Column

Gun het wielrennen zijn geloofwaardigheid

De eerder dit jaar ontslagen Deense ploegleider van Tinkoff-Saxo, Bjarne Riis.Beeld anp

Bjarne Riis was de eerste Tourwinnaar die ik in levenden lijve op het erepodium zag staan. Dat was in 1996. Daarna volgden Jan Ullrich, Lance Armstrong, Lance Armstrong en Lance Armstrong. Toen had ik het even gehad met Tourwinnaars in levenden lijve. Met Bradley Wiggins de draad weer opgepakt in 2012. Getuige geweest van Vincenzo Nibali en nu kan Christopher Froome aan het lijstje toegevoegd.

De laatste twintig jaar Ronde van Frankrijk was een periode waarin het vooral ging over geloofwaardigheid. Voor Riis had Miguel Indurain de touwtjes in handen en die kwam daarmee nog keurig weg. Daarna leest de lijst van Tourwinnaars als een slecht gemaakt proefwerk vol correcties en aanvullingen.

Bjarne Riis was de eerste die moest bekennen dat het niet helemaal eerlijk was gegaan. 'Ja, ik heb doping gebruikt. Ja, het was epo.' Het zijn zinnetjes, in dat klaagzangerige Deens, die nog altijd in mijn hoofd rondzingen. Het bleek ook een pr-lesje in boetedoening. Eerst met de billen bloot, daarna een schaamlapje.

Achterdocht

Tussen Armstrong en Wiggins gaapt een gat van tien jaar. Met de laatste stond een generatie Tourwinnaars op die de geloofwaardigheid verkondigt. Nibali was daarin misschien wat minder uitgesproken. Maar ook Froome heeft in deze Tour zijn geloofwaardigheid strijdbaar volgehouden tegen de stroom van aantijgingen in.

Eerlijk gezegd lijkt de geloofwaardigheid van het wielrennen inmiddels een nogal willekeurige discussie geworden met vooral onsmakelijke gevolgen. Er wordt gespuugd naar de Tourwinnaar. Hij heeft urine over zich heen gekregen. De achterdocht wordt gevoed met cijfers die niet aantoonbaar juist zijn. Ter verdediging worden daar andere cijfers tegenover gezet die, vanwege de achterdocht, evenmin als overtuigend bewijs kunnen worden aanvaard.

Het blote feit is dat de Tour de France is gewonnen door een onwaarschijnlijke sportman. Pas op 26-jarige leeftijd kwam Froomes talent aan de oppervlakte en nu is hij, vier jaar later, al voor de tweede keer de allerbeste. Het ziet er niet uit, maar misschien schuilt daarin ook wel zijn kracht. God mag het weten.

Bjarne Riis probeert Alberto Contador een handje te helpen in de Tour van 2014. In 2015 was het de eerste keer in twingtig jaar dat Bjarne Riis geen onderdeel uitmaakte van de Tour.Beeld anp

Scheiding

Tot nader bericht lijkt het me beter de woorden wielrennen en geloofwaardigheid van elkaar te scheiden. Heb het eens over de geloofwaardigheid van het voetbal met zijn sjoemelende bestuurders en omkoopbare spelers. Werp eens licht op de geloofwaardigheid van de politiek met haar loze debatten in de Kamer. Stel vast dat niets geloofwaardig is en tegelijkertijd dat niet.

Voor het eerst in die twintig jaar Ronde van Frankrijk hebben we het moeten doen zonder Bjarne Riis. Altijd was hij er bij met dat ondoorgrondelijke hoofd van hem, eerst als coureur en daarna als ploegleider.

Eerder dit jaar heeft een Deens dopingonderzoek uitgewezen dat in zijn ploegen doping werd getolereerd en soms zelfs mogelijk gemaakt. Nog weer eerder had Oleg Tinkov, baas van het gelijknamige team, hem eruit gewerkt.

Geloofwaardig of niet, Bjarne Riis leek mij een fatsoenlijk mens. Een onpeilbare man die vooral zichzelf in de weg zat en, zoals zovelen in het wielrennen, voor onmogelijke keuzes zal zijn gesteld. Ik heb hem gemist de afgelopen weken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden