AnalyseSpeech Trump

Grensoverschrijdende acceptatiespeech van Trump kent één boodschap: Joe Biden, die is pas erg

Donald Trump op het podium, met zijn familie na afloop van zijn acceptatiespeech.Beeld EPA

Donald Trump heeft in een speech vanuit de tuin van het Witte Huis de nominatie als presidentskandidaat van de Republikeinse Partij aanvaard. Hij schotelde 1.500 gasten een reeks toespraken, vuurwerk en een operazanger voor. Zijn boodschap: Joe Biden, díé is pas erg. 

Niet eerder werd het Witte Huis gebruikt voor de acceptatiespeech van een presidentskandidaat, maar donderdag schreef Donald Trump normoverschrijdende geschiedenis. De president die zich al vier jaar niet aan de ethische mores houdt, hoopt het ambt nog eens vier jaar te bekleden. 

In een lange en wat langdradige toespraak had Trump toch een duidelijke boodschap: je bent niet veilig in Joe Bidens Amerika. Keer op keer legde hij een link tussen de onlusten en het geweld in Amerikaanse steden, ‘radicaal links’ en de Democratische burgemeesters die dat zouden laten gebeuren. Het argument: als jullie Biden kiezen, wordt het in heel Amerika onrustig.

‘Als radicaal links de macht overneemt dan passen ze hun rampzalige beleid toe in elke stad, dorp en voorstad van Amerika. Stel je voor dat de zogenaamd vreedzame demonstranten het voor het zeggen krijgen in de Amerikaanse regering!’

En: ‘Als de Democratische Partij zich opstelt achter anarchisten, opruiers, relschoppers, plunderaars en vlagverbranders, dan moeten ze dat doen. Maar ik, als jullie president, zal daar geen deel van uitmaken. De Republikeinse Partij zal de stem van patriottische helden blijven die Amerika veilig houden.’

Bekijk hier de belangrijkste fragmenten uit Trumps toespraak (tekst gaat door onder video):

Rondjes draaien

Eindeloos draaide Trump rondjes tussen veiligheid, recht en orde, het exceptionele Amerika en de Amerikaanse droom die hij zou beschermen. Biden viel hij aan omdat die het waagde ‘Amerika aan te vallen als een land van raciale, economische en sociale onrechtvaardigheid’. Trumps vraag: ‘Hoe kan de Democratische Partij het land leiden als ze zoveel tijd besteden aan het neerhalen ervan?’

Nu wil het geval dat Trump de VS vier jaar geleden zelf nog (terecht in sommige opzichten) een derdewereldland noemde, en het had over ‘een Amerikaans bloedbad’ dat moest worden gestopt. Maar dat is kennelijk opgelost; dit keer zijn de Democraten in Trumps ogen ‘achterlijk’, omdat ze Amerika niet als de ‘meest vrije, rechtvaardige en exceptionele natie ter wereld’ zien.

Dat is wensdenken: op de ranglijst van meest rechtvaardige landen ter wereld van het World Justice Project, duikelden de VS dit jaar uit de top-20 (de Scandinavische landen bezetten de eerste vier plaatsen, Nederland staat vijfde). Op de ranglijst van meest democratische landen van The Economist staan de VS op de 25ste plek.

Maar in Trumps ogen valt dus weinig meer te verbeteren aan het democratische systeem en rechtsstelsel, en mag je er geen kritiek op hebben. Misschien dat hij daarom in zijn speech geen gewag maakte van de zwarte Amerikanen die de afgelopen maanden het slachtoffer werden van politiegeweld, wat de aanleiding is voor de protesten en onlusten in het land.

Wel noemde hij twee politieagenten die de afgelopen drie jaar zijn gedood – de één door ‘een monster’, de ander door ‘plunderaars, of zoals de Democraten hen noemen, vreedzame demonstranten’.

Alles in gevaar

Trump eindigde zijn speech met een optimistisch beeld van het land. Daarbij trok hij een lijn die begon bij ‘onze voorouders, die de gevaarlijke oceaan overstaken om een nieuw leven te beginnen op een nieuw continent’ en via het Wilde Westen (Wyatt Earp! Buffalo Bill!) en de strijd tegen de slavernij, het bestrijden van fascisme en communisme en eindigde bij de eerste vrouw op de Maan, binnenkort.

(Dat er nogal wat Amerikanen zijn met voorouders die heel andere dingen hebben meegemaakt, liet Trump buiten beschouwing.)

‘Deze overweldigende Amerikaanse geest heeft elke uitdaging overwonnen en ons naar de toppen van het menselijke kunnen gevoerd’, zei Trump. Daarna kwam zijn waarschuwing: ‘Ondanks al die grootsheid als natie, is alles wat we hebben bereikt in gevaar. Dit is de belangrijkste verkiezing in de geschiedenis van ons land. Niet eerder hebben onze kiezers een duidelijker keuze gehad tussen twee partijen, twee visies, twee filosofieën en twee agenda’s.’

Dit luidde het eind van Trumps speech in, die al ruim 70 minuten aan het woord was, 41 keer Bidens naam had genoemd en volgens factcheckers ruim 21 onwaarheden had verkondigd. De energie was dan ook aan het wegebben. ‘Wij stoppen met onze veerkracht’, versprak hij zich, toen hij ‘we stoppen met onze afhankelijkheid’ van China had willen zeggen. 

De kapitalen die in de laatste alinea stonden (door Trump voorgelezen van een teleprompter) kwamen niet meer zo krachtig over en het publiek (bestaande uit ruim drie keer meer dan de onder covid toegestane 500 mensen, zeer dicht op elkaar, zonder mondkapjes) begon maar vast te klappen. Samen zijn we onhoudbaar, zei Trump. Toen was het tijd voor vuurwerk, dat uiteenspatte in de naam van de president.

Buiten het hek van het Witte Huis stonden Black Lives Matter-demonstranten die de vertrekkende gasten insloten en hun de namen van slachtoffers van politiegeweld noemden die Trump zelf niet had genoemd: ‘Zeg zijn naam! George Floyd. Zeg haar naam! Breonna Taylor.’ 

Bekijk hier de volledige toespraak van Trump:

De speech van Trump
en waarom deze zo belangrijk was - een kijkwijzer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden