Goedgeklede vrouwen rollen vechtend over het asfalt

  1. De luxaflex van het reisbureau in Caracas is naar beneden en het traliehek voor de ingang dicht. Maar wie een ticket wil kopen, klopt op het raam....

2. Zo'n tweehonderdduizend aanhangers van de Venezolaanse president Chávez wachten in de brandende zon op hun leider, die hen zal toespreken. Leden van knokploegen bewaken de toegang tot het podium. Er is een metaaldetector en er zijn honden; tassen worden doorzocht en paspoorten bekeken. Jonge jongens in trainingspakken versperren de ingang. Oudere mannen in mouwloze khaki vesten geven bevelen. Er is geen gewone politieagent te bekennen.

3. Op de hoek bij de metro zitten twee mannen in een auto. Ze delen metrokaartjes uit. Op de autobank staan dozen vol kaartjes, en ook nog de allerduurste. Gestolen? Achterovergedrukt door een werknemer? Onder bedreiging losgekregen ten bate van de revolutie? Kameraad, niet zeuren. 'Dit is voor de armen.'

4. Late avond. In het revolutionaire tentenkamp op de stoep bij het staatsoliebedrijf hangen mensen voor een televisie. 'Wij hebben hier 350 man rondlopen. Allen gewapend', pocht een veertiger met oorringetje. De grote witte slaaptent is donker. Aan het hek dat het bedrijfsterrein van de straat scheidt, hangen affiches van Che Guevara, de president en andere revolutionaire helden. Op een spandoek: We verdedigen het oliebedrijf, we verdedigen de democratie. 'Ze krijgen kogels als ze komen', zegt het oorringetje over de oppositie.

5. Late avond. In het tentenkamp van de oppositie op een plein in het rijke Oost-Caracas wordt ook tv gekeken. In de bloemperken staan trekkerstentjes. Er is een altaar met een Mariabeeld. Een rebellerende officier deelt handtekeningen uit aan bewonderaarsters. Kranten en partijen hebben verkoopstands. Op een spandoek: Broeders, help ons prachtige land te heroveren.

6. Twee sportschooltypes op een motorfiets scheuren langs het trottoir. Ze trekken een blinkend pistool. Voorbijgangers rennen weg. De twee achtervolgen twee andere mannen. Hij werkt voor de politie, zegt een van de Rambo's als een omstander ernaar vraagt. Niemand zegt of doet wat. Het kan waar zijn maar ook net zo goed niet.

7. Op de borden liggen croissants. Obers bieden fluisterend koffie, thee of warme chocolademelk aan. De minister van Mijnbouw en Energie heeft de buitenlandse pers voor het ontbijt uitgenodigd. Plaats is de hoogbouw van het staatsoliebedrijf. Zijn belangrijkste boodschap: wij hebben alles onder controle. De minister oogt als een yup. Hij heeft het ministerie naar het oliebedrijf verhuisd. 'Het volk is het bedrijf binnengekomen en ik hoop dat het nooit meer weggaat.'

8. Het loopt tegen elven 's avonds. Op alle tv-zenders is al bijna twee uur lang de president aan het woord. Het is de tweede keer in een week dat hij zendtijd heeft geclaimd. Hij staat op een podium ergens in de provincie, zegt steeds hetzelfde en lacht om zijn eigen grapjes.

9. Groot alarm. De commerciële tv-zenders onderbreken de middaguitzending. Militairen trachten het computerbedrijf binnen te dringen waar de miljoenen handtekeningen van de oppositie voor een referendum liggen. Vermoedelijk om de lijsten in beslag te nemen en te verbranden, meent een presentator. Kijkers worden dringend opgeroepen versterking te komen bieden. Even later rollen goedgeklede vrouwen vechtend met agenten over het asfalt. Het beeld danst. Een man en vrouw in burger scheuren weg op een motor. 'Die hadden de leiding', weet de hijgende verslaggeefster.

10. Journalisten in de hotelbar. Juan (van de New York Times) heeft geschreven dat de commerciële televisiezenders tekortschieten omdat ze in plaats van objectief te berichten over de strijd tussen oppositie en regering, openlijk voor de oppositie kiezen. Joaquim (van de Vanguardia uit Spanje) is verontwaardigd. 'Die Amerikanen meten alles naar hun eigen maatstaf', zegt hij terwijl hij heftig in zijn espresso roert. 'Dit is geen democratie waar je je de luxe van objectiviteit kunt veroorloven. Dit is een strijd tegen de dictatuur. Wij, in Spanje, weten wat dat is.'

11. Alarm in het tentenkamp bij het staatsoliebedrijf. Er is geschoten op de revolutionairen die de weg wilden blokkeren. De enige gewonde is afgevoerd. Gewapend met stokken staan enkele parttime revolutionairen midden op het asfalt en leiden het verkeer om. 'Kijk, daar heeft de CIA een appartement gehuurd om ons te bespieden', wijst een 14-jarige scholiere die net is aangekomen om 'de revolutie te helpen verdedigen'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.