Grote Nederlandse interesse voor open EK

In de even jaren organiseert de Europese Bridge Bond het EK voor landenteams. Daarin is kwalificatie af te dwingen voor de Bermuda Bowl en de Venice Cup....

Kees Tammens

Je zou zeggen dat de internationale kalender zo vol genoeg is. De officials vonden van niet. In 2003 werd met iets nieuws begonnen: het open EK. De eerste keer trok het evenement vooral veel Amerikaanse teams. Dit jaar, van 15 tot 30 juni in Antalya, is de interesse een stuk minder. De forse inschrijfgelden en de hoge verblijfskosten zijn daar zeker debet aan.

Wel is er een grote Nederlandse delegatie in Turkije. Het open team is na het goud van 2005 (Tenerife) titelverdediger. De vrouwen (in 2005 goed voor brons) ambiëren een medaille van een exclusievere kleur.

Het toernooi begint vandaag met de kampioenschappen voor gemengde viertallen en paren. Arnolds-Bertens, Vriend-Maas en Wortel-Verhees zijn op papier in staat tot een eerste Nederlandse succes. De formule van het viertallentoernooi bij het open EK: een lange voorronde met 86 teams, waarvan 16 overblijven; dan zijn de zwakkere broeders ongetwijfeld uitgeschakeld. In de knock-out is het erop of eronder. Nederland had in 2005 de wind in de zeilen. Maar tegen Polen leek het spel in diagram 1 op verlies uit te draaien.

Zie diagram 1

Bertens-Bakkeren bleven als noord-zuid gecontroleerd en bescheiden in de 1SA-deelscore. De herbieding van 1SA toonde een regelmatig verdeelde hand met 18-19 punten. Noord vond vier punten onvoldoende om een poging voor de manche te ondernemen. Na een ruitenuitkomst voor *V in zuid, speelde de leider *A en schoppen voor *H in west die ruiten vervolgde. Uiteindelijk slaagde de leider erin om naast de zes slagen in * en * zowel *H als *H te maken voor een rustige +120.

Op de andere tafel was het Poolse noord-zuid paar ambitieuzer.

Met *A in west voor de heer, en *A in oost ook gunstig voor de leider geplaatst, leek Polen op weg naar een gelukkige +620. Bauke Muller, die als west moest uitkomen, stak daar een stokje voor. Hij koos voor een kleine ruiten voor *V in zuid. Harten uit zuid, voor *A in west, die met ruiten voor *A in zuid doorging. De leider stak over naar *H voor de snit op *H. West kwam zo aan slag en speelde een derde keer ruiten, getroefd door oost die *A voor één down opraapte.

Tenerife (2005) was het debuut in het Nederlandse team voor Ton BakkerenIn diagram 2 leek hij kansloos, maar kwam hij op de proppen met een bijzonder handige winstvoering.

Zie diagram 2

Het 5*-contract is uitstekend, maar leek te sneuvelen op het feit dat west twee ruitenslagen ging maken.

West kwam uit met *V, gedekt met *H, voor het aas in oost. De leider troefde de nagespeelde harten en trok troef met *V en *A. Later gaf hij volmondig toe dat – in de dummy met *V – het beter was een tweede hartenintroever te maken om zo de exitkaart van west te strippen. Nog twee keer troef waarop west hielp door alsnog de derde harten af te gooien.

Het verlies van twee ruitenslagen leek onvermijdelijk. Een fraaie oplossing: de leider speelde *A, zag de ruitenverdeling, en speelde *V. West dekte niet en de leider sneed in de dummy. De pointe: *7 voor *B in west die klaveren moet spelen, de leider maakt dan *B en *A en gooit twee ruiten uit zuid af, dan wel ruiten van *V3 in de *H10 van zuid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden