God zegene de VS

Onvoorwaardelijke, alles vergevende liefde, ik heb nooit echt geloofd dat zoiets bestond. En als ik ooit iets tegenkwam dat erop leek, dan vond ik dat eigenlijk maar dubieus....

BRAM BUUNK

Maar laat ik nu toch bij mijzelf ontdekt hebben dat ook ik tot dit soort liefde in staat ben. En dan niet zomaar jegens een persoon. Neen, bij mij gaat het om een land dat werkelijk alles probeert om bij mij uit de gratie te raken, maar waarvan ik ondanks alles onvoorwaardelijk blijf houden. Ik begin nu te begrijpen wat God met het joodse volk moet hebben ervaren.

Mijn liefde is uiteraard veel mundaner. Niet alleen bevat het door mij geliefde land de top van mijn vakgebied, maar het land is ook gewoon een, laat ik zeggen, lékker land om in te zijn, met een overweldigende ongerepte natuur, aardige, beleefde mensen die met je praten zonder opdringerig te zijn, overal veel ruimte tot in de supermarkt aan toe, en vóór alles: een op de consument ingestelde economie.

Alleen al de woorden 'USA', 'VS' of 'Amerika' vervullen me reeds jarenlang met de warmste gevoelens, en zelfs in de jaren dat mijn halve kennissenkring flirtte met het communisme, was mijn geloof in dat land ongebroken.

En aan mijn liefde is niets veranderd, ook niet nu ik merk dat veel van mijn Amerikaanse collega's mentaal zijn blijven hangen in de jaren zestig en zeventig, en vaak flink clichématige, oudlinkse ideeen hebben over kapitalisme en verzorgingsstaat, die veel oudere PvdA'ers ongetwijfeld met nostalgie zouden vervullen. Er lopen daar aan de universiteiten nog heuse marxisten rond en er is een bloeiend geheel aan linkse splintergroepjes, vergeleken waarbij GroenLinks een zeer gematigde partij is die geheel tot het establishment behoort.

Maar mijn onvoorwaardelijke liefde moet nu een ernstiger bedreiging doorstaan door een aantal gebeurtenissen die bijna te absurd zijn om te beschrijven, maar die ik afgelopen weken ter plekke van heel nabij heb kunnen volgen.

Generaal Ralston heeft zich na gigantische druk, onder meer van feministische zijde, teruggetrokken als kandidaat voor de hoogste militaire functie in de VS. Nee, Ralston heeft niemand verkracht, nee, Ralston heeft niemand seksueel geïntimideerd, nee, Ralston heeft niet zoals zijn hoogste baas zijn broek laten zakken ten overstaan van een dame die daar jaren later niet van gediend bleek. Ralston heeft ruim tien jaar geleden, toen zijn huwelijk op punt stond ontbonden te worden, legaal gesproken overspel gepleegd. Het gedaan met iemand die niet zijn wettige echtgenote was. En dat is verboden in het Amerikaanse leger.

Want een militair moet de hoogste morele normen uitstralen, heet het. Ik weet niet hoeveel Vietnamezen Ralston over de kling heeft gejaagd (weinig zullen het er niet zijn gezien al zijn medailles), maar ik zie zijn vingers toch liever langs bevallige benen glijden dan langs de loop van een mitrailleur. Make love, not war. In dat opzicht ben ik in de jaren zestig blijven steken.

En was dit alles maar een incident. Maar nee, in minstens de helft van de Amerikaanse staten is overspel bij de wet verboden. En het gaat hier heus niet om nooit opgeruimde restanten uit een archaïsch verleden. Nee, een recente opiniepeiling laat zien dat 35 procent van de Amerikaanse bevolking vindt dat overspel een misdrijf zou moeten zijn. En ze hébben al zoveel gevangenissen daar. Daarvan moeten er dus flink wat bijkomen om die 25 procent van de Amerikanen die wel eens vreemd gaat, in op te bergen.

En toch, ook al tast Amerika een fundamenteel mensenrecht aan, namelijk het recht om als twee volwassenen in alle vrijheid seksuele relaties aan te gaan, ik blijf ervan houden. En dat zal ik zeker blijven doen wanneer door alle publiciteit het overspel almaar zal toenemen, en de Amerikanen hun eigen moraal zullen opblazen.

En als ik dan lees dat het hoofd van de sectie voor gezinsrecht van de prestigieuze American Bar Association schetst hoe onzeker de Amerikanen zijn over hun normen en waarden, en letterlijk zegt: 'We have no rules or guidelines; we're groping in the dark for how to conduct our lives', dan gaat mijn liefde voor dit land zelfs zover dat ik als overtuigd atheïst van harte kan instemmen met het bekende God bless America.

Dan ben ik eigenlijk blij dat ze daar nog bijna allemaal in God geloven. Want ze hebben Hem kennelijk hard nodig.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden