Gezond roken

De overheid van een zuidelijk land wilde de verspreiding van een bepaalde stof tegengaan, omdat die stof onder een bepaalde populatie veel doden maakte....

Tot verbazing van de beleidsmakers had dit niet het gewenste resultaat. De handel nam niet af, maar bloeide op. Na enige studie bleek dat de criminalisering van bezit en handel de beschikbaarheid van de stof aanvankelijk sterk had verminderd. De vraag was echter niet verdwenen, zodat de prijs zeer gestegen was. Daardoor werd de handel zo aantrekkelijk, dat ze ondanks het verbod was opgebloeid.

De betreffende regering besloot een vergunningenstelsel in te voeren en de opsporing op een laag pitje te zetten. Dit had tot resultaat dat de prijs van ivoor in Zimbabwe zo ver daalde, dat het stropen van olifanten niet meer loonde.

Klaarblijkelijk is het gemakkelijker rationeel met ivoor om te gaan dan met drugs. Zo gooiden enkele Europese ministers van Volksgezondheid laatst op een wetenschappelijk congres in Brussel weer eens een balletje op over het controleren van blowende automobilisten. Vier jaar geleden was er al enige ophef over een zweettest, nu zou een speekseltest uitsluitsel moeten geven.

Net als toen bleek het nieuws voorbarig. Een betrouwbare test bestond niet en bovendien mochten agenten niet zo maar de lichamelijke integriteit van automobilisten schenden. De belangrijkste vraag, of stonedheid het rijvermogen in ongunstige zin beïnvloedt, werd niet gesteld.

Een rationele, wetenschappelijke houding zou meer voordelen kunnen bieden. Zo zou onderzoek naar mogelijke therapeutische werkingen van de verboden stoffen respectabeler worden. Vooral onderzoek naar de effecten van hennepproducten kan interessant zijn.

Dat dit geen windeieren hoeft te leggen, blijkt uit een vertaling van een boek over wiet, uitgegeven door Het Spectrum. In Marihuana, de verboden medicijn van Lester Grinspoon en James B. Bakkalar wordt een overstelpend aantal gevalsbeschrijvingen achter elkaar gezet, waaruit de genezende of althans verzachtende werking van het inhaleren van henneprook moet blijken. Zo bestrijdt cannabis misselijkheid bij chemotherapie, heft glaucoom op, werkt palliatief bij epilepsie en multiple sclerose, gaat spierkrampen tegen bij verlammingen, helpt bij chronische pijn, migraine, jeuk, menstruatiepijn en pijn bij de bevalling en is goed bruikbaar tegen depressies.

Opvallend is dat deze werkingen twee eeuwen geleden ook bekend waren. Door de ontwikkeling van synthetische middelen als barbituraten en morfine, die in tegenstelling tot cannabis in water oplosbaar waren en dus gemakkelijk te injecteren, raakte cannabis in onbruik.

Onderzoek naar de werkzame stof, THC, werd door de Marihuana Tax Act van 1937 in de VS onmogelijk. In een heksenjacht-achtige campagne van het Federal Bureau of Narcotics werd de stof afgeschilderd als verslavend, leidend tot geweldsmisdrijven, psychose en verregaande geestelijke aftakeling. Wijsheden die mij in de jaren zestig nog op de middelbare school werden voorgehouden door bezorgde leraren.

Wellicht dat door onderzoek ook het effect op het rijvermogen bijgesteld kan worden. Eigen ervaring leert dat na gebruik het overige verkeer veel sneller lijkt te rijden. De weg lijkt bevolkt door snelheidsmaniakken die een voorbeeld zouden moeten nemen aan het ontspannen rijgedrag van de stonede chauffeur. Dat dit niet gebeurt, maar dat andere weggebruikers zich om onbegrijpelijke redenen overgeven aan getoeter en riskante inhaalmanoevres, is wonderlijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden