Gran Torino, Bedazzled, Stories We Tell

Iedere dag tipt de Volkskrant de beste films op televisie.

Clint Eastwood in Gran Torino.

Gran Torino (Clint Eastwood, 2008)

Veronica, 20.30-22.45 uur

Het is Clint Eastwood-week bij Veronica. Later op de avond zijn iconische optreden als de extreem eigenzinnige, keiharde inspecteur Harry Callahan in de eerste Dirty Harry-film (Don Siegel, 1971), maar eerst zijn eigen drama Gran Torino, waarin hij ook zelf de hoofdrol speelt. 'Heb je wel eens dat je iemand tegenkomt met wie je beter niet had kunnen lopen sollen? Die persoon ben ik.' Het zijn niet alleen die gruizig uitgesproken woorden die Gran Torino kortstondig in Dirty Harry 6 veranderen, maar vooral ook de bijbehorende close-up van Eastwoods hoofd: op zo'n moment lijkt dat hoofd alleen te bestaan uit strakke kaken en angstaanjagend blauwe ogen en acht je de acteur én zijn personage tot alles in staat. Het zou niets verbazen wanneer de bejaarde Koreaveteraan Kowalski echt even Harry Callahan wordt, zijn pistool richtend op het tuig dat zijn Aziatische buurmeisje belaagt.

Gran Torino neemt net als het hoofdpersonage op tijd gas terug: de scène krijgt geen vuurgevecht, maar een goed gesprek als conclusie. In dit uitgebalanceerde drama blijken naastenliefde en een keurig verzorgd gazon de beste remedies tegen moreel verval, ook al vindt de verbitterde, vuilgebekte Kowalski het veel gemakkelijker om het gras te maaien dan aardig te doen tegen zijn allochtone medemens. Wanneer hij als enige 'echte' Amerikaan blijft steken in een achterbuurt in Michigan, verdedigt hij zijn stek als een fort. Natuurlijk houdt die afwijzende houding geen stand. Natuurlijk ontstaat er een nukkige vriendschap tussen de lomperik en de sympathieke, introverte buurjongen die onder groepsdruk zijn antieke Ford probeert te stelen. Het bijzondere van Gran Torino is dat die voorspelbaarheid volstrekt niet stoort. Het is een formulefilm die zich naar eer en geweten van zijn taak kwijt en die bovendien op essentiële punten zijn eigen plan trekt.

Bedazzled (Harold Ramis, 2000).

SBS 9, 20.30-22.15 uur.

Niet bepaald overdonderende remake van Stanley Donens satire uit 1967, die zelf de Faustlegende hervertelde. Dit keer is Elizabeth Hurley de verleidelijke duivel die een deal sluit met de sukkelige computersloof Elliot (Brendan Fraser). Hij is knettergek op zijn collega Alison (Frances O'Connor) en verkoopt maar wat graag zijn ziel aan de duivel, in ruil voor de vervulling van zeven wensen. Dan kun je als kijker je lol wel op.

Stories We Tell (Sarah Polley, 2012)

Film 1 Premiere, 18.45-20.29 uur.

Briljante eerste documentaire van regisseur en actrice Sarah Polley (Take this Waltz, Away from Her). De film kan worden omschreven als de ontroerende, telkens weer verrassende zoektocht van een filmmaakster. Een zeer persoonlijk en intiem verhaal, maar geen seconde te particulier. Aan het begin komt een aantal personen - onder wie Polleys broers, zussen en vader - uitgebreid aan het woord over moeder Diane, die er blijkbaar al een tijdje niet meer is. Dat is slechts het begin van een spannende en ontroerende vermenging van feiten, verhalen en herinneringen; een film die met zijn kijk op de valkuilen van het huwelijk en de ongrijpbare werking van het geheugenperfect aansluit bij Polleys vorige films.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden