Goed slecht

Een crimineel is acteur Mark Wahlberg alleen nog in de film, zoals in Contraband.

Wallen onder zijn ogen, baardje van een dag of drie. Het is maandagochtend in Berlijn en Mark Wahlberg heeft een stevige jetlag. In een ruime kamer van een chic hotel aan de Potsdamer Platz, waar de acteur annex producent praat over zijn recentste film Contraband, krijgt hij desalniettemin voornamelijk complimentjes over zijn keurige maatkostuum.


Wahlberg, kind van een Zweeds-Duitse vader en een Ierse moeder, de jongste uit een gezin van negen, wijst op zijn blonde assistente. 'Ze werd boos toen ik onlangs tijdens een interview in jeans en T-shirt verscheen. Ik begrijp dat het tijd wordt om er uit te zien als een professional.'


In de actiethriller Contraband speelt Wahlberg een ex-smokkelaar die gedwongen wordt tot één laatste klus. Een voormalige crimineel die het liefst op het rechte pad wil blijven, veilig bij vrouw en kind; de vergelijking met zijn echte leven ligt voor de hand. 41 is hij. Ooit beweerde Wahlberg gekscherend dat hij het als acteur voor zijn 40ste voor gezien zou houden. Een beetje golfen en terugkijken op een redelijk geslaagde acteercarrière, met titels als Boogie Nights, Three Kings en The Departed op zijn cv, dat leek hem wel wat.


Het grote plaatje

Tot hij zich vier jaar geleden als uitvoerend producent aan de HBO-serie In Treatment verbond - die uitgroeide tot het zoveelste succes van de Amerikaanse betaalzender. Ook de Nederlandse variant In Therapie werd een succes. Nog beter ging het met Entourage, tevens HBO, over een even getalenteerde als luie acteur die het probeert te maken in Hollywood, 'losjes' gebaseerd op de acteercarrière van Wahlberg zelf. Met een ingehouden grijns: 'Bovendien bakte ik weinig van dat golfen.'


Zijn werk als producent maakte hem meer bewust van het grote plaatje. 'Acteurs hebben meer dan iedereen op een filmset de neiging om te denken dat alles om hen draait, terwijl er veel meer nodig is om een goede film te maken.' Maar produceren betekent bovenal: controle. Niet alleen over zijn eigen rol, ook over de film in zijn geheel. 'Mijn naam staat boven de filmtitel. Ik ben degene die de wereld rondreist om de film te verkopen. Natuurlijk wil ik zo veel mogelijk controle. Als het dan mislukt, kan ik niemand anders de schuld geven. Die verantwoordelijkheid neem ik graag.'


Contraband is een remake van de IJslandse film Reykjavik-Rotterdam uit 2008. Tegenwoordig denkt Wahlberg in zo'n geval: 'Goede film, eens kijken of ik de rechten op een nieuwe versie kan krijgen.' Een regisseur vond hij in de IJslander Baltasar Kormákur, die zijn regiedebuut maakte met 101 Reykjavik (2000) en de hoofdrol vertolkt in Reykjavik-Rotterdam, de rol die Wahlberg in de remake zelf speelt.


'Ik was even bezorgd dat hij het personage zou vergelijken met de wijze waarop hij de rol speelde, zonder te kijken wat ik ermee wilde doen', zegt Wahlberg. 'Maar hij moedigde mij juist aan om het op mijn eigen manier te doen. Ik heb de film één keer gezien. Er ging vervolgens zoveel tijd overheen voor we op de set stonden dat ik eigenlijk geen moment aan het oorspronkelijke personage heb gedacht.'


In Contraband speelt Wahlberg een rol die hij vaker speelde: robuuste, stoere kerel, crimineel verleden, maar met een klein hartje. Het soort figuren tussen wie Wahlberg in de straten van Boston opgroeide - en de personages in zijn favoriete films uit die tijd. 'Ik wilde altijd de bad guy zijn die iets minder slecht is dan de andere bad guys.' De eerste film die hij in de bioscoop zag - samen met zijn vader - was Hard Times uit 1975, met Charles Bronson als zwijgzame straatvechter en James Coburn als gokverslaafde promotor van free-fighttoernooien. De rauwdouwers werden zijn cinematografische rolmodellen. Rocky uiteraard, de films van Steve McQueen en James Cagney, John Garfield en Robert Ryan.


In zekere zin zag hij zichzelf als een iets minder kwaadaardige variant van de echte slechteriken. 'Ik moest wel - wanneer je opgroeit in de wereld waarin ik opgroeide, heb je die houding nodig om te overleven. Ik kon problemen alleen voorkomen als ik de hele dag thuis bleef, maar mijn ouders werkten beiden keihard om eten op tafel te krijgen, dus ik was altijd op straat te vinden.'


Al rotzooi trappend raakte Wahlberg op 13-jarige leeftijd verslaafd aan cocaïne. Op zijn 16de sloeg hij een Vietnamese man in elkaar. De man verloor een oog. Wahlberg zat anderhalve maand in de Deer Island-gevangenis van Boston. 'Dat opende mijn ogen. Als dat moment mij niet had veranderd, was het waarschijnlijk nooit gebeurd.'


Ommekeeer

Zijn wens op een 'succesvol leven' sleepte hem er doorheen. 'De succesvolste mensen ter wereld hebben keihard gewerkt om van heel ver te komen. Het is volgens mij moeilijker om succesvol te blijven wanneer je uit het niets een hit scoort.'


Een omkeer in zijn carrière kwam met zijn rol als pornoster in de briljante mozaïekfilm Boogie Nights (1997) van de destijds piepjonge filmmaker Paul Thomas Anderson. 'Voor het eerst speelde ik een kwetsbaar personage, iemand bij wie ik mij in eerste instantie niet helemaal prettig voelde. Geen rol waar de jongens uit mijn buurt zich zo graag mee identificeerden.'


Nu lukt het hem om zijn donkere kant te laten voor wat hij is. 'Maar,' zegt hij, 'het is ook goed om te weten dat het er nog altijd zit. Voor een filmrol kan het heel handig zijn om dat luikje weer even open te zetten.'


Lange tijd dacht hij: geen idee hoe lang ik dit volhoud - er hoeft maar íéts te gebeuren en ik ben terug bij af. 'Dat gevoel bekruipt mij tegenwoordig overigens nog wel eens, zelfs nu ik vader ben van vier kinderen.'


Zijn kortstondige rapcarrière als Marky Mark, tussen 1991 en 1993, noemt hij ook 'zo'n dingetje uit het verleden'. Eerder op de dag bracht een journalist zijn album Music for the People mee, met daarop het hitje Good Vibrations. Wahlberg grijnst. 'Het was gelukkig niet het enige waarover hij wilde praten. Ik hoop toch dat men mij sindsdien iets serieuzer is gaan nemen. Tegelijk is het zo lang geleden dat ik er eigenlijk best om kan lachen.'


Waarom hij zijn muziek niet combineerde met acteren? 'Ik vind musicals verschrikkelijk. Onlangs heb ik een komedie opgenomen, Ted, waarin ik in een scène moet zingen en dansen. Die film wordt leuk, maar dat moment was een ramp.'


Als volgende stap zou Wahlberg graag een film regisseren. Maar daarvoor wil hij eerst op zijn gemak zoeken naar het juiste scenario, de juiste mensen, het juiste moment. 'Om dat te kunnen doen moet je flink wat krediet opbouwen. Ik heb ergens het gevoel dat ik mijzelf daarvoor nog altijd net niet serieus genoeg neem.'


Wahlburgers

Marks broer Paul, jarenlang chef-kok in Italiaanse restaurants, opende afgelopen oktober een luxe hamburgerrestaurant in Massachusetts. Volgens Mark staan er dagelijks rijen 'tot om de hoek'. Mark en diens andere acterende broer Donnie stopten niet alleen geld in de zaak, momenteel werken ze ook aan een documentaire waarin ze vastleggen hoe de familie het restaurant probeert uit te bouwen tot een keten.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden