Gezichten van renners nog grauwer dan de lucht

Het peloton sleepte zich vandaag voort over glooiende wegen door velden vol witte kruisen. Oorlogsmonumenten, loopgraven, bomkraters en schijnbaar eindeloze rijen graven flankeerden 189,5 kilometer lang de Noord-Franse wegen. Het was koud, nat en de wind was tegen. Het regende onafgebroken crevaisons en chutes.

Beeld anp

Voor de etappe brachten Chris Froome en Peter Kennaugh een bezoek aan de Britse oorlogsbegraafplaats. Ze legden een krans namens Team Sky, in hun wielerpakjes. Ook Orica-GreenEdge toonde historisch bewustzijn door rouwbanden te dragen, ter nagedachtenis aan de ANZAC-soldaten die sneuvelden in de Eerste Wereldoorlog.

Tourcolumn

Lidewey van Noord schrijft tijdens de Tour de France tourcolumns. Lees hier haar voorgaande columns.

De gezichten stonden de hele dag gepast somber; de renners zagen nog grauwer dan de lucht. Pierre-Luc Périchon en Nicolas Edet gingen met tegenzin in de aanval. Edet hield al snel de benen stil om toch maar zijn kopman Nacer Bouhanni bij te staan. Maar tegen de tijd dat hij weer werd opgenomen in het peloton, was zijn halve ploeg onderuit gegaan en had Bouhanni de Tour al verlaten. Edets medevluchter Périchon probeerde nog kilometers lang in zijn uppie de zinloosheid van zijn inspanning te vergeten. Het lukte niet.

Op 95 kilometer van de streep werd hij eindelijk uit zijn eenzame lijden verlost. Périchons enige troost was dat hij zich kon warmen in de buik van het peloton, want zijn hoop dat de zinloze aanval zou worden beloond met de rode rugnummers, bleek ijdel. Die gingen naar de Australiër Michael Matthews, die de hele dag achter het peloton tegen zijn gehavende lichaam vocht om het lampje van zijn rode lantaarn brandende te houden.

Beeld belga

Omdat de etappe weinig spektakel bood, hadden Maarten Ducrot en Herbert Dijkstra alle tijd om de geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog tot in detail te bespreken, en het nog eens te herhalen voor de mensen die later hadden ingeschakeld. Dijkstra constateerde elk half uur - met het verstrijken van de tijd klonk er steeds meer wanhoop door in zijn stem - dat de renners wederom tijd hadden verloren ten opzichte van het langzaamste schema.

Toen André Greipel na vier uur en 39 minuten in Amiens zijn voorwiel over de finishlijn duwde - als winnaar van een explosieve koningssprint - haalde iedereen in Noord-Frankrijk opgelucht adem.

Iedereen, behalve Mark Cavendish.

Michael Albasini van Orica-Greenedge na een val vandaag.Beeld getty
Andre Greipel bij de finish.Beeld anp
De Franse Thibaut Pinot fietst terug naar het peleton na een botsing.Beeld anp
Beeld ap
Beeld belga
Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden