Groene, gemoedelijke hel

'Welkom in de groene hel', zongen Alterno-fans. Toch is het vooral gezellig bij de volleybalclub die voor het eerst kampioen werd bij de vrouwen.

APELDOORN - De Alternohal was veel te klein voor de finale van de play-offs, waardoor naast de 550 toeschouwers ruim 100 fans het duel tussen Alterno en Sliedrecht Sport op een beeldscherm in de kantine volgden. Anti-reclame voor het volleybal, mopperde Erik Zietse, assistent en zaterdagavond hoofdcoach van Sliedrecht. 'Welkom in de groene hel', zong de aanhang van Alterno, na de eerste landstitel in het 40-jarige bestaan van de club.


In volleybalhoofdstad Apeldoorn is opleiden de missie van Alterno, dat de gemoedelijke sfeer van een dorpsvereniging combineert met de allure van een topclub. In Nederland is volleybal immers geen profsport meer. Zo maakt Ali Moghaddasian al jaren een unieke spagaat, want hij is bij Alterno hoofdtrainer en sponsor tegelijk.


Overdag beheert de in Iran geboren Moghaddasian vijf kledingzaken. In de avonduren traint hij speelsters, die het volleybal combineren met een studie of een baan. 'Het is de charme van Alterno. Toch moeten we ons afvragen of dit nog topsport mag worden genoemd', zegt hij. 'Ik heb moeten schipperen met de krachtprogramma's. Maar het is een onbeschrijfelijk gevoel om de beste van Nederland te zijn met bescheiden middelen.'


Vijf keer had Alterno dit seizoen verloren van zijn rivaal. 'Ook bij al die nederlagen hadden we het idee dat we Sliedrecht konden verslaan', aldus Moghaddasian. 'In de finale van de play-offs kwam de expertise van assistent Albert Cristina goed van pas. Appie weet als speler en coach hoe je kampioen wordt. Wij waren frisser en hongeriger dan Sliedrecht, dat twee jaar op rij kampioen was geworden.'


De ontsnapping na een 2-0-achterstand in sets in het eerste duel met Sliedrecht in de play-offs zette de toon voor een onverwachte machtsgreep. 'In de derde set stond het 14-8 voor Sliedrecht, waarna een serviceserie van Marlou Sommer en een paar killbloks van Carlijn Jans voor de ommekeer zorgden. In het team ontstond een gevoel van onoverwinnelijkheid. Alterno werd een trein die niet te stoppen was.'


Ook bij de speelsters groeide het besef dat de club met het hoogste budget geen abonnement op de landstitel heeft. De sterke diagonaalaanvalster Linda te Molder sloeg het laatste punt binnen en roemde de bescheidenheid van de ploeg. 'Ik studeer en doe administratief werk om rond te komen. Iedereen doet iets naast het volleybal, dat is een groot verschil met Sliedrecht. Toch waren we tot topprestaties in staat.'


Het zal bondscoach Gido Vermeulen niet zijn ontgaan dat het niveau van beide teams soms bedroevend was, zeker in de spelverdeling.


De enige international van Alterno maakte het verschil. Met verwoestende smashes illustreerde Celeste Plak dat ze het niveau van de Nederlandse eredivisie is ontgroeid. De pas 18-jarige passer/loper zal verhuizen naar het buitenland, al hoopt Moghaddasian dat Plak niet alleen voor het geld kiest. 'Ze moet er echt beter van worden.'

Ingrid Visser

Assistent-coach Suus Zijl omschrijft zichzelf als 'de moeder van het team'. Ze beschouwde de landstitel voor Alterno tevens als een eerbetoon aan haar hartsvriendin Ingrid Visser, die vorig jaar met haar partner Lodewijk Severein in Spanje werd vermoord.


Tot haar dood hielp Visser soms bij de trainingen van Alterno en fungeerde ze als mentor van Plak. 'Ik droeg vandaag speciaal de sportkleding die ik van Ingrid had gekregen', zei Plak, met de kampioensbokaal in haar armen. 'Zo had ik het gevoel dat ze bij me was.'


Oud-international Zijl wist meteen welke plek haar gouden medaille zou krijgen. 'Ik brand een kaarsje voor Ingrid en leg die medaille naast haar foto. Voor de laatste wedstrijd tegen Sliedrecht hebben Celeste en ik bij die foto gestaan. We beloofden Ingrid dat we kampioen zouden worden. Ze zou zo trots zijn geweest.'


Zijl spreekt over tranen van vreugde en pijn, door het gemis van Ingrid Visser. 'Ik heb elf moeilijke maanden achter de rug, haar dood heeft er enorm ingehakt. Ook Celeste heeft ermee geworsteld. Het is voor haar niet eenvoudig om te praten over het verlies van Ingrid. Ook al is ze op avonden als deze dichterbij dan ooit.'


De 17-jarige Silke Schuitemaker is als kind van de club de enige speelster, die vanuit de mini's is doorgestroomd naar het topteam. Zij moet Plak opvolgen, nu het kampioensteam van Alterno uit elkaar valt. Ook hoofdblokkeerder Ghijssen-Jans ambieert een buitenlands avontuur.


Stopt coach Ali Moghaddasian op het hoogtepunt? Om de doorstroming vanuit de jeugd te bevorderen, zou het bestuur overwegen om opleider Wilfried Groothuis van de reserves in de topdivisie door te schuiven naar het eerste team. Als zijn droombaan zich aandient - coach worden van een topclub in zijn vaderland Iran - volgt Moghaddasian zijn gevoel. 'Maar in Nederland krijg ik het nergens beter dan bij Alterno.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden