Ha!

Goede voornemens zijn vaak moeilijk vol te houden , maar over slechte voornemens hoor je nooit iemand, terwijl die toch ook niet altijd eenvoudig zijn. Stel, je hebt je voorgenomen 'Ik wil beslist in 2014 een manke dwerg met een wijnvlek uitlachen', dan zul je net zien dat je in tijden zo'n dwerg niet tegenkomt; ik wil maar zeggen, het zit niet altijd mee.


Zo had ik me, in weerwil van de huidige anti-sociale-media-tendens, voorgenomen om in het nieuwe jaar op Twitter gewoon net zo kwistig voor me uit te leuteren als voorheen. Over gehaktfantasie, mijn oude vader, beschimmelde broodtrommeltjes, die rotkinderen en die achterlijke kat, tot ergernis dan wel vermaak van wildvreemden die niet eens het beste met de mensheid voor hebben, laat staan met mij.


Maar het twitteren wou niet meer zo vlotten. 'Nee, hè? Dat wreekt zich tóch, dat je in 140 lettertekens niets wezenlijks kunt zeggen, qua condition humaine en zo', zegt u nu. Maar dat is onzin. Je kunt in veel minder dan 140 lettertekens allerlei steekhoudends kwijt, zoals 'God is dood' of 'FOK DIE KK DIEET HEB NET 4 PUDDINGBROODJES GEGETUH YOLO!!!!' Daar is geen woord Frans bij en je houdt zelfs nog ruimte over voor allerlei fijns, zoals een foto van een eekhoorntje en een poes die samen liggen te slapen in een wasmand, of een puddingbroodje met een hap eruit.


Nee, hét grote probleem op Twitter is het lachen. Iemand twittert iets grappigs, bijvoorbeeld over strooizout, want in januari (en trouwens ook in augustus) gaat ruim 85 procent van de twittergrapjes over strooizout. Tot dusver niets aan de hand, maar nu komt het: je hebt weliswaar niet hardop gelachen, maar je wilt de grappenmaker toch laten weten dat je dat grapje leuk vond. Dus twitter je terug: 'Hahahahaha!' Of 'Hahahahahaha!!!' Let wel: nóóit 'Haha', laat staan 'ha', want dat zou over kunnen komen als een bespotting, een ironiserende ombuiging van het lachen, een teken dat je dat grapje juist níét leuk vindt.


Dus breng ik idioot veel tijd door met het typen van 'Hahahahahaha!!!' waarbij mijn mond zich telkens onwillekeurig tot een akelige grimas vertrekt (probeer maar). En soms maakt de autocorrectietoets van mijn 'Hahahahahaha!!!' iets heel anders, bijvoorbeeld 'Havermoutpap!' of 'Hanengevecht!' of 'Haarspeldbocht!' Daar moet ik dan écht om lachen, hardop, in mijn eentje.


Vervolgens val ik stil, en word beslopen door twijfel. Misschien kan ik er beter toch mee ophouden, dat stomme getwitter?


Hahahahahahaha!


Trouwens, dat van die manke dwerg met die wijnvlek is natuurlijk niet waar. Kom op, zeg. Waar ziet u me voor aan?


s.witteman@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.