Goedverdoeme, lang leve Lance Armstrong

Luid en duidelijk, en bovendien in rond Vlaams zei Lance Armstrong godverdomme. Dat is in het Vlaams een andere vloek dan hij bij ons zou zijn. De twee o's worden oe's, zodat het allemaal een stuk minder erg wordt. Goedverdoeme.


Lance Armstrong stond in zijn blote niksie met slechts een handdoekje om de edele delen. De deur van zijn hotelkamer was dichtgevallen en de sleutel lag aan gene zijde. Echt dus een kwestie van goedverdoeme voor de driftkikker die hij is.


Het gebeurde op de avond van Koninginnedag in Frankfurt. De volgende dag, de Dag van de Arbeid, zou de Duitse wielerkoers Rund um den Henninger-Turm worden verreden. Het jaar was 1999. Drie maanden later zou Armstrong voor het eerst de Ronde van Frankrijk winnen. Elf maanden eerder was Sepp Blatter tot voorzitter van de de wereldvoetbalbond FIFA gekozen.


Armstrong had voor die avond in Frankfurt toegestemd in een vraaggesprek. De afspraak had heel wat voeten in de aarde gehad, maar het resultaat mocht er zijn. Die onbekommerde vloek typeerde hem. De aanstaande Tourlegende, toen 27 jaar oud, zei waarop het stond in zinnen die doorspekt waren met humor. Ik beken: ik was verkocht.


In 1998 was het wielrennen op sterven na dood geweest. De Tour de France had, geplaagd door dopingperikelen, als aangeschoten wild Parijs gehaald. Onderweg was de politie hotels binnengevallen. Er waren wielerploegen, al dan niet gedwongen, afgestapt. En de winnaar heette Marco Pantani.


Vanaf 1999 leek een nieuwe weg te worden ingeslagen. Het probleem van de epo, het grootste dopingperikel, was min of meer ingedamd met de zogenoemde gezondheidscontroles. In Lance Armstrong trad een welbespraakte coureur naar voren die de sport weer aanzien gaf. Hij had heel erg kanker gehad en tegen iedereen die het horen wilde, zei Armstrong dat hij met zijn geschiedenis wel gek zou zijn te experimenteren met chemische stimulantia. Ik hoorde het graag.


Nu zijn we twaalf jaar verder. Epo vult nog altijd de koelkasten van wielrenners en Sepp Blatter is nog altijd voorzitter van de FIFA.


Op 28 mei 2011 stond er in de Volkskrant een ingezonden brief van Teun van Uijtregt uit Bergeijk over doping en Armstrong. Hij stelt daarin vast dat knechten nog altijd knechten zijn en de kopman nog altijd kopman. Volgens Teun van Uijtregt is maar één conclusie mogelijk: 'De kopman gebruikt zelf ook doping of hij is God. Lance Armstrong gelooft het laatste, u en ik weten beter.'


Deze vergelijking gaat mank, want Lance Armstrong denkt echt niet dat hij God is. Boze Goden zeggen geen goedverdoeme - zeker niet wanneer ze in hun blootje staan.


Denkend aan Lance Armstrong zie ik eerder Willy Wonka voor me, de geheimzinnige chocolademaker uit het boek van Roald Dahl. Willy Wonka is een ondeugende bluffer, ook nogal driftig aangelegd en met weinig compassie voor mensen die hem niet zinnen. Wonka maakt razend populaire chocolade volgens een geheim recept. Daarvoor heeft hij oempa-loempa's in dienst genomen. Ze doen hun werk braaf en zonder morren.


Het probleem van Lance Armstrong is dat de oempa-loempa's wel gingen morren. Ooit vormden ze de sokkel van zijn standbeeld, maar met al dat gemor is de sokkel langzaam maar zeker aan het verpulveren. Onlangs deed Tyler Hamilton, eens superoempa-loempa, een boekje open in de Amerikaanse nieuwsrubriek 60 Minutes. Ik hoorde het niet graag, maar ik geloofde Tyler Hamilton wel.


Sepp Blatter heeft ook te kampen met morrende oempa-loempa's en ook zijn standbeeld is daardoor aan het wankelen geslagen.Het is de overeenkomst tussen twee mannen met een niet te stillen honger naar succes. Die honger zal hen uiteindelijk opbreken.


Toch is er een belangrijk verschil. Sepp Blatter is een manipulerende machtspoliticus. Toen hij woensdag, na zijn zoveelste herverkiezing als voorzitter van de FIFA, de mond vol had van transparantie, moest ik denken aan de kleren van de keizer.


Lance Armstrong is een op en top sportman, die vermoedelijk deed wat iedereen deed en er toch bovenuit stak dankzij zijn instinct, zijn doorzettingsvermogen en zijn intelligentie. Bovendien heb ik hem een keer goedverdoeme horen zeggen in een Duits hotel. Dat is Sepp Blatter tot op heden niet gelukt.


reageren? jungmann@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden