Groene vingers

Rotterdam is stoer en mannelijk, met potente hoogbouw. Door middel van gekopieerde tuinen en een dobberend bos wil kunstproducent Mothership de zakelijke stad wat 'tieten' geven.

Vanmiddag, op Boomfeestdag, wordt een merkwaardige boom geplant. Of beter: te water gelaten. In een stalen zeeboei is een Hollandse iep gepoot. Het prototype gaat proefdobberen in het Aqua Dock, de nieuwe 'innovatieve test- en productielocatie voor innovaties op het water' bij de RDM Campus in Rotterdam.

Dat is slechts het begin. De 7 meter hoge boom moet financiers warm maken voor een dobberend bos. Kunstenaar-ontwerper Jorge Bakker (40) wil twintig drijvende iepen in de slagschaduw van de hoogbouw op de Wilhelminapier. 'Ik maak sculpturen met architectonische inslag. Mijn utopisch landschap in maquettevorm, In Search Of Habitus, is een aquarium met drijvende boompjes. De gedachte is: waar moeten de bomen heen als het land overstroomt?'

Via via kwam hij in contact met Jeroen Everaert van Mothership, een Rotterdams bedrijf dat adviseert en bemiddelt bij kunstprojecten en ze ook uitvoert. 'Zo ontstond het idee van een levend dobberend bos', zegt Bakker. 'Ik dacht aan het Markermeer, maar Jeroen zei direct: je moet het in een stadshaven doen, daar zie je het contrast.'

Maar hoe kom je van artist's impression tot uitvoering? Kunstproducent Mothership legde contact met Rijkswaterstaat en staalbouwer Mercon. Studenten van de 'groene' Hogeschool Van Hall Larenstein zochten uit welke boomsoort kon gedijen in een noordzeeboei. 'Eerdere grote projecten deed ik helemaal zelfstandig', zegt Bakker. 'Dit is een luxe, al moet ik eraan wennen om zaken uit handen te geven.'

'Het verhaal van Jorge herken ik: er komen duizend-en-een zaken op je af, maar samen kun je bergen verzetten', zegt Jeroen Everaert (48) van Mothership. Al op zijn 30ste was hij commercieel directeur van een bouwkranenbedrijf; 's avonds studeerde hij aan de Willem de Kooning Academie. Eenmaal afgestudeerd nam hij ontslag. 'Ik ging grote objecten voor de buitenruimte maken, maar het kunstenaarsbestaan vond ik eenzaam.'

Negen jaar geleden begon hij Mothership. Het bedrijf realiseerde ruim 250 projecten, van eenmalige evenementen (Blossom: een helikopter strooit bloemen uit over slooppanden en hun bewoners) tot grote objecten (Het roze viaduct van het duo Transister: de metamorfose van een akelig tunneltje). Ook morgen bij de opening van Rotterdam Centraal is Mothership actief. 'We hebben met kunstenaars Eline Wieland en Alex Verhaest animaties gemaakt voor het panoramascherm in de hal. Meer verklap ik niet.'

Everaerts doel is kunst naar de mensen te brengen, niet andersom. 'De stad dient als canvas.' Ideeën als het dobberend bos hebben nog een functie: 'Rotterdam heeft tieten nodig. Het is een stad met ballen: een stoere, mannelijke stad met potente hoogbouw. Strak, zakelijk, geen franje. Prachtig, maar dichtbij voel je de harde wind waaien. Hoe oogt het als je de vloerbedekking verandert, de verlichting, de inrichting?' Het is wat zijn vrouw deed met zijn huis toen ze gingen samenwonen. 'Kleine ingrepen met een zacht effect. Ik stond versteld.'

Zo bedacht Mothership de Copy Gardens. Blinde muren in een straat worden een kunstwerk door er grote foto's tegen te plaatsen, zoals het posterbehang van jaren zeventighuiskamers. 'Het is een trompe-l'oeil. We kopiëren een deel uit een nabijgelegen parkje. Voor de fotomuur komen een plansoentje en een stoepje die in de foto doorlopen.'

De zaken gaan goed voor Mothership. Er werken zes fulltimers en vier parttimers. Bang voor concurrentie is Jeroen Everaert niet. 'Er moeten juist meer Mothershipjes komen. Ik probeer studenten met mijn virus te injecteren, want kunstproducenten kunnen de markt aanboren. Het subsidiesysteem heeft kunstenaars lui gemaakt. Ze hebben altijd naar de subsidiepotten geloerd, terwijl achter hun rug de weilanden sappig groen waren: daar lag de markt. Jonge kunstenaars kennen het woord subsidie al haast niet meer. Dat is fantastisch.'

Met afstand het meest ambitieuze project krijgt gestalte tegen het dak van de Markthal, een overdekte markt annex appartementencomplex met 1.200 ondergrondse parkeerplaatsen naast station Blaak. De koepel wordt gevormd door twee flatgebouwen die tegen elkaar leunend een tunnel vormen. Tegen het 120 meter lange, gewelfde plafond bevestigen bouwvakkers een illustratie van 4.500 panelen van 1,5 bij 1,5 meter. In de collage met groente, fruit en andere marktkoopwaar loopt een lieveheersbeestje van 12 bij 12 meter en zwemt een makreel ter grootte van een orka.

'Sodeju! Grootste werk ever!', roept Everaert uit als hij met helm op over het toekomstige marktterrein loopt. Zelf kende hij het ontwerp alleen nog van de tekentafel. Kunstenaar Arno Coenen maakte de objecten voor zijn immense Horn of Plenty (Hoorn des Overvloeds) als driedimensionale modellen, animatiestudio Pixar (Toy Story, Cars) bewerkte ze tot digitale afbeeldingen.

Mothership benaderde ontwikkelaar Provast en architectenbureau MVRDV met dit voorstel voor de Markthal en ze hapten toe. 'Er zaten slechts vier maanden tussen het eerste telefoontje en de dag dat ze de harde schijf kregen met het ontwerp', zegt Jeroen Everaert trots. 'Het is waanzinnig snel gegaan.'

Tupperware

Mothership heeft sinds kort ook een galerie in de Witte de Withstraat in Rotterdam. In The House of ABABA (de naam verwijst naar de schatkamers van Ali Baba) hangen en staan werken van jonge en gearriveerde kunstenaars, duur en goedkoop. Ze kunnen van de spijker worden gekocht en meegenomen. Op 'tupperware-avonden' wordt iedere maand een andere kunstenaar belicht. ABABA wil nieuwe kunstkopers lokken. 'We hadden op de deur willen zetten: verboden voor verzamelaars.'

enterthemothership.com

Vanmiddag, op Boomfeestdag, wordt een merkwaardige boom geplant. Of beter: te water gelaten. In een stalen zeeboei is een Hollandse iep gepoot. Het prototype gaat proefdobberen in het Aqua Dock, de nieuwe 'innovatieve test- en productielocatie voor innovaties op het water' bij de RDM Campus in Rotterdam.

Dat is slechts het begin. De 7 meter hoge boom moet financiers warm maken voor een dobberend bos. Kunstenaar-ontwerper Jorge Bakker (40) wil twintig drijvende iepen in de slagschaduw van de hoogbouw op de Wilhelminapier. 'Ik maak sculpturen met architectonische inslag. Mijn utopisch landschap in maquettevorm, In Search Of Habitus, is een aquarium met drijvende boompjes. De gedachte is: waar moeten de bomen heen als het land overstroomt?'

Via via kwam hij in contact met Jeroen Everaert van Mothership, een Rotterdams bedrijf dat adviseert en bemiddelt bij kunstprojecten en ze ook uitvoert. 'Zo ontstond het idee van een levend dobberend bos', zegt Bakker. 'Ik dacht aan het Markermeer, maar Jeroen zei direct: je moet het in een stadshaven doen, daar zie je het contrast.'

Maar hoe kom je van artist's impression tot uitvoering? Kunstproducent Mothership legde contact met Rijkswaterstaat en staalbouwer Mercon. Studenten van de 'groene' Hogeschool Van Hall Larenstein zochten uit welke boomsoort kon gedijen in een noordzeeboei. 'Eerdere grote projecten deed ik helemaal zelfstandig', zegt Bakker. 'Dit is een luxe, al moet ik eraan wennen om zaken uit handen te geven.'

'Het verhaal van Jorge herken ik: er komen duizend-en-een zaken op je af, maar samen kun je bergen verzetten', zegt Jeroen Everaert (48) van Mothership. Al op zijn 30ste was hij commercieel directeur van een bouwkranenbedrijf; 's avonds studeerde hij aan de Willem de Kooning Academie. Eenmaal afgestudeerd nam hij ontslag. 'Ik ging grote objecten voor de buitenruimte maken, maar het kunstenaarsbestaan vond ik eenzaam.'

Negen jaar geleden begon hij Mothership. Het bedrijf realiseerde ruim 250 projecten, van eenmalige evenementen (Blossom: een helikopter strooit bloemen uit over slooppanden en hun bewoners) tot grote objecten (Het roze viaduct van het duo Transister: de metamorfose van een akelig tunneltje). Ook morgen bij de opening van Rotterdam Centraal is Mothership actief. 'We hebben met kunstenaars Eline Wieland en Alex Verhaest animaties gemaakt voor het panoramascherm in de hal. Meer verklap ik niet.'

Everaerts doel is kunst naar de mensen te brengen, niet andersom. 'De stad dient als canvas.' Ideeën als het dobberend bos hebben nog een functie: 'Rotterdam heeft tieten nodig. Het is een stad met ballen: een stoere, mannelijke stad met potente hoogbouw. Strak, zakelijk, geen franje. Prachtig, maar dichtbij voel je de harde wind waaien. Hoe oogt het als je de vloerbedekking verandert, de verlichting, de inrichting?' Het is wat zijn vrouw deed met zijn huis toen ze gingen samenwonen. 'Kleine ingrepen met een zacht effect. Ik stond versteld.'

Zo bedacht Mothership de Copy Gardens. Blinde muren in een straat worden een kunstwerk door er grote foto's tegen te plaatsen, zoals het posterbehang van jaren zeventighuiskamers. 'Het is een trompe-l'oeil. We kopiëren een deel uit een nabijgelegen parkje. Voor de fotomuur komen een plansoentje en een stoepje die in de foto doorlopen.'

De zaken gaan goed voor Mothership. Er werken zes fulltimers en vier parttimers. Bang voor concurrentie is Jeroen Everaert niet. 'Er moeten juist meer Mothershipjes komen. Ik probeer studenten met mijn virus te injecteren, want kunstproducenten kunnen de markt aanboren. Het subsidiesysteem heeft kunstenaars lui gemaakt. Ze hebben altijd naar de subsidiepotten geloerd, terwijl achter hun rug de weilanden sappig groen waren: daar lag de markt. Jonge kunstenaars kennen het woord subsidie al haast niet meer. Dat is fantastisch.'

Met afstand het meest ambitieuze project krijgt gestalte tegen het dak van de Markthal, een overdekte markt annex appartementencomplex met 1.200 ondergrondse parkeerplaatsen naast station Blaak. De koepel wordt gevormd door twee flatgebouwen die tegen elkaar leunend een tunnel vormen. Tegen het 120 meter lange, gewelfde plafond bevestigen bouwvakkers een illustratie van 4.500 panelen van 1,5 bij 1,5 meter. In de collage met groente, fruit en andere marktkoopwaar loopt een lieveheersbeestje van 12 bij 12 meter en zwemt een makreel ter grootte van een orka.

'Sodeju! Grootste werk ever!', roept Everaert uit als hij met helm op over het toekomstige marktterrein loopt. Zelf kende hij het ontwerp alleen nog van de tekentafel. Kunstenaar Arno Coenen maakte de objecten voor zijn immense Horn of Plenty (Hoorn des Overvloeds) als driedimensionale modellen, animatiestudio Pixar (Toy Story, Cars) bewerkte ze tot digitale afbeeldingen.

Mothership benaderde ontwikkelaar Provast en architectenbureau MVRDV met dit voorstel voor de Markthal en ze hapten toe. 'Er zaten slechts vier maanden tussen het eerste telefoontje en de dag dat ze de harde schijf kregen met het ontwerp', zegt Jeroen Everaert trots. 'Het is waanzinnig snel gegaan.'

Tupperware

Mothership heeft sinds kort ook een galerie in de Witte de Withstraat in Rotterdam. In The House of ABABA (de naam verwijst naar de schatkamers van Ali Baba) hangen en staan werken van jonge en gearriveerde kunstenaars, duur en goedkoop. Ze kunnen van de spijker worden gekocht en meegenomen. Op 'tupperware-avonden' wordt iedere maand een andere kunstenaar belicht. ABABA wil nieuwe kunstkopers lokken. 'We hadden op de deur willen zetten: verboden voor verzamelaars.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden