Gloedvolle Gabrieli in Najaarsactie

Als de blaadjes weer gaan vallen en de dagen donkerder worden, is het tijd voor de jaarlijkse najaarsactie van de Stichting Collectieve Promotie Geluidsdragers (CPG)....

De formule werkt al een aantal jaren, maar de laatste tijd gaapt er een steeds groter gat tussen de woorden aangenaam en klassiek. Want zo klassiek zijn een fado-zangeres, een violist die de Doors speelt en een sopraan die Bizet en Puccini verkracht met een popsound ook weer niet. Deze week komen de cd's aan bod met vocale muziek, in een tweede bespreking volgt de instrumentale muziek.

Opvallend is dit jaar de royale vertegenwoordiging van geestelijke muziek, uiteenlopend van het beroemde zeventiende-eeuwse Miserere van Gregorio Allegri (een heruitgave samen met Palestrina's Missa papae marcelli en Mundy's Vox patris caelestis door The Tallis Scholars onder leiding van Peter Phillips) tot en met het Te deum, Magnificat, de Berliner Messe en Silouans Song van de hedendaagse Arvo Pärt door het Estonian Philharmonic Chamber Choir en het Tallinn Chamber Orchestra gedirigeerd door Tonu Kaljuste (ook een heruitgave).

Gloednieuw is de cd met de Psalmen Davids uit 1583 van Andrea Gabrieli door het Nederlands Kamerkoor en instrumentalisten van het Huelgas Ensemble. De opname in de Oud-Katholieke Kerk in Den Haag onder leiding van de bourgondische Paul van Nevel is vol van klank, levendig en goed uitgebalanceerd.

Behalve aangename koorzang zijn er ook aangename solostemmen in de aanbieding. Voorop de Vivaldi-cd van de veelbejubelde countertenor Andreas Scholl die daarvoor ook de publieksprijs 2001 van de Edisonstichting kreeg. Begeleid door het Australian Brandenburg Orchestra met dirigent Paul Dyer laat Scholl de Clarae stellae werkelijk stralen.

Buitengewoon feestelijk gaat het eraan toe in de Messa di Gloria van Puccini door het London Symphony Orchestra en Chorus onder leiding van Antonio Pappano. Hoewel Puccini zich keurig aan de katholieke tekst houdt, is zijn mis toch ook een parade van goede opera-bekenden. De kerkelijke ambiance heeft hem niet weerhouden de bazuinen goed te laten schallen en het Gloria is eerder een uitbundig gehuppel van opgewekt jongvolk, dan een godvrezend koor. Tenor Roberto Alagna en bariton Thomson Hampson verzorgen de soli van het Gloria, Credo en Agnus dei. Het koor is voorbeeldig, Alagna is Alagna - wat niet helemaal in zijn voordeel uitpakt - en Hampson doet keurig wat er van hem verwacht wordt. Voor en na de mis speelt het orkest de Preludio sinfonico en het Crisantemi. Die bijdragen zijn zeker niet te versmaden, want als doorkneed operadirigent voelt Pappano feilloos aan hoe hij Puccini's thema's kan laten trillen op de grens van sentimentaliteit zonder in de afgrond van goedkope kitsch te tuimelen.

Van DG is er zelfs een album bij met reli-hits en grote sterren, die zonder schroom tot Voices from heaven zijn gepromoveerd. Cecilia Bartoli zingt onder meer het Ave Maria van Bach/Gounod en het Pie Jesu uit het Requiem van Fauré. Bariton Bryn Terfel zingt het Libera me uit hetzelfde Requiem en tenor Andrea Bocelli besluit de cd met een modern Credo van Eric Levi ('I believe in the people/Of all nations/To join and to care/For love). Een voor deze tijden toepasselijke tekst met treffende Hollywood-melodieën. Daar moet je maar net tegen kunnen en tegen het stemgeluid van Bocelli ook.

Liefhebbers van Bartoli moeten even geduld hebben tot begin oktober haar cd met Gluck-aria's uitkomt, maar liefhebbers van Gluck zijn meteen bediend met een nieuwe release van diens Orfeo e Euridice in de even vlotte als doorwrochte interpretatie van René Jacobs. Furiën, monsters, geesten en een windmachine spoken er enthousiast op los, terwijl Bernarda Fink, Maria Cristina Kiehr en Veronica Cangemi daartussen als Orfeo, Amore en Euridice manmoedig standhouden. Daarbij weet vooral Cangemi de grenzen van het onweerstaanbare effectief te tarten. De Euridice in Haydns Orfeo ed Euridice is niemand minder dan Bartoli zelf. Een opname uit 1997 van Christopher Hogwoods Academy of Ancient Music en waarschijnlijk al in huis bij de meeste Bartoli-fans.

Verder zijn er nog enkele cd's met losse aria's. Angela Georghiu en Filippa Giordano zingen alle twee Bellini's Casta Diva. Nou ja, de één wat meer dan de ander. Giordano - die tussendoor ook tracteert op interviewfragmenten met een flinke bromtoon erin - laat weinig heel van Bellini. Nog nooit zo iets wanstaltigs gehoord: de popsaus, de hoge uithalen, de gemaniëreerde kreuntjes. Daar wil je zelfs met korting niet aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden