Gezellig uitstapje naar de Shaadibeurs

/

Dat Dennis van Gaalen (34) op zijn bruiloft zeven rondjes in een Hindoestaanse tempel zou lopen, had hij niet verwacht. Hij rookt een sigaret voor de ingang van de Shaadibeurs, Nederlands grootste Hindoestaanse trouwbeurs in Almere.


De glazenwasser ontmoette zijn Radhana (25) in de McDonald's ('ik kwam wel erg vaak hamburgers halen'), en trouwde haar onlangs voor zowel het stadhuis als voor een Indiase priester in een nagebouwde tempel. 'We hadden een Nederlands sprekende priester gekozen zodat ik de timing van de zeven rondjes en andere Hindoestaanse rituelen kon verstaan.'


Een Hindoestaanse bruiloft is 'beregezellig', vindt Dennis. 'Veel muziek, lekker eten en alles duurt langer. Minder stijf dan de Hollandse feesten.'


Een Indiër met een grijze baard biedt schoonzoon Dennis nog een sigaret aan. Zijn vrouw Radhana port hem speels in de zij: 'Hij hoort er helemaal bij hoor! Den gaat mee naar alle bruiloften. Alleen tijdens het dansen zit hij aan de bar!'


Op de beurs worden in kitscherig aangeklede kraampjes de nieuwste trends aangeprezen. Huwelijksreizen naar India, hennapoeders (glitterhenna loopt storm), weddingplanners die de financiën regelen (een Hindoestaanse bruiloft kost 15- tot 20 duizend euro), met de hand gemaakte sari's uit Londen, cateringbedrijfjes en aanbieders van gouden halskettingen, te dragen tijdens de grote dag.


'Normaliter kennen we drie grote dagen', vertelt aanstaande bruid Anjana (28) voor een standje met fotoboeken. 'Een vrijgezellendag voor de jongen en het meisje, dan een dag met Hindoestaanse rituelen en het trouwen voor het stadhuis. Wij hebben besloten om het modern én tradioneel te vieren.'


'Uit respect voor onze ouders', zegt vriend Nitish (26), klantmanager bij de sociale dienst in Den Haag. 'Maar ook omdat het leuk is, zo'n uitbundig feest. Je trouwt maar één keer. Wel gaan we een Nederlands sprekende pandit (priester) boeken. De precieze betekenissen van rituelen zijn toch lastig te begrijpen voor de jongere generatie.'


Het stel ontmoette elkaar op de boulevard van Scheveningen. Anjana, secretaresse, liep met vriendinnen; Nitish tikte haar na aanmoediging van vrienden op de schouder: 'Ik heb nog nooit zo onhandig gestameld.'


De trouwbeurs fungeert vooral als uitstapje. Anjana: 'Stiekem kijk ik naar jurken hoor. Ik denk aan een rode sari, een traditionele trouwjurk, maar wel met kant en van die leuke kraaltjes.' Anjana lacht. 'En we zijn nog in conclaaf over de kroon.'


Kroon?


Nitish: 'Ik moet zo'n kroontje op van haar, de mukut, een traditioneel ding waarvan ik geen idee heb wat het betekent.'


Anjana: 'Terwijl het alleen voor de show is en maar voor één dag.'


Nitish slaat een arm om haar heen. 'An, echt waar, ik ken alleen Beatrix die dat doet!'


In het gangpad rennen kinderen voor bruidsband Deewana uit: vijf in te huren jongens die snel op Indiase trommels slaan. Drie oudere vrouwen met sjaals discussiëren onverstoorbaar voor een tentje met cup-cakes, kleine versierde cakejes in kuipjes. Want ze zijn dan wel niet duur (3 euro per kuipje, een beetje bruidstaart kost al gauw 450 euro), maar hoe moet het dan met het aansnijmoment? En zijn de cakejes wel vegetarisch?


De bakker weet wat te doen. Grapt: 'Wie van de dames gaat trouwen?' en laat ze proeven. De vrouwen vallen stil. Het zullen de cupcakes worden. Voor de bruiloft van een kleindochter, in een Haagse bollywoodzaal.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden