Gewoon, lullig beige/mosgroen

Moeder Pol dronk zich eind jaren zestig ongans aan de DE. En kwam er bezoek, dan dronk ook dat zich hyperactief....

In 1967 werd de machine feestelijk binnengehaald. Het huishouden Pol was compleet. De eerste bakjes werden vers gefilterd, en na een goedkeurende eerste sip werd besloten door te sparen. Want oma Pol wilde ook wel zo'n apparaat, en toen kon zuster Pol niet achterblijven. 'Kennelijk leidde een koffiezetapparaat in die dagen tot grote jaloezie', schrijft Wouter Pol uit Harderwijk.

Het apparaat functioneerde twee maanden, maar stopte toen resoluut. Grote paniek bij de Pols. Het was toch jaren zestig, geen 2004? Apparaten waren toch nog degelijk en robuust?

Een handige opa maande tot kalmte. En verving de zekering. Daarna beliefde de koffiezetter slechts nu en dan een ontkalkbeurt.

Zoon Wouter zette tweewintig jaar later nog net zulke geurige bakjes op zijn studentenkamer. Voor jolige vrienden en andersoortige visite. Wouter ging zich hechten. Dat overkwam hem vaker, met dingen met een snoer. Toch ging de DE na een paar jaar de zolder op. Bijkomen in een doos met motteballen, na dertig jaar gepruttel.

Toen Wouter Pol vorig jaar een eigen bedrijf begon, overwoog hij even de aanschaf van zo'n flitsend koel stalen espresso-apparaat. Dat zou moeten scoren bij geldschieters en eerste klanten. Maar geldgebrek en een oude liefde deed anders besluiten. De bejaarde DE werd van zolder gehaald. Een ontroerend moment.

Nu doet de ouwe alweer een jaar zijn stinkende best voor collega's, bezoek, en Wouter zelf. Geen glimmend chroom in Pols business lounge, maar gewoon, lullig beige/mosgroen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden