Gibraltar, Wie zoet is en Cinderella

Hoe je kunt breken met je gewoontes, de wij-samenleving van Ahmed Aboutaleb, een Andrea Camilleri bijna zonder lijken, Peter Buwalda gebundeld en andere net verschenen titels.

De cover van het boek Gibraltar.

Wie zoet is

Een man reist het land af om telkens interviews af te nemen met mannen die voor Sinterklaas spelen. Er huist een woede in hem, die hij hoopt te onderdrukken. Het is de vraag of hem dit lukt, in Wie zoet is, een roman van A.H.J. Dautzenberg, die opzien baarde door zijn lidmaatschap van de omstreden vereniging Martijn die streeft naar acceptatie van pedofilie.

Cinderella

Bij de manifestatie Manuscripta op 5 september in Zwolle vertelde de Vlaamse toneelauteur Michael Bijnens (1990) dat hij zijn eerste roman in een razende roes heeft geschreven. Het boek is nu verschenen: in het exuberante Cinderella heet de verteller Michael en is de zoon van de hoer Iris Vandamme. Hij wordt haar pooier. Moeder heeft haar eerste zeven levensjaren op een door nonnen geleid internaat achter de rug, waarna ze besloot 'de feil van haar zijn een eigen stem en gedaante' te geven.

De poes en het vinkje

Al is de Italiaanse auteur vorige maand 90 jaar geworden, Andrea Camilleri blijft nieuwe verhalen schrijven over zijn beroemde Siciliaanse commissaris Salvo Montalbano. Zoals de uitgeefster van de verhalencollectie De poes en het vinkje,vertaald door Willy Hemelrijk, in een begeleidend schrijven opgewekt laat weten: amusant, luchtig en bijna zonder lijken! Een boer komt het bureau binnen, in een veldkruik heeft hij een briefje gevonden waarop staat: 'Hellep! Hij vermoordt mijn!' Geen geintje, weet Montalbano intuïtief, maar een oprecht verzoek om hulp.

Droom en Daad

Ahmed Aboutaleb, burgemeester van Rotterdam, schreef het essay voor de twaalfde Maand van de Geschiedenis: Droom en Daad (het thema van de Maand is 'Tussen Droom en Daad'). In de inleiding memoreert hij hoe hij op 8 januari samen met duizenden andere Rotterdammers op Plein 1940 stond, en hoe in de weken erna werd gesproken over 'een samenleving waarin we in vrede met elkaar kunnen leven. Een samenleving waar plek is voor iedereen, ongeacht afkomst, geloof, huidskleur of seksuele geaardheid. Een samenleving waarin je kunt zijn wie je bent en kunt worden wie je wilt zijn. Waarin je dromen kunt realiseren. Ik stel voor dat we deze samenleving de 'Wij-samenleving' noemen.'

Zondagskind

Tien jaar wachten wordt beloond, aldus uitgeverij de Wereldbibliotheek, ofschoon de roman Zondagskind van Leena Lander, vertaald door Marja-Leena Hellings, pas vijf jaar oud is. Maar het is waar dat er een decade lang geen titel van de veelgelezen Finse auteur in het Nederlands is verschenen. De rusteloze Risto Salin ontdekt waarom zijn grootmoeder Saida altijd over haar jeugd gezwegen heeft.

Mijn viool: vriend en vijand

Violiste Emmy Verhey neemt afscheid en ter gelegenheid daarvan verschijnt Mijn viool: vriend en vijand, een boek met cd. Onder anderen Jan Brokken, Emile Wennekes, Paul Witteman en Youp van 't Hek spraken met de violiste en halen ook hun eigen herinneringen aan haar op. Zelf schreef ze het dankwoord: 'Dit boek is mij overkomen, maar niets mooiers had ik mij kunnen wensen.'

Van mij valt niks te leren

Peter Buwalda schrijft al een tijdje naarstig aan zijn tweede roman, de opvolger van Bonita Avenue, en heeft nergens tijd voor. Behalve natuurlijk voor zijn heerlijke, fijne wekelijkse column in de Volkskrant. De columns die tussen augustus 2014 en augustus 2015 verschenen, zijn nu door De Bezige Bij van een hard kaftje voorzien, plus een titel: Van mij valt niks te leren.

Hoe we leven

In Hoe we leven beschrijft de Amerikaanse psycholoog Vincent Deary hoe de mens zich laat regeren door zijn gewoontes en legt hij uit hoe goed het is daar nu en dan mee te breken. 'In dit boek gaat het louter over vooruitkomen. Ik had het zelfs 'Beter worden' kunnen noemen. Dat zou een goede titel zijn geweest. Mensen en dingen kunnen immers beter worden. Het is onwaarschijnlijk, gaat in tegen de natuur, maar heel af en toe zijn er dingen die verbeteren. Ik geloof daarin.' Het boek is deel 1 van een drieluik. In 2016 komt een tweede deel, Hoe we vallen, en in 2018 deel 3, dat inderdaad Hoe we opstaan zal gaan heten.

Gibraltar

Voor haar eerste roman Zo gaan we niet met elkaar om (2011) werd Renske Jonkman, die ook publiceerde in Vogue en Volkskrant magazine, genomineerd voor de Academica Debutantenprijs. Gibraltar heet haar tweede roman, waarin de liefde tussen Tobias en Ezra op de proef wordt gesteld. Ezra heeft moeite met haar baan als creatief directeur in de reclame, waar ze de consument wijs moet maken dat Coca Cola Life een positieve maatschappelijke impact heeft. Ze besluit plotseling op reis te gaan, naar haar vader in Marokko, en filmmaker Tobias gaat mee. Eenmaal weg, droomt hij van thuiskomen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden