Groene sluiers en gouden gewaden trekken door Amsterdams centrum

Even leek het een luchtspiegeling: de felgroene sluiers en de goudbestikte gewaden van vijf Indiase dames, begeleid door al even exotische heren....

Marian Buijs

De opening van het jaarlijkse toneelschrijversfestival met de prozaïsche naam Hollandse Nieuwe, zette woensdag meteen de toon. Kleur en fleur krijgen alle ruimte. Zelfs de Amsterdammertjes in de straat hebben een kartonnen jasje aan. En in alle vitrines van de theaters prijken foto's van de schrijvers die een toneeltekst leverden voor dit festival.

Vijftien nooit eerder gespeelde stukken krijgen in vijf dagen hun vuurdoop voor een publiek. Je zou een simpele reading verwachten, maar nee, de meeste teksten zijn vakkundig geënsceneerd, zij het in een sober decor. Acteurs spelen nu eens met de tekst in de hand, dan weer ligt de tekst langs de rand van de speelvloer. Als een papieren souffleur.

Als huldeblijk aan de auteurs zijn alle teksten in boekvorm verkrijgbaar. Hoe uiteenlopend de stukken ook zijn, rode draad is de culturele diversiteit van de schrijvers. Hun nationaliteiten bestrijken de hele wereld: Armeens, Surinaams, Turks, Antilliaans, Indiaas, maar ook Nederlands.

Arthur Japin, vooral bekend als romanschrijver, durfde het aan zijn succesroman De zwarte met het witte hart voor het toneel te bewerken. Gedurfd, want zo'n complex verhaal in drie kwartier vatten, lijkt een onmogelijkheid. De woorden kregen niet helemaal de vertolking die ze verdienen, zijn poging via flash-backs de plotlijn helder te houden, was bewonderenswaardig.

Veel luchtiger van toon is Terug naar Paramaribo van Manoushka Zeegelaar Breeveld. Het is een geestige soap-comedy over drie zussen. Ze wachten op het vliegtuig naar Paramaribo om het derde huwelijk van hun vader te bezoeken. Alle drie weten ze niet waar ze uiteindelijk thuis horen, in Amsterdam of in Suriname. Geestige dialogen die in alle luchtigheid toch een terugkerend dilemma bloot leggen.

John Serkei graaft in Masaai nog dieper. Hij probeert het moeizame scheppingsproces te verbeelden in de persoon van een romanschrijver die tussen twee culturen zweeft. Vrienden proberen hem tot het voltooien van zijn roman te brengen. De schrijver worstelt met zijn eigen achtergrond, de magische wereld van winti en voorouders, en het besef dat die magie niet zal aanslaan bij het nuchtere Nederlandse publiek.

Het festival heeft in deze zesde editie nog niets van zijn spontaniteit en frisheid verloren. Soms was de toeloop zo groot dat het publiek voor een gesloten deur stond. Maar wie het goed plant, krijgt nog diezelfde avond een herkansing, want het zien van vier korte voorstellingen op één avond behoort tot de mogelijkheden.

Zondag sluit het festival af met een groots opgezette slotavond in de Amsterdamse Stadsschouwburg.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden