Column

Godfather IV met in de hoofdrol Mino Raiola

Eind augustus meldden Engelse media dat voetbalmakelaar Carmine Raiola, Mino, in Miami het huis had gekocht dat ooit eigendom was van Al Capone. Bij het huis was een privéstrand, een forse oprijlaan en een zwembad inbegrepen. Capone woonde er van 1928 tot zijn dood in 1947.

Voetbalmakelaar Mino Raiola. Beeld Marco Okhuizen

De vraagprijs, 8 miljoen euro, viel me mee. Talloze Nederlandse media namen het bericht gretig over. Dat was begrijpelijk. De combinatie Raiola/maffiabaas/Miami is onweerstaanbaar. The Godfather I, II en III zijn de favoriete films van Raiola.

Het was helaas te mooi om waar te zijn. Ook al onzin, zei Raiola vorige maand in een interview met de Volkskrant. Dat 'ook' sloeg op allerlei andere berichten die in de pers over hem zijn verschenen. Zo is hij géén voormalige pizzabakker, een omschrijving die wereldwijd voor hem wordt gebruikt. Raiola deed van alles in het Italiaanse restaurant van zijn ouders in Haarlem, 'afwassen, toiletten schoonmaken, vegen, dweilen. Kelner zijn, gastheer', maar pizza's bakken dus niet.

Hem een 'zoon van een pizzabakker' noemen is volgens hem een vorm van 'etnisch profileren'. Dat was iets om over na te denken.

Raiola is een handige jongen, om meer dan een reden. Hij presenteert zichzelf als de kleine man die zich vanuit het toilet van een restaurant omhoog heeft gewerkt naar de top van de voetbalpiramide, een stropdasloze strijder tegen het establishment.

In het profiel dat NRC Handelsblad eerder dit jaar over hem schreef, werd het beeld op grandioze wijze bevestigd. Het ging over Al Capone; niet over de gangsterbaas die om de haverklap mensen liet omleggen, maar over de man met een missie.

De uitspraak was van Bryan Roy. Hij leerde Raiola kennen in het begin van de jaren negentig toen hij van Ajax naar Foggia werd getransfereerd. Mino doet nooit iets zonder reden, zei Roy. 'Als je het levensverhaal van Al Capone en dat van Mino bestudeert, zie je dat ze allebei tegen de gevestigde orde vechten.'

Ik ben geneigd dit grote onzin te vinden, hoewel Raiola ook met het beledigen van de 'gevestigde orde' in zijn vak de top heeft gehaald. Hij adviseerde Johan Cruijff en Pep Guardiola dat ze zich op moesten laten nemen in een psychiatrische kliniek. Dat was voordat hij Cruijff een demente bejaarde had genoemd, een uitspraak die hij later introk, en Guardiola een eikel.

Hij betichtte AZ-voorzitter Dirk Scheringa van NSB-gedrag, noemde UEFA-voorzitter Michel Platini een maffiabaas en FIFA-voorzitter Sepp Blatter een demente dictator. De FIFA was volgens hem maffia.

Ongeestig is het niet. Tegelijkertijd profileert hij zich als de man die door het vuur gaat voor zijn cliënten. Hij en zij, samen tegen de rest van de wereld. Kruistocht in spijkerbroek, zette Voetbal International laatst boven een stuk over Raiola. Goede kop, daar niet van, maar de nieuwe Robin Hood is hij niet.

Hij verdient flink. Deze week gaf Juventus op een aandeelhoudersvergadering openheid van zaken over de transfer afgelopen zomer van Paul Pogba, een van zijn cliënten, naar Manchester United. Die club betaalde 105 miljoen euro voor hem.

Er was al bekend dat Raiola een riante som had ontvangen voor zijn werk, maar het exacte bedrag was niet bekend. 20 miljoen euro, schreven Engelse kranten. Niet waar, zei Raiola in de Volkskrant. Wat hij verdiende, ging niemand wat aan.

Paul Pogba, de Franse voetballer wiens transfer Raiola zo'n 27 miljoen euro opleverde. Beeld reuters

Algemeen-directeur Marotta van Juventus noemde dinsdag het bedrag dat was betaald aan Raiola en diens bedrijf: 27 miljoen euro.

Toen ging het ons plotseling wel wat aan. Het kost vast een hoop tijd, zo'n transfer arrangeren, maar deze vergoeding is zo hoog dat het op geen enkele manier in verhouding staat tot de geleverde arbeid.

Gek genoeg gun ik het hem van harte - wat natuurlijk niet wegneemt dat Mino Raiola bovenal een schaamteloze profiteur is van een pervers systeem.

Reageren? p.onkenhout@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden