Column

Grenzeloos naïeve Kluivert berouwvol na weer een zonde

De Twaalfde Man

In de documentaire over de roof van twee schilderijen van Vincent van Gogh dook een interessante bijfiguur op: Patrick Kluivert. Hij zou de dief, Octave 'Okkie' Durham, onderdak hebben gegeven in Barcelona.

Okkie beweerde dat in Brandpunt. Volgens de maker van de documentaire had een familielid van Kluivert het bevestigd. In Nederland was het Okkie te heet onder de voeten geworden. Kluivert was een vriend, zei de dief, hij kende hem uit Amsterdam.

Een vriend.

Na de onthulling van Okkie schakelde Kluivert onmiddellijk zijn advocaat in, Mr. Spong. Het was namelijk klinkklare onzin, een ordinaire publiciteitsstunt die, zo zei hij, zijn 'goede naam' aantastte. Spong kreeg opdracht juridische stappen voor te bereiden.

Waarschijnlijk was het ook Spong die de verklaring opstelde die De Telegraaf publiceerde. Het was een helder, zorgvuldig opgebouwd betoog. Eerst werden de omstandigheden geschetst.

'Zoals iedere speler van FC Barcelona of elke andere topclub in Europa' trok hij veel mensen aan, ook 'kennissen van kennissen'. Hij kende ze niet of nauwelijks. Wie allemaal in Barcelona op bezoek kwamen staat vijftien jaar later niet helder meer op zijn netvlies.

Nu hij er nog eens over nadacht: misschien dat hij Okkie weleens had ontmoet in zijn club, de exclusieve Carpe Diem Lounge Club aan het strand van Barcelona. Want: 'Zijn gezicht komt me zelfs bekend voor.'

Iemand liegt, wie is onduidelijk. Wat ik wel weet, is dat ik ook bij Kluivert zou hebben aangeklopt als ik twee schilderijen had gejat en had willen logeren bij een voetballer. Als iemand een bed beschikbaar zou stellen, is het Kluivert; niet omdat hij graag heult met criminelen, maar omdat hij grenzeloos naïef is en zich makkelijk ergens in mee laat slepen. Dat was vroeger niet anders.

Vandaag staat er een verhaal in de Volkskrant over Patrick Kluivert als gokker. In een ontluisterende reconstructie beschrijven Menno van Dongen en Willem Feenstra tot in detail hoe het met hem van kwaad tot erger ging, en hoe hij verstrikt raakte in een web van criminele goksyndicaten.

Kluivert gokte vier jaar lang op grote schaal op voetbalwedstrijden, ook wedstrijden van de club waar hij als trainer actief was, FC Twente. Alleen al tussen oktober 2011 en mei 2012 sloot hij 1.084 weddenschappen af, voor in totaal ruim 2,4 miljoen euro.

Zijn schuld aan een criminele organisatie liep op tot meer dan een miljoen euro. Hij werd gechanteerd. Zijn vrouw wist van niks, uit schaamte verzweeg hij het.

In het voetbal is gokken schering en inslag. De meesten weten het binnen de perken te houden, maar Kluivert niet, die ging door, net zo lang totdat de FIOD voor de deur stond.

Hij beperkte zich niet tot weddenschappen. Tijdens het wereldkampioenschap in Brazilië in 2014 kaartte hij met spelers van het Nederlands elftal, om geld. Kluivert, destijds assistent van Van Gaal, verloor 20 duizend euro. Van Gaal zat met de situatie in zijn maag, volgens Van Dongen en Feenstra, iets wat ik me goed voor kan stellen. Waarschijnlijk was hij woedend.

De onthullingen zijn voor hem uiterst pijnlijk - en niet alleen voor hem. Vorig jaar werd Kluivert aangesteld als technisch directeur bij een van de rijkste en meest ambitieuze voetbalclubs ter wereld, Paris Saint-Germain. Zijn zoon Justin, 17 jaar pas, is bij Ajax aan een snelle opmars bezig.

De FIOD vroeg aan Kluivert hoe hij de periode van zijn gokverslaving heeft ervaren. 'Het is mijn eigen domme schuld dat het zover is gekomen en om mijn familie hierin te betrekken en te benadelen. Honderd procent dat het niet weer gebeurt', zei hij.

Je ziet het voor je en je hoort het Patrick Kluivert zeggen, berouwvol na de zonde. Het is een triest verhaal. Maar niet het eerste.

Reageren?

Hoe Kluivert in de greep raakte van gokcriminelen

Zijn schuld liep op tot 1 miljoen euro en hij gokte zelfs op duels van zijn toenmalige club FC Twente. Ex-profvoetballer Patrick Kluivert (40) viel in de klauwen van een goksyndicaat. De FIOD riep hem op te getuigen in een onderzoek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.