Groenteman leest: over de Moszkowicz-dynastie, oldtimers en popmuziek

Deze weken leest Hanneke Groenteman op verzoek van de boekenredactie de eerste tien pagina's van drie net verschenen boeken en geeft op basis daarvan advies.

null Beeld No Candy
Beeld No Candy

1. Yehudi Moszkowicz: De toga van mijn vader

Thomas Rap, €17,99

Heeft iemand eigenlijk een idee hoeveel Moszkowiczen er zijn? Ik heb het gevoel dat het een enorme familie is met bon-vivants en oorlogsverledens en dure auto's en misstappen en afgevinkte strafpleiters en verslaafde mannen. Geen vrouwen in de hoofdrollen, trouwens... Ik vind het zo langzamerhand een verwarrende en irritante groep. Ook wel dynastie genoemd.

Eerst vond ik ze, ramptoerist als ik ben, wel spannend. Die Bram met z'n kwaaie zaken en knappe liefjes, de oude Max met een oorlogstrauma, een jonge Max die ook niet spoort in zijn vak, een Robert met een heroïneverslaving, en nu doemt ineens diens zoon Yehudi op. Naar eigen zeggen de enige die zich nog advocaat mag noemen. En er lopen vast nog Moszkowicz-peuters rond die later ook hun trauma's in boekvorm gaan verwerken.

Ik blader in De toga van mijn vader, het 'verbijsterende verhaal van een strafpleiter en zijn roemruchte familie' (achterflap). Yehudi M. zelf staat met gekwelde blik op de voorkant, op de eerste bladzijden al een ontluisterende anekdote over de verslaafde papa Robert, later zullen alle pijnpunten uit Yehudi's leven en dat van opa Max, oom Bram, papa Robert en de hele verdere misjpooche (joods voor familie) vast nog wel langskomen.

Ik heb al een paar interviews met Yehudi gehoord en hoef het boek eigenlijk niet meer te lezen. Ik had me overigens wel verheugd op de dramaserie over een soortgelijke familie, de familie Meijer, die de VARA gaat uitzenden. Tenzij vader Robert en zoon Yehudi het kort geding dat ze gaan aanspannen, winnen, want dan mag het niet. Verhalen over de familie vertellen de Moszkowiczen het liefste zelf, nietwaar? De schoorsteen moet ergens van roken.

2. Lars Mytting: Paardenkracht

Atlas Contact, €19,99

Het onmogelijke van deze rubriek is dat je maar de eerste tien bladzijden van een boek hoeft te lezen en dan een advies mag verstrekken. Dat is vaak heel prettig, er zijn echt boeken die mijn aandacht niet langer vasthouden. Maar er is toch een probleem als een boek, een roman in dit geval, steengoed begint. Dan wil je door en dat had ik met Paardenkracht van de mij onbekende Noor Lars Mytting.

De slome aanbeveling van Maarten 't Hart op de voorkant ('Ontdek deze Lars Mytting, hij is het waard') moedigde me eigenlijk niet aan, maar als een eerste hoofdstuk Putroest heet en het decor van de handeling een geweldig beschreven autosloperij is, en als er dan ook meteen al verwezen wordt naar een verloren liefde te midden van de oude wrakken, dan wil ik door. Op zichzelf word ik niet heel warm van oldtimers en autowrakken (ik ben een meisje), maar als Lars Mytting erop los gaat, wil ik weten hoe het verder gaat met die oude Cadillac, de Volvowrakken, die geschifte autosloper en de liefde voor Tora.

3. Bertram Mourits & Pieter Steinz: Luisteren &cetera

Atlas Contact, €19,99

Je hebt doden en doden. Sommigen worden een steeds vagere herinnering, anderen sterven wel maar gaan niet dood. Raar gezegd, maar ik doel op Pieter Steinz. Bij leven en welzijn heeft hij zoveel nagelaten over literatuur, wetenschap, muziek, geschiedenis, dat we ons er tot in lengte van jaren mee kunnen voeden. Hij stierf dan wel in augustus aan ALS (52 jaar oud), maar na zijn dood verschenen nog verscheidene boeken. Verrukkelijke naslagwerken.

Nu is er een derde deel in de serie Luisteren &cetera. Het web van de popmuziek is de ondertitel. Eerst hebben popjournalist Bertram Mourits en Pieter Steinz de popmuziek in de jaren zeventig behandeld, toen die uit de jaren tachtig. En dit deel gaat over de mooiste popmuziek ever: die uit de jaren vijftig en zestig. Weetjes, lijstjes, biografieën, essays, over Dylan, James Brown, Jacques Brel, Sinatra, Muddy Waters, nou ja, dit is zo'n ultiem smulboek (zeker als je zelf muzikaal stamt uit die jaren), dat ik het hier, ademloos, bij laat.

James Brown treedt op in 1969. Beeld David Redfern / Getty Images
James Brown treedt op in 1969.Beeld David Redfern / Getty Images
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden