Haïti is zowel hemel als hel

Met belangstelling las ik op de voorpagina van maandag het artikel van Iñaki Oñorbe Genovesi over Haïti (‘Haïti is ‘vervloekt’ land met eeuwen van rampspoed’)....

Hoewel Oñorbe Genovesi gelijk heeft met zijn karakterisering van Haïti, zou ik ook op de keerzijde willen wijzen. Behalve om natuurrampen, politieke instabiliteit en schrijnende armoede staat Haïti ook bekend als een land van denkers en kunstenaars, en zeker ook van levenskunstenaars. Als er één plaats op de wereld is waar je moet roeien met de riemen die je hebt, is het wel Haïti (als je niet behoort tot de kleine groep rijken). Aan de vrolijkheid, de verbeeldingskracht en het optimisme van de Haïtianen kunnen wij, tot in de kist verzekerde West-Europeanen, nog wel een puntje zuigen.

Behalve de hel herbergt Haïti misschien ook wel de hemel. De Haïtianen zullen de wereld verbazen door de manier waarop zij ongetwijfeld weer iets zullen weten te creëren uit deze tragedie. In die zin is het land niet alleen een afschrikwekkend, maar ook een lichtend voorbeeld voor de mensheid.

Jaco Mijnheer, Bergen (NH)

Plunderen
Uit het verhaal van Fabianne Geismar (Voorpagina, 21 januarai) blijkt weer eens dat het recht op eigendom van sommige mensen soms voor het recht op leven van andere, vooral armere mensen gaat.

Het is bijvoorbeeld wel toegestaan de kas van banken te plunderen door bankiers, net als het leeghalen van bedrijven door durfkapitalisten, of het stelen uit de staatskas door corrupte besturen. Maar o wee wanneer een arm kind de kans grijpt een winkel die toch al in puin ligt, te plunderen.

Anne Wijtsma, Sneek

Noodhulp
Hoewel minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin op 14 januari nog aan de Tweede Kamer mededeelde dat interlandelijke adoptie niet dient plaats te vinden bij grote risico’s, liet hij de dag erna al blijken dat dit slechts loze woorden waren, gelet op zijn besluit een groep van 56 Haïtiaanse kinderen versneld naar Nederland te laten komen voor adoptie.

Die groep werd in de dagen erna uitgebreid met eerst 44 kinderen en daarna nog eens 9 kinderen. Waar ten aanzien van de eerste 56 kinderen de Haïtiaanse rechter de adoptie al heeft uitgesproken, geldt dat niet voor de andere kinderen.

In feite heeft de minister van Justitie dus besloten bij de adopties van deze kinderen de regels te omzeilen. Nu mag in tijden van nood als het gaat om het verlenen van noodhulp de bureaucratie geen hoogtij vieren, maar als adoptie onder het verlenen van noodhulp valt, zal de definitie ervan in de Van Dale moeten worden aangepast. En hoewel de humanitaire noodsituatie in Haïti als reden voor het besluit wordt opgevoerd, lijkt deze veeleer het excuus te zijn lopende adoptieprocedures illegaal – want niet conform de juridische eisen – te kunnen afronden, met alle gevolgen van dien.

Het schrijnendste voorbeeld daarvan geldt de groep van negen kinderen voor wie nog niet eens adoptieouders gevonden zijn en die nu na aankomst in Nederland in de pleegzorg terecht zullen komen. Wie zich enigszins op de hoogte heeft gesteld van de sinds de jaren zeventig opgedane ervaringen met interlandelijke adoptie weet dat het plaatsen van een adoptiekind in een omgeving die op korte termijn weer verruild moet worden voor een nieuwe, zonder meer een averechtse uitwerking zal hebben op het gevoel van veiligheid van dat kind en diens proces van hechting. Wie kan hier nog beweren dat dit besluit in het belang van het kind is? Nee, het gaat hier om het geruststellen van adoptieouders en illegale adopties onder het mom van noodhulp.

Ime Vreken, Den Haag geadopteerd uit Zuid-Korea

Salarisverlaging
Natuurlijk heel nobel van de NS-directeur dat hij zijn bonus weggeeft aan de slachtoffers in Haïti. Allemaal goed voor de publiciteit.

Nog nobeler zou het geweest zijn als hij dat voor zich zou hebben gehouden. Hij meent de bonus niet verdiend te hebben. Zij die de bonussen uitdelen, hebben toch ook gezien dat na een paar dagen sneeuw de zaak in het honderd liep?

Dan geef je geen bonus, maar verlaag je het salaris. Dat maakt publicitair gezien meer indruk dan het weggeven van dit bedrag.

Kees Koonings, Valkenswaard

Bonus
De bonus van de NS-directeur van Bert Meerstadt wordt ten behoeve van Haïti overgemaakt op giro 555. Hij vindt dat hem geen prestatiebeloning toekomt gezien de chaos op het spoor de afgelopen winterse periode. Nu vraag ik mij af waarom de directeur van een onderneming, die zo veel steken heeft laten vallen, überhaupt een prestatiebeloning krijgt. Waarvoor? Wat zijn de voorwaarden waarop deze bonus wordt uitgekeerd?

Er is fundamenteel iets mis aan dit beloningsmechanisme als de eindverantwoordelijke van een bedrijf dat niet doet wat het moet doen, een bonus krijgt.

Graag wil ik dan ook weten op basis van welke prestaties de NS-directeur deze prestatiebeloning zou hebben ontvangen.

Joost Klomp, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden