Gullit

Ruud Gullit wordt trainer van de club Terek uit Grozny, de hoofdstad van Tsjetsjenië. Ze zijn daar de afgelopen jaren al door een hoop ellende gegaan, dus Ruud Gullit aan het roer van je geliefde club kan er ook nog wel bij. Vorig jaar werd Terek Grozny twaalfde in de Russische competitie, de komst van Gullit garandeert een gevecht op leven en dood tegen degradatie - ze zijn daar niet te benijden.


Ruud Gullit trainer van Terek Grozny: je denkt in het voetbal telkens weer dat het nu echt niet gekker kan - het WK naar Qatar - en dan gebeurt er even later tóch weer iets dat het idee dat er ergens in de hoogste regionen een krankzinnige grijnzend aan de touwtjes trekt verder versterkt.


Terek Grozny is eigendom van Ramzan Kadyrov, de president van Tsjetsjenië. Kadyrov is een 34-jarige vechtersbaas die berucht werd vanwege zijn eigen militie, de Kadyrovtsy, die door mensenrechtenorganisaties verantwoordelijk wordt gehouden voor zeventig procent van alle moorden, verkrachtingen en martelingen in de Russische deelstaat. En dat zijn er heel veel.


Als tien procent van de aan Kadyrov toegeschreven wreedheden en misdaden op waarheid berust, is hij nog altijd een man om met grote omzichtigheid te benaderen.


Ruud Gullit ziet zijn trainerschap als 'een nieuwe uitdaging' en een 'heel mooie, grote kans.' Elke voetbaltrainer ziet elke benoeming bij elke club als een 'nieuwe uitdaging' en een 'heel mooie, grote kans', maar als je door Ramzan Kadyrov wordt uitgenodigd trainer te worden van zijn club Terek, mag je inderdaad wel van een uitdaging spreken.


Het zijn daar heetgebakerde types, die mensen om minder dan een verkeerde wissel van de wereld blazen.


Martin Jol vond het in elk geval een uitdaging te ver. Die was bij Ajax heus wel wat gewend, onder krijgsheer Van de Boog, maar hij bedankte toch hartelijk voor de eer om Terek Grozny te gaan coachen. Jol had natuurlijk nog de beelden van het platgebombardeerde Grozny van een jaar of wat geleden voor ogen. Of hij had gehoord dat Terek tot voor kort geen thuiswedstrijden thuis speelde, vanwege het gevaar van aanslagen en ontploffingen.


Maar Ruud Gullit liet zich daar niet door weerhouden, die vindt dat een uitdaging en ziet een heel mooie, grote kans - in elk geval om nog rijker te worden.


Misschien was het geweld hem ook even ontgaan of dacht hij dat Grozny een chique buitenwijk van Wenen was. Wellicht interesseerde het hem geen bal waar hij terechtkwam, als het maar in een stad was waarvan hij zeker wist dat ze er geen PC Hooftstraat hadden, zodat zijn echtgenote Estelle Cruijff hem niet langer aan de rand van de financiële afgrond kon brengen met haar gewapper met de Gold Card en de peperdure knipbeurten van Leco van Zadelhoff.


Gullit was al trainer van Chelsea (Londen) en Feyenoord (Rotterdam), dus het is ook mogelijk dat hij er een fascinatie op nahoudt voor voetbalclubs in steden met een bombardementsverleden. Zodra Gullit hierna tekent bij Dynamo Dresden, Coventry City of FC Bagdad weten we het zeker.


Ruud Gullit was het uithangbord van het Nederlands-Belgische WK-bid, dat werd afgetroefd door dat van Rusland. Als het WK niet naar mij komt, kom ik naar het WK - aan zulke redenaties herken je de hele groten.


Ze hebben in het voetbal één stelregel: vraag nooit waar het geld vandaan komt waarmee je je zakken vult, maar vul ze, tot aan de rand, en trek schaterlachend verder.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden