Gruwelijk dilemma

TEGEN genocide valt niet op te bombarderen. Tot dat inzicht is de Joegoslavische president Milosevic blijkbaar gekomen. Hij trekt er de conclusie uit dat een genocidale campagne tegen de Kosovaren het wapen bij uitstek is om de NAVO in de houdgreep te nemen....

Een kleine week na het begin van de NAVO-luchtacties in Joegoslavië, is de NAVO-campagne in een impasse beland. Militair verloopt de NAVO-actie voorspoedig: veel militaire doelen zijn geraakt, de Joegoslavische tegenstand is te verwaarlozen.

Veel politieke waarnemers hebben zich verbaasd afgevraagd wat de berekenende machtspoliticus Milosevic bewoog om af te stevenen op een militaire showdown die hij onmogelijk kon winnen. Het antwoord op dit raadsel begint duidelijk te worden.

De NAVO-operatie heeft een tweevoudig humanitair en politiek doel; Milosevic moest ertoe worden gedwongen alsnog akkoord te gaan met een compromis over de status van Kosovo. En Milosevic moest worden duidelijk gemaakt dat het afgelopen moest zijn met het onderdrukken van de Kosovaren.

Milosevic' antwoord bestaat uit een vlucht naar voren. Als de NAVO een militaire oplossing zoekt, dan doet hij dat ook. Het geweld van zijn tanks, vliegtuigen, soldaten en paramilitaire bendes richt zich tegen dorpelingen die worden geterroriseerd, vermoord of verjaagd en intellectuelen die gericht worden geliquideerd.

Terwijl de NAVO nog weken nodig heeft om Serviës militaire machine lam te leggen, streeft Milosevic intussen naar een 'definitieve oplossing' van het Kosovo-probleem. Als in het huidige tempo tienduizenden vluchtelingen per dag Kosovo ontvluchten, kan het gebied binnen enkele weken 'vrij' zijn van etnische Albanezen en is de Servische hegemonie daar verzekerd.

In het licht van deze verbijsterende ontwikkeling, ontkomt de NAVO er niet aan zich op haar strategie te bezinnen. Het heeft geen zin actie te voeren om de Kosovaren te beschermen, als die intussen met verdrijving en erger worden bedreigd. Dit stelt de NAVO voor een vreselijk dilemma, want capituleren voor genocidale politiek is óók onaanvaardbaar, een aansporing voor gewetenloze dictators om hun doelen met zuiver criminele middelen na te jagen.

Een uitweg uit dit dilemma tekent zich nog niet af. Misschien kan de Russische diplomatie voor een opening zorgen. Absolute prioriteit moet worden gegeven aan het redden van mensenlevens en het stoppen van de op gang gekomen genocide. Of daartoe een mogelijkheid bestaat via intensieve militaire acties tegen de Serviërs in Kosovo, of juist door het proclameren van een adempauze, waarin de genocidale acties moeten worden gestaakt, dient een kwestie te zijn van gewetensvolle afweging, die niet wordt gedomineerd door politieke prestigeoverwegingen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden