Column

Goed eten, juist als je niet lekker bent

Griep

Ik was de H&M binnengelopen voor een bosje sokken, maar zoals dat gaat, liep ik al gauw met een arm vol kleren in het genre 'best leuk en spotgoedkoop' tegen mezelf te zeggen dat ik dit alles net zo goed niet kon kopen, maar ja, dan moet je de boel weer gaan terughangen en dat is óók weer zo wat. Intussen hoestte ik erop los, want dat doe ik al een week en ik ben bepaald de enige niet.

'Ja, het ís wat, hè', zei een winkelmeisje dat juist een rijtje vestjes herschikte. 'Iedereen is ziek. Ik zelf ben tien dagen thuis geweest. Helemaal rillerig was ik. Ik ben er nóg slap van...'

Erg slap zag ze er niet uit. Het was een knap, stevig gebouwd kind, blond en blozend in spijkerbroek, met een lichtrode lippenstift als enige make-up. Hollands welvaren. Naast haar stond een kleiner, tenger meisje in een wollen jurkje T-shirts te stapelen. Ze had iets Indisch, de ogen wat schuin, het zwarte haar strak naar achter getrokken in een hoge paardenstaart. Ze nieste hevig in een papieren zakdoekje.

'Jij ook, hè Char?', zei de blonde. De donkere antwoordde niet, maar glimlachte, met tranende ogen. 'Ik zeg altijd: je moet goed voor jezelf zorgen, een ander doet het niet', vervolgde de blonde. 'Goed eten, juist als je niet lekker bent. Elke ochtend verse jus en een zacht eitje... ik had een lekkere pan kippensoep gemaakt... 's Avonds een biefstukje met gebakken aardappeltjes... en dan lekker onder de wol filmpjes kijken, stukje chocola erbij....'

De donkere keek een beetje benauwd bij de opsomming van al dat voedsel. 'Sorry, maar ik moet nog even niet aan eten dénken', zei ze zachtjes. Ze hoestte scheurend. 'Wat had jíj dan?', vroeg de blonde, blijkbaar verbaasd dat iemand zich door wat dan ook de eetlust liet benemen. 'De dokter zei bronchitis. En nóg iets, een soort keelontsteking. Iets met een A. Ik kreeg pillen. Van die hele grote. Ik moet ze blijven slikken, tot ze op zijn, maar ik word er zo misselijk van.'

'De dokter?', riep de blonde verbaasd. 'Voor zoiets ga je toch niet naar de dokter?' De donkere haalde haar schouders op. 'Ik had erge koorts, geloof ik', zei ze. 'Ik weet het niet eens meer. De dokter is gekomen. Ik ijlde, zei mijn moeder.'

'Dan moet je natuurlijk júíst goed eten', zei de blonde ferm. 'Soep. En biefstuk. Kijk naar mij. Hartstikke rillerig was ik. En wat doe ik? Laat ik de dokter komen? Ben je mal. Aanstellerij. Nee, wat ik zeg, Char. Je moet voor jezelf zorgen. Een ander doet het niet.'

De donkere zei niets. Ze hoestte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.