Griep

angste griepgolf in twintig jaar', was het nieuws. Het halflevende bewijs zat aan de televisiedesk van dit loket. Het kan aan de klotsende koortskop hebben gelegen die de blik vertroebelde, maar televisie oogde een avond lang als medicijnkastje.

Het begon al met De dokters. In de NTR-serie zaten vier dokters aan een presentatietafel.

Ze spraken 'in begrijpelijke taal over ziekte en gezondheid'. Ze hadden witte doktersjassen aan die je enkel nog ziet in reclames voor ontkalkingsmiddelen en gootsteenontstoppers ('klinisch bewezen!'). Ze waren goedgebruind en hadden echte doktersnamen: Thybout Mojen, Job Nievaart, Janneke Wittekoek, en Asaf Senft. Dat wekt vertrouwen. Geproduceerd door een bedrijf van onder anderen Pieter Storms van Nina Brink - die weten wat goed voor ons is.

We gingen kijken naar een vrouw met gastroparese. Haar maag deed niets meer, vandaar dat ze voedsel enkel per infuus kon binnenkrijgen. Het was 'een zeer zeldzame ziekte', zei een van de artsen. Maar spannend genoeg om er een massapubliek in de vooravond mee te vermaken.

De ene dokter toonde wat plakken van een vervette lever. Omdat 500 duizend kinderen te dik zijn. De ander sprak met een voedselwetenschapper. 'We eten veel te veel rood bewerkt vlees', zei hij. Wie dat doet, heeft 44 procent meer kans te overlijden, zei de Vlaamse deskundige. Kennelijk had hij het medische inzicht verlaten dat iedereen de volle 100 procent kans heeft te overlijden.

Wie eeuwig jong wil blijven: donkere chocola en donker fruit.

Vlees eten bleek trouwens toch al een Russische roulette: de file van vrachtwagens met 50 miljoen kilo teruggeroepen paardenvlees is 15 kilometer lang, zei Sacha de Boer in het NOS-Journaal. Vast vol met sporen van Roemeense afgewerkte motorolie.

Wie zich nog wankeltjes voelde, kon rechtstreeks door naar Traumacentrum, de dagelijkse tombola van SBS6 waarin we meegluren op de eerste hulp van ziekenhuizen. Altijd prijs.

Mevrouw Van Dongen was ineens wazig gaan zien. Misschien had ze een tia gehad. Arie had door zijn nagel geboord. Er zat flink pus onder zijn nagel.

En mevrouw Revers had misschien een hartprobleem. Dat bleek niet zo, maar een paar weken later was ze wel overleden, meldde de voice-over droogjes.

In het bij vlagen vertederende Krasse knarren (MAX) doceerde Barrie Stevens zijn huisgenoten Bram Stemerdink en de wat nukkige Oscar Harris aan de rand van een zwembad gymoefeningen. Er werd getapdanst en gekookt, alles in de strijd tegen de zwaartekracht en de eenzaamheid.

Onderwijl sprak De vijfde dag (EO) een paar doktoren. Ze hadden geen witte jassen aan. Ze waren dan ook berispt, en hadden met naam en toenaam in de krant gestaan. Een te zware straf, vonden zij.

Wie het nodig had, zapte in een soepele vingerbeweging door naar Net 5 voor de 'scripted reality' Dokters, met 'bijzondere verhalen uit het ziekenhuis'. Dan slikte je aan het einde van de avond nog een pilletje van Wendy van Dijks Obese - geen beter medicijn dan het monsterserum.

In de ongezonde obsessie met ziekte en dood klampen televisie en kijker zich gezamenlijk vast aan de extremen. Bloed, pus en trauma's. Iedereen wordt er beter van: de televisiemakers trekken als kermisklanten met hun medische attracties de zenders rond: nu een man van 263 kilo met drie borsten! In de huiskamer ontstaat vanzelf het placebo-effect: het kan altijd erger. Klinisch bewezen.

Deze patiënt doezelde er vanzelf bij in slaap.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden