'Ha Fred', zegt de directeur. 'Mooi hè?' En weg is hij weer

Documentairebeelden in alle denkbare gedaanten, mits niet als documentaire: die zijn te zien buiten het gewone programma van het Rotterdamse filmfestival....

'Volgens de plattegrond staan we op een plek waar we van alles zouden moeten kunnen zien.' De bezoekster draait het kaartje nog eens om, en loopt dan op goed geluk een kant op. Een jongen loopt achter haar aan; verspreid in Boijmans Van Beuningen moeten ergens vijf werken staan van Dominique Gonzales-Foerster, de eerste Artist in Focus op het Rotterdamse filmfestival.

Daar is film meer dan een gebeurtenis in een bioscoop. Het programma buiten de geijkte filmzalen is ook dit jaar weer gegroeid. Het onderdeel [based upon] TRUE STORIES draait om het documentairebeeld, in alle denkbare gedaanten, behalve de rechttoe-rechtaan documentaire of reportage.

Het is nog wel even zoeken. Naar de tentoongestelde werken én naar de diepere betekenis.

In een zaaltje in een uithoek van Boijmans Van Beuningen staat de filminstallatie Exotourisme, een combinatie van een science fiction-film uit de jaren zestig, een vloeistofdia en een LSD-trip. 'De ideale locatie voor de festival-coffeeshop', grapt Gertjan Zuilhof, samensteller van het [based upon] TRUE STORIES-programma.

'Ha Fred', zegt scheidend museumdirecteur Chris Dercon tegen een suppoost. 'Mooi hè?' En weg is hij alweer.

In de zaal hangen drie mannen over een balustrade naar de hallucinerende beelden van Gonzales-Foerster te kijken. De Française - afgelopen herfst onderscheiden met de prestigieuze Prix Marcel Duchamps - heeft wel wat met film: in 1998 bedacht zij het plan om uit een bekende speelfilm alle personages weg te retoucheren, zodat alleen de lege ruimten overblijven .

In een donkere hoek in de hal staat een tafel vol hapjes en drankjes. Druk is het er niet om half vijf, het aangekondigde tijdstip van de opening. 'Het is ook geen opening', weet Ruud Visschedijk, directeur van het Fotomuseum, die even komt buurten. 'Het is een openstelling.'

Bordjes met zwarte en rode pijlen leiden de bezoekers in het Boijmans Van Beuningen naar de overige werken. Maar op een aantal cruciale punten ontbreken richtingaanwijzers. Alleen de doorzetters stuiten uiteindelijk op Home Cinema Mars (een installatie bestaand uit een tapijt, een wekker, een lamp en een televisie) en Park - a plan for escape (de spin-off van een ontwerp voor de Dokumenta van Kassel).

In Witte De With onderhoudt festivaldirecteur Simon Field zich op weer een opening met curator Cathérine David. In de galerie is Chantal Akermans dubbelproject De l'autre côté te zien, bestaande uit een documentaire en een installatie. Dit werk overstijgt niet alleen de grens tussen bioscoop en galerie; het gaat over de schier onmogelijk te passeren grens tussen Mexico en de VS.

Een verdieping onder Witte de With had op hetzelfde moment in galerie Tent de expositie The Power of Stagnation moeten beginnen, maar op borreltijd waren de kunstenaars nog druk bezig met de installatie van hun werk. En in de Rotterdamse Schouwburg, tot dit jaar het kloppend festivalhart, moet de loop er ook nog inkomen bij Guy Maddins installatie Cowards Bend the Knee.

Slechts twee mannen turen door de kijkgaatjes. Zij belanden in Maddins bizarre wereld, vol familiegeheimen, doodsangsten en seksuele opwinding. Een Grieks drama op zakformaat, verstopt achter een grote witte muur - de mooiste films zijn niet alleen in de bioscoop te vinden. Groot voordeel: er zijn voldoende kaartjes.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden