Glossy Dood samengesteld door levendige Schuurman

Wat is lezenswaardig deze week?

Wie kun je beter vragen een glossy over de dood samen te stellen dan Katja Schuurman, die nog niet zo lang geleden zei eeuwig te willen blijven leven?

De eenmalige glossy Dood

Of bij iemand een steekje los zat, vroeg Katja Schuurman aan uitgever LenteMedia, van de eenmalige glossy Dood, toen ze gevraagd werd als hoofdredacteur. Ze ging overstag omdat ze een avontuur niet uit de weg gaat, schrijft ze in haar hoofdredactioneel. Waarom de uitgever Schuurman wilde? Wel, vanwege haar 'levendigheid en levenslust'. Want Dood moest vooral een glossy over het leven worden.

Logischer was het dus misschien geweest de glossy Leven te noemen, maar het blad gaat toch echt over de dood. De stemmige cover - we zien een onopgemaakte Katja Schuurman met betraande ogen en droevige blik - suggereert zware kost, maar de inhoud blijkt een verrassend goede mix van humor, wetenschap en human interest. Met bijdragen van bekende Nederlanders.

Neem de geestige column van Youp van 't Hek, die tien maanden geleden nog een zware hartoperatie onderging, waarin hij opvallende condoleances memoreert die zo ongepast of ongemakkelijk waren, dat hij er nog steeds om moet lachen.

Katja's ex Thijs Römer staat naast Johnny de Mol in een rubriek over contact met de doden. Met Römer gaat het over het 'kusje' van zijn overleden opa Piet Römer en met De Mol over de flikkerende kaarsen bij de foto van zijn overleden goede vriendin Guusje Nederhorst.

Huidige verloofde Freek van Noortwijk mag samen met chef-koks Guillaume de Beer, Jonnie Boer, Nel Schellekens en Hans van Wolde vertellen wat zij als galgenmaal zouden eten. De Beer bekent smaakversterker E621 zo lekker te vinden dat hij het E-nummer op zijn arm heeft getatoeëerd.

Katja Schuurman zelf gaat opnieuw op zoek naar onsterfelijkheid, nu in een Italiaanse streek onder Napels waar opvallend veel 100-jarigen wonen. Toch is ze gaan twijfelen over haar 'verlangen eeuwig op deze planeet te willen vertoeven'. Wat dat verlangen heeft doen wankelen, legt ze uit in haar essay over weerzin tegen vergankelijkheid.

En dan is er nog een onderzoeksartikel van Joris Luyendijk, die het onderwerp benadert vanuit de Europese bankwereld, die zo lekker verdient aan rampen en oorlogen. Lucratieve handel dus, die dood. We denken er - volgens een aangehaald onderzoek in de glossy - liever niet aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.