Groenteman leest: over feminisme, mantelzorg en Jacques Klöters

Deze weken leest Hanneke Groenteman op verzoek van de boekenredactie de eerste tien pagina's van drie net verschenen boeken en geeft op basis daarvan advies.

Deze weken leest Hanneke Groenteman op verzoek van de boekenredactie de eerste tien pagina's van drie net verschenen boeken en geeft op basis daarvan advies. Beeld No Candy

Ewald Engelen: De mythe van de gemaakte vrouw - Nieuw Licht op het feminisme
Ambo Anthos, euro 10,-

Hier had ik zin in. Zo'n jaar of dertig geleden heeft Maarten 't Hart een onzinnig boekje geschreven onder de titel De vrouw bestaat niet, dat erop neerkwam dat zijn oma thuis de broek aanhad en dat feministes in tuinbroeken en op klompen liepen terwijl ze in kokerrokjes en op naaldhakken mochten gaan, als VROUW! En dat dus het feminisme geen bestaansrecht had. Daar heb ik toen in de talkshow van Sonja nog pittig de degens over gekruist met de latere Maartje.

Nu is er Ewald Engelen, een hooggeleerde in de financiële geografie, 53 jaar, lijstduwer van de Partij van de Dieren (leuk!) en die ergert zich aan het huidige feminisme met het glazen-plafondgedoe. Vroeger, in de oude golven, toen hadden de feministes nog een punt. Emancipatie, gelijke beloning, baas in eigen buik, opzij opzij opzij, dat waren nog eens fijne doelen! Maar nu? Nu gaat het om hoeveel vrouwelijke ceo's er zijn, of regeringsleiders, bankiers, politici, hoogleraren. Bah! Dat is, zegt hij, wat er van het feminisme geworden is: machtige vrouwen moeten het recht hebben om net zulke grote klootzakken te zijn als machtige mannen.

Kijk, dat is wel een grappige, voor mij inzichtelijke zin. Maar het is een uitzondering. Of ik zijn mening deel kan ik niet beoordelen, want ik kwam niet door de eerste dertig bladzijden heen. Engelen kan waarschijnlijk heel goed denken, maar begrijpelijk schrijven voor een gewone feministische boerenmeid als ik, is een ander kunstje. Wat een lange zinnen vol ingewikkelde woorden staan er in dit dunne boekje. Voorbeelden: dominantie van instrumentele argumenten; indicatoren die het dominante discours van economisch productivisme (...), ontologisch individualisme (...), het veelkleurige, veel-gegenderde, polymorf seksuele hoi polloi. Ik doe Engelen hiermee geen recht, maar ik hoopte in deze aardige reeks van Ambo Anthos een helder nieuw licht op het mij dierbare feminisme te krijgen. NOT! Ik pakte Bas Heijnes 'Nieuw Licht op de beschaafde mens', Onbehagen er maar bij: glashelder, leerzaam en... goed geschreven!

Jos Benders: Liefde met voorbedachten rade
Coolegem Media, euro 14,95

Mantelzorg, wie doet het niet? Of liever: welke vrouw doet het niet? En af en toe, op de achterhand, mantelzorgt ook weleens een man, als hij niet opgeslokt wordt door zijn gewichtige werk. Mart Smeets (is-ie weer) beschrijft dit feilloos in het voorwoord. Jos Benders, tv-dokter, sportarts, kreeg ermee te maken toen hij de intensieve zorg voor zijn moeder op zich nam, vijf jaar lang. Hij hield een minutieus logboek bij. Te minutieus naar mijn smaak, een redacteur had hier goed werk kunnen doen. Van dag tot dag, van hulp tot hulp, alle zorgen staan erin. Voor de familie van dokter Benders is dit vast een fijn boek, maar ieder die de handen vol heeft aan mantelzorg kan zelf zo'n boek schrijven. Als ze er tijd voor heeft tenminste.

Jacques Klöters: Voorwaarts leven, achterwaarts begrijpen
Nijgh & Van Ditmar, euro 19,99

Als iemand mijn gunfactor heeft, is het wel Jacques Klöters. Een bevlogen, erudiete, taalvaardige historicus van de kleinkunst, Wim Ibo 2.0. Ooit cabaretier, later docent en schrijver. Toen zijn huis was verkocht en zijn vrouw 'weggewandeld', ging hij zijn geheugen doorwoelen. Als een 'varken op zoek naar truffels' zocht hij herinneringen, verhalen, anekdotes, belevenissen van vroeger. Verhalen die hij zijn vrouw zou vertellen. De werelden die hij in mooie kleine verhalen oproept, boeien mij. De jeugdherinneringen, de grootheden uit het amusement van vroeger, het Amsterdam van toen. Hij schreef duizend verhaaltjes voor zijn weblog. In dit boek staat natuurlijk maar een deel, ik neem aan het beste. Je proeft en voelt de drang van Klöters om dit te schrijven. En dat creëert een drang om verder te lezen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden