Godfather

Dick Stotijn speelde een dubbelrol in gangsterland; een gevreesd crimineel én een gewild top-informant...

DOOR PETER BRUSSE

Dick Stotijn, op 17 oktober op 72-jarige leeftijd in hetDrentse Schoonebeek overleden, was een berucht en gevreesdcrimineel die jarenlang als giga-informant werkte voor deNederlandse, Duitse en Amerikaanse justitie. Hij stond bekend alsde Danser, omdat hij zich na amputatie van beide, door lepraaangetaste benen vlindervlug in een rolstoel bewoog doorgangsterland. Hij verborg afluisterapparatuur in zijn kunstbenen.Niemand zag in hem de dubbelspion. Volgens de Amerikaanse DrugEnforcement Administration (DEA) behoorde hij tot de toptien vaninformanten en infiltranten ter wereld. Hij bewees dat DesiBouterse bij handel in cocaïne betrokken was. En de beruchteleider van het Colombiaanse Medellin-drugskartel, Pablo Escobar,kwam, vermomd als vrouw, 'godfather Dick' in Nederland vragen deinvoer van cocaïne naar Europa te organiseren.

Dick Stotijn werd in Parimaribo geboren, als zoon van eenNederlandse vader en een Surinaamse moeder. Hij hield vanvechten. Al op de lagere school liet hij zich als bodyguard doorbange leerlingen betalen. Op zijn vijftiende kwam hij naarNederland en streek na vele omzwervingen neer in hetWestbrabantse Huijbergen, aan de Belgische grens. Hij verdiendeals Lord Chesterfield en de Al Capone van Brabant, miljoenen metde smokkel van sigaretten en boter, handel in drugs en heling vangestolen waar. Hij stookte likeur en had een amfetaminefabriekje.Hij kende iedereen, woonde in een grote villa en kon zichpermitteren een belastingaanslag van 7 miljoen ongestraft naastzich neer te leggen. Tegen de NRC-journalisten Hans Buddingh' enMarcel Haenen, schrijvers van De Danser. Hoe de drugshandelNederland veroverde, zei hij dat justitie zo met handen envoeten aan regeltjes was gebonden dat je, als je een behoorlijkstel hersens had, altijd ongrijpbaar bleef. Maar als hij voorieder vergrijp twee jaar cel zou hebben gekregen had hijvijfhonderd jaar moeten zitten.

In 1981 verhuisde hij naar Daarlerveen in Overijssel en zijnvrouw Cora vond het veiliger om met de politie te gaan pratentoen de Colombianen zijn medewerking vroegen. Hij ontving demafia thuis, zijn zoontje kreeg een speelgoedauto volgestopt metcocaïne en hij vertelde alles door aan zijn vriend Anne Post,rechercheur van de gemeentepolitie van Hellendoorn (bijNijverdal). De Centrale Recherche Informatiedienst (CRI) kreegeen schat aan kennis, maar wist niet goed wat zij met deinformatie moest doen. Toen Stotijn vanuit de Antillenrapporteerde hoe Bouterse in de rimboe cocaïnefabriekjes opzetteen landingsbanen bouwde, lag dat in Den Haag politiek zo gevoeligdat hij het onderzoek moest staken. De Amerikanen, die Stotijnin vaste dienst hadden genomen, gingen wel door en lokten EtienneBoerenveen, de rechterhand van Bouterse, naar Miami. Daar werdhij in 1986 gearrresteerd en tot twaalf jaar cel veroordeeld. Derol van Stotijn lekte uit en hij moest onderduiken 'ergens inEuropa.' DEA en CRI verloren hun belangstelling. Stotijnbeweerde dat de CRI hem achterstallig loon nooit heeftuitbetaald. Het Duitse Bundeskriminalamt (BKA) bleef gebruikmaken van zijn diensten. Hij was gaan wonen in Dalen bij deDuitse grens en mocht rijden in een gepantserde Mercedes metafluisterappapratuur. Hij rolde een valsemuntersbende op. Hij konhet handelen in verdovende middelen niet laten, maar hoefdewegens gebrek aan bewijs en een kwakkelende gezondheid niet degevangenis in. Hij zorgde voor zijn duiven en stierf toch nogonverwacht. Net voordat de Duitse televisie een documentaireover zijn leven zou gaan maken.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden