'Graag werken tot 62ste'

Liesbeth Schuijt had een geweldige baan, tot haar werkgever kopje onder ging. 'Ik ben tot nog toe niet keer uitgenodigd.'..

Ze had de leukste baan van haar hele werkend bestaan toen haar functie werd opgeheven. Het bedrijf waar ze werkte stond op de rand van het faillissement en Liesbeth Schuijt (57) kon per 1 april van dit jaar vertrekken. Ze heeft er veel verdriet van. 'Vooral omdat ik op mijn 57ste uitgewerkt lijk te zijn.'

Niet keer werd ze in de afgelopen maanden uitgenodigd voor een gesprek. En dat is jammer, zegt ze: 'Ik ben er bijna zeker van dat als ik word opgeroepen ik een grote kans maak om die job te krijgen. Ik ben reuze enthousiast en inventief, en ik schrik niet terug voor een branche die ik niet ken.'

Vapril werkte Schuijt als Projectmanager uitbreiding kinderopvang bij een grote welzijnsorganisatie in Amsterdam. 'Financieel wanbeleid', de economische malaise en de teruggang in het aantal kinderen voor de kinderopvang deden het bedrijf bijna de das om.

Van 1993 tot 2001 werkte Schuijt bij de Sociaal Pedagogische Dienst in Amsterdam. Van directiesecretaresse klom ze op naar Interim manager bedrijfsvoering. 'Drie instellingen fuseerden en ik was verantwoordelijk voor het in elkaar schuiven van een afdeling. Regelen, structureren, coneren, dat is het soort werk waar ik goed in ben en dat kwam daar goed van pas. Plus: je werkt met mensen. Er voor zorgen dat de juiste mensen op de juiste plaats terechtkomen, mensen die niet werkten eruit. Het werken met mensen is het leukste, want je bent in staat de sfeer te bepalen.'

Inmiddels werkt Schuijt als vrijwilliger bij kinderhospice Het Lindenhofje in Amsterdam. Een plek waar ernstig zieke jonge kinderen verzorgd worden. 'Het zijn terminale kinderen, kinderen met een korte levensverwachting, die anders alleen in een ziekenhuis terechtkunnen.'

Ik heb niet de luxe genomen te gaan luieren. Want stel dat ik weer aan het werk kom, dan ben ik nog actief gebleven.' Schuijt verzorgt de werving en de selectie van vrijwilligers, stelt roosters op en denkt mee met het vrijwilligersbeleid.

'Het is een enorm gepuzzel, maar daar houd ik van. Als het rooster weer rond is, dan is iedereen weer blij en dat geeft een goed gevoel. Dat goede gevoel heeft ook te maken met het feit dat ik in ieder geval werk voor de 70 procent van mijn vorige salaris die ik ontvang van het UWV.'

Schuijt wil overal wel werken, maar zit enigszins 'vastgebakken' aan een werkgever die is aangesloten bij pensioenfonds PGGM. 'Anders loop ik bijvoorbeeld mijn prepensioen kwijt. Al weet je dat toch niet met de huidige regering. Niet dat het een onoverkomelijke zaak is, maar het is wel een naar gevoel dat ik anders weer afhankelijk zal worden. Dat wil je toch niet als je altijd hebt gewerkt.'

Ik ga er nu van uit dat ik op mijn 62ste met pensioen kan, dus een nieuwe werkgever hoeft niet bang te zijn lang aan mij vast te zitten.

Maar het wil tot nog toe nog niet erg vlotten. 'Ik moet nu iedere week solliciteren op allerlei onzinbaantjes, want werk in mijn interessegebied is er nauwelijks. Ik heb tot nog toe nog maar twee keer meegemaakt dat ik een vacature tegenkwam die precies aansloot bij mijn interesses en ervaring. En dan ben ik nog niet keer uitgenodigd. Niet keer.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden