstten ze los: het was allemaal veel erger dan Femke dacht, haar verhaal was veel te zacht.

Waar de boerenstand kapot aan ging was niet alleen aan regelgeving en heffingen, maar vooral aan het schandalige inkoopgedrag van supermarktketens, Albert Heijn voorop. Zodra ook maar ergens op de wereld een partij appels goedkoper was dan in Nederland, kochten ze die goedkope appels, en vaak werd dan ook nog een sticker opgeplakt waarop stond dat ze uit Nederland kwamen. Hetzelfde met kippen, aardappels, boerenkool. Terwijl de consument steeds meer ging betalen voor zijn groente en fruit, kreeg de boer steeds minder.

Femke luisterde.

Knikte eens wat, moedigde de dames aan.

Aanvankelijk zoog ze daarbij op een schijfje komkommer, maar later smeerde ze een vloerkadetje dat ze haast teder belegde met twee plakjes kaas. Dit was alles mooi om te zien, vooral omdat het niet voldeed aan het gangbare beeld van een lijsttrekker op verkiezingstournee; haast en opwinding ontbraken, Femke Halsema (en aan haar zijde Marijke Vos en Mirjam de Rijk, voorzitter van GroenLinks) luisterde, alsof ze alle tijd had.

Maar misschien was het ook wel iets anders, en bevond de lijsttrekker zich hier in Monnickendam even buiten de tijd, of in een plooi tussen twee agendaonderdelen; was ze hier verlost van de harde nitty gritty van het campagne voeren (het eindeloze glimlachen en lullen in soundbites). Den Haag was in ieder geval ver weg, en het stond haar goed.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden