Giro is opgelucht: weekeinde vol ontberingen is voorbij

VALLOIRE - Cadel Evans ziet er uit als een oma met een valhelm op. Zijn gegroefde gelaat staat op begripvol, terwijl hij met de fiets vredig tegen een dranghek leunt. Er valt sneeuw en hij lurkt aan een bidon.


De vijftiende etappe van de Ronde van Italië is zondagmiddag geëindigd op de Galibier en de deelnemers dragen de sporen van een weekeinde vol ontberingen. Terwijl Evans voorbij de finish in volmaakte stilte bijkomt, slaat koersdirecteur Mauro Vegni op motorkappen om volgauto's uit de weg te krijgen.


Even later, als het allemaal is gelukt, lacht Vegni opgelucht. De Giro is het weekeinde zonder kleerscheuren doorgekomen en bovendien zo trouw als mogelijk aan het parcours gebleven.


Het begon zaterdagmorgen met regen in Cervere, een dorpje in de provincie Piemonte. Nee, het begon met een paniekerige Jean-Paul van Poppel, ploegleider van Vacansoleil. Hij had net van de organisatie te horen gekregen dat de veertiende rit niet over Sestrières zou gaan. De regen die vervolgens in Cervere viel, zou op 2.000 meter hoogte sneeuw zijn. De koers moest dus worden verlegd en Van Poppel moest dat met de logistiek van zijn ploeg doen.


En zo hield het weer de karavaan twee dagen in een krachtige greep. De hele zaterdag regende en sneeuwde het zodanig hard dat de complete rit van zondag in gevaar kwam.


De grensovergang van de Mont Cenis naar Frankrijk zou onbegaanbaar worden en de finish op de Galibier onbereikbaar door een dik pak sneeuw. Nog erger: er gold een waarschuwing voor lawines. De Franse autoriteiten leken onwrikbaar.


Maar het werd 's nachts droog, eerder dan verwacht. Bulldozers maakten vanaf zes uur 's ochtends de route sneeuwvrij. Met dynamiet werden gevaarlijke sneeuwlagen weggeblazen, zodat die 's middags geen peloton konden bedelven. En zo was het voor Vegni zondagmiddag eind goed al goed.


De rit van zaterdag speelde zich weliswaar buiten het bereik van de tv-kijker af, maar het spektakel aan het eind maakte een hoop goed. Zondag lag de finish noodgedwongen vier kilometer onder de top, maar wel precies op de plek waar sinds twee jaar een monument voor Marco Pantani staat. De platgetreden paden in de sneeuw maakten duidelijk hoe belangrijk Pantani nog altijd is in Italië.


De plek kreeg nu een symbolische betekenis, doordat landgenoot Visconti de rit won en een andere landgenoot, Nibali, opnieuw in het roze werd geritst. Toen dat laatste gebeurde, hield het op met sneeuwen en verscheen er even een streepje zonlicht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden