Greipel ijzersterk in een-tegen-een-spurt

In de vierde sprint van deze Tour laat André Greipel zich dan toch zien. Niet bang, zoals werd gefluisterd, maar juist in vol ornaat, een alfamannetje waardig.

REIMS - André Greipel heeft het postuur van een uitsmijter en het gezicht van een twijfelaar. Hij kan de hele wereld aan, in elk geval op zijn fiets, maar het moet misschien wat vaker tegen hem gezegd worden.


Blijkbaar is iemand er donderdag in geslaagd de juiste snaar te raken. Alles wat hij in zich heeft, perste zich samen in een woedende eindsprint van 250 meter lang. André Greipel reed op kop van het peloton en een knappe jongen die hem daar nog af reed.


Zijn bijnaam luidt De Gorilla, maar in Reims kon dat nog verder gespecificeerd worden. André Greipel was bij het passeren van de eindstreep een Bokito, de gorilla die in 2007 dierentuin Blijdorp op stelten zette. Het juichen was een groot vertoon van spierballen en Greipel brulde alsof hij het alfmannetje van de wielersport is.


De overwinning moet voor de 31-jarige Duitser weinig minder dan een verlossing zijn geweest. Er werd de afgelopen dagen, met name na de rit in Londen, openlijk getwijfeld aan zijn mentale weerbaarheid. Ploegdirecteur Marc Sergeant meende dat zijn sprinter door angst was bevangen toen zijn ploeggenoten hem op het natte wegdek naar voren probeerden te loodsen. Dat was dus de rit die Marcel Kittel grandioos won.


Die naam zet de status van de twijfelende gorilla meteen in het juiste perspectief. Twee jaar geleden, in de Tour van 2012, leek André Greipel bovenop de apenrots te staan die het sprintersgilde is. Hij versloeg een paar keer achter elkaar de ongenaakbaar gedachte Mark Cavendish die hij in voorgaande seizoenen had gediend als zogenoemde lead-out. Hem kwam voortaan de kroon toe.


Marcel Kittel moest in dat jaar nog tot wasdom komen. Hij maakte in 2012 zijn debuut in de Tour , maar moest al ziek naar huis voordat de wedstrijd echt begonnen was. En het jaar daarop werd Kittel vanuit het niets koning. Vier sprints won hij in de Ronde van Frankrijk, Greipel en Cavendish ieder slechts één keer.


Dat patroon herhaalde zich in de eerste week van deze Tour. Terwijl Mark Cavendish zichzelf knock-out sloeg met een kamikaze-actie moest André Greipel alweer drie keer zijn meerdere erkennen in die andere Duitser. Zijn ploeggenoten van het Belgische Lotto reden zich uit de naad en elke keer was het voor niets. In Harrogate nergens, in Londen onzichtbaar en in Lille slechts zesde, al voelde die uitslag als een reuzestap vooruit.


Niettemin besloot zijn ploeg het op weg naar Reims rustig aan te doen. De zware rit van een dag eerder had zijn tol geëist en bovendien willen harde werkers ook weleens beloond worden. En juist op dat moment kwam André Greipel weer tevoorschijn, als een duveltje uit een doosje in een ongewone finale.


Door de wind werd het peloton uit elkaar getrokken. Dat had zijn weerslag op de eindsprint. De controle ontbrak en, belangrijker nog, Kittel ontbrak op het appèl. 'We hebben het verneukt voor Marcel', zei diens wegkapitein Roy Curvers er later over. Niet opgelet, te laat in actie gekomen.


Het werd zodoende een strijd tussen individuen en daarin bleek Greipel, verlost van de druk en handelend op instincten, zijn mannetje te staan. Vorig jaar moest hij ook wachten op de zesde etappe voor zijn eerste overwinning en daar bleef het toen ook bij.


Nu denkt André Greipel dat er meer in het vat zit. Van kwelgeest Cavendish is hij al verlost en Kittel durft hij best aan. 'We doen weinig voor elkaar onder in snelheid. Ik heb Marcel ook vaak genoeg geklopt in de sprint om de strijd aan te gaan.'


Bij het debacle in Londen wilde Greipel in Reims niet te lang stil staan. 'Het is heus niet zo gemakkelijk om collega's te volgen als het nat is. De mensen in Engeland stonden op de weg in plaats van ernaast. Dat maakte het heel lastig. In een sprint moet je in een split second beslissen. Dan maak je wel eens fouten.'


De kritiek van Marc Sergeant op zijn wankelmoedige rijgedrag denkt Greipel met deze overwinning gepareerd te hebben. 'Kritiek is nooit leuk. Maar ze mogen best een keer op mijn tenen staan, daar word je beter van. Zolang er maar niets breekt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden