Haagse ambtenaren gooien even hun schrijfspieren los

'Durf meer! Leg je eigen persoonlijkheid over de regels van de taal heen! Gooi los die schrijfspieren' Taaltrainer A. van den Berg pept de Haagse gemeenteambtenaren op....

Van onze verslaggeefster

Aukje van Roessel

DEN HAAG

Den Haag poetst aan de taal van zijn ambtenaren. Weg met onbegrijpelijke zinnen als: '...omdat deze situatie in het licht van een adequate financiële sturing en beheersing niet afdoende. . .' en zo nog wat verder. Daar staat in Den Haag voortaan de taaljoker op.

Beschrijf in vier regels de kou van water, vraagt Van den Berg maandag aan de groep. En de kou van sneeuw, de koelkast en onverschilligheid. Het daagt uit tot korte zinnen. De ambtenaren schrijven over sneeuw en slee, koel water en hitte. Het Candlelight-gehalte is hoog. Wel met voor de hand liggende associaties, vindt Van den Berg. Maar hij wil de groep niet afschrikken: 'Er komt wel wat op gang.'

Aangemoedigd gaan de ambtenaren verder. Want de creatieve ader moet nog verder open. Nu met behulp van een dia, een schilderij van een zesjarig meisje. Je bent dat meisje, moet stil zitten voor de schilder. Beschrijf dat. 'Ik voel me als een mooie fee. . .' De dia verandert. Dat zelfde meisje maar nu geschilderd door Picasso. 'Ik wil de woede van het papier zien spatten. Maar creatiever dan met scheldwoorden', zwiept Van den Berg zijn gehoor op. 'Hij heeft mijn schilderij helemaal verpest. . .'

De ambtenaren komen pas echt los als ze mogen schrijven over hun chef. Op welk dier lijkt hij of zij? Dan vliegen er adelaars door de lucht, tikt een lama hooggehakt door de gangen, en blijkt zelfs een rat nog aardige karaktertrekken te hebben. 'Nu ik de connectie met uw werk leg, worden de teksten losser', vindt Van den Berg.

Dan de satire nog. Volgt een lange inleiding over het omdraaien van rollen. Hoe varkens de slager slachten en een koe de boerin melkt. Tien minuten later heeft de ene ambtenaar de zee laten besluiten land onder water te laten lopen en schoppen en slaan computers hun ambtenaar.

Einde oefening. Het taalbed is even opgeschud. Het maakt wel wat los, vindt de een. Ik heb geen tips gehoord, vindt de ander. Een derde voelt zich gesterkt in wat ze al doet: in elke brief 'wat rare dingen foezelen'. Zoals toen het hoofd van een school klaagde over schimmel in de keukenkastjes. Het was toch sinterklaastijd, dus vroeg ze of de schimmel ook wortel te eten kreeg. Het schoolhoofd schijnt het leuk gevonden te hebben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden