'Gewoon fokking 5-1!' en heel het park danst

Tot zondag was Bram van Polen, type solide verdediger, gewoon de aanvoerder van PEC Zwolle. Na de winst op Ajax in de bekerfinale is hij de burgemeester van Zwolle. Vier dagen in het spoor van Bram van Polen op weg naar een even magistrale als terechte overwinning.

Rotterdam: Parkhotel, zondagochtend 9.00 uur


Als Bram van Polen in kamer 6067 zijn ogen opent, is het eerste wat hij ziet een slapende Diederik Boer. 'Zo gaat het altijd', bromt hij. 'Diederik slaapt als een os en ik lig de hele nacht te malen.' Hun kamer bevindt zich pal naast de brandtrap. De avond ervoor grapte Van Polen al tegen Boer dat het maar goed is dat ze niet op trainingskamp zijn. 'Dan waren we via die trap al lang de stad ingegaan.' Nu lijkt hem dat niet verstandig. De bekerfinale tegen Ajax moet het hoogtepunt uit zijn carrière worden.


Van Polen verkaste als jeugdspeler van VVOG naar Vitesse, maar het lukte hem in Arnhem niet om de laatste stap naar het eerste elftal te maken. Een niveau lager, bij FC Zwolle, groeit hij uit tot een betrouwbare verdediger met een onstuitbare drang naar voren. Een intelligente, sociale jongen ook. Onomstreden als aanvoerder.


In de lounge van het Parkhotel valt zijn oog op De Telegraaf. De Amsterdamse krant heeft alvast een voorschot genomen op de bekerwinst van Ajax door Arnold Mühren te interviewen, de man die de prijs uitreikt als Ajax wint. 'Dat zullen we nog wel eens zien', denkt Van Polen, terwijl hij een kop koffie bestelt.


Daarna volgt de brunch met een croissantje kaas, een sneetje brood met ei en een wit bolletje met rosbief. Het is de bedoeling dat hij 's middags gaat rusten, maar Van Polen kan de slaap niet vatten. In plaats daarvan bekijkt hij vanuit zijn bed de live-uitzending van de Amstel Gold Race.


Dan wordt het kwart voor drie en roept trainer Ron Jans zijn spelers naar beneden. Hij wil nog wat video-beelden laten zien. Meestal zijn dat opzwepende filmpjes met motiverende teksten. Nu verschijnen plotseling de ouders van Ryan Thomas uit Nieuw-Zeeland in beeld om de ploeg succes te wensen. Later doet de broer van de Zuidafrikaan Kamohelo Mokotjo hetzelfde. En dan verschijnt de dochter van doelman Diederik Boer op het scherm: 'Pappa, ik hou van je. Winnen hè.'


Het wordt doodstil in het kamertje. Van Polen vraagt aan trainer Jans of het filmpje alsjeblieft kan stoppen. 'Anders gaan we nog zitten janken hier.' Later, in de kleedkamer van de Kuip, zorgt Fred Benson alsnog voor de beroemde Al Pacino-speech. 'Toen waren we er helemaal klaar voor', zegt Van Polen. 'Maar dat waren we eigenlijk de hele week al.'


Harderwijk: donderdagmiddag


55 kaarten heeft Van Polen besteld voor de bekerfinale. Die zijn bedoeld voor zijn ouders, zijn twee broertjes en zusje en zijn vrienden van VVOG. Opa en oma zullen er niet bij zijn in De Kuip. Zij kunnen de spanning niet aan en lopen tijdens wedstrijden van hun kleinzoon steevast rondjes in de straten van Voorthuizen om pas ver na het fluitsignaal teletekst aan te zetten voor de uitslag. Als die positief is, gaan ze de hele wedstrijd alsnog bekijken. Anders niet.


Het is sowieso al de hele week zo dat zijn omgeving zenuwachtiger is dan hijzelf, merkt Van Polen. Dan loopt hij in de supermarkt en roepen mensen 'Succes hè, Bram'. Meestal zegt hij dan maar 'Bedankt hoor' terug en gaat weer verder met boodschappen doen. 'Wat moet je anders?'


's Middags doet hij zijn clubkostuum aan voor de traditionele persconferentie in Zeist, voorafgaand aan de bekerfinale. Hij is er niet zenuwachtig voor. Als student aan de Pabo, ook al was het maar voor een jaartje, is hij gewend aan spreken in het openbaar. 'Ik gooi er gewoon wat clichés uit', lacht hij. 'Dat Ajax de favoriet is en zo. En dat de bekerwinst voor ons een sprookje zou zijn.'


Twee jaar geleden werd hij met FC Zwolle kampioen van de eerste divisie. Toen was het één groot feest geworden, maar 's nachts was hij plots in huilen uitgebarsten. Hij had zwaar blessureleed achter de rug, ging vader worden en was twee maanden eerder zijn beste vriend verloren aan een herseninfarct. Dat verdriet kwam er in één keer uit. Deze dagen schiet zijn overleden vriend regelmatig door zijn hoofd. Dan denkt Van Polen: 'Verdomme, het hadden niet 55, maar 56 kaarten moeten zijn.'


Rotterdam: De Kuip, zondagavond 17.56 uur


In de spelerstunnel wil Van Polen een beetje dollen met Niklas Moisander, zijn ouwe ploegmaat van FC Zwolle. 'Wat een lelijk vaantje heb je bij je, Niklas.' Maar de Fin reageert niet. Te geconcentreerd. Dan richt Van Polen zich tot de mascotte naast hem voor een praatje. 'Heb je het een beetje naar je zin? En hoe heet je eigenlijk?' Maar ook het jochie reageert niet - te verbouwereerd. Gelukkig voor Van Polen gaat dan de deur open. Hij mag naar buiten, de kolkende Kuip in.


Vreemd genoeg is hij vijf minuten later alweer terug in de kleedkamer, als Nijhuis de wedstrijd heeft gestaakt vanwege vuurwerkbommen. 'Kunnen die mafkezen niet even normaal doen', roept Van Polen in eerste instantie nog. Maar daarna verplicht hij zichzelf om de focus op de wedstrijd te houden. Dat lukt. Eenmaal weer begonnen, speelt PEC precies zoals de ploeg dat vantevoren had doorgenomen: kort er op, niet lief zijn, van je afbijten.


Van Polen krijgt zelfs geel als hij Daley Blind bij de keel grijpt. Maar niemand bij PEC Zwolle gaat over het randje. In de slotfase van de eerste helft geeft Van Polen met zijn zwakke linkerbeen de voorzet van waaruit Fernandez de 4-1 maakt. Dat gebeurt hem niet vaak. 'Gelukkig wordt deze wedstrijd live uitgezonden,' grapt hij in de rust tegen zijn ploeggenoot. 'Anders gelooft niemand het.'


In de tweede helft gaat Zwolle door met Ajax ondersteboven spelen. Normaal gesproken blijft Van Polen bij corners achterin. Van Jans mag hij een keertje mee naar voren. En uitgerekend nu, in de 5de minuut na rust, verdedigt Ajax slordig uit, waardoor hij vrij kan inschieten. Even later staat hij uitzinnig voor het blauwwitte vak. Hij, Bram van Polen uit Harderwijk, is doelpuntenmaker in de finale. En nog mooier: hij mag na afloop de beker ontvangen uit handen van clubicoon Ben Hendriks. 'Dit is veruit het mooiste moment uit mijn carrière', zegt hij na afloop. De presentatrice van de regionale zender komt hem een hand geven. 'Eh, mag ik je eindelijk een keer zoenen?', vraagt hij. 'Het is nu toch een soort carnaval. Dan mag dat toch?'


Zwolle: Park de Wezenlanden, maandagmiddag 16.00 uur


Het kan allemaal dus nóg gekker. Een dag eerder, op de terugweg naar Zwolle, hadden tientallen fans op viaducten gestaan. Met zaklampen seinden ze naar de spelersbus. En 's nachts was er een besloten feestje geweest voor de spelers. Maar vanmiddag gaat het feest weer gewoon door. Eerst met een rondvaart door de grachten, daarna op een podium in een park. De selectie van PEC krijgt de erepenning van de stad, Van Polen als aanvoerder de ambtsketting. Hij zweeft. 'Zo voel ik me ook, de burgemeester.'


Daarna kust hij maar weer eens de KNVB-beker. Dan moet hij de menigte toespreken. 'We hebben tegen Ajax gespeeld. Of nou ja, met ze gespeeld' roept hij. 'Het was gewoon fokking 5-1!' Het hele park juicht. Bram van Polen kan voorlopig niet meer kapot in Zwolle.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden