Gewoon een headhunter bellen, vergroot kans op succes aanzienlijk

Headhunters en zogenoemde 'executive searchers' spelen zowel in tijden van personeelsschaarste als in periodes van overvloed voor kandidaten een belangrijke rol....

Het boek Alles over headhunters van sollicitatie-deskundige Jack van Minden, psycholoog en directeur van een bureau op het gebied van loopbaantrainingen, komt dus altijd zeer gelegen. Van Minden is veelschrijver op het gebied van loopbaan en sollicitatie: zijn boeken zijn doorgaans bestsellers, vermoedelijk omdat ze nogal praktisch zijn, ze bieden veel verwijzingen en bevatten veel lijstjes met do's en don'ts.

Het headhuntersboek richt zich op degenen die belangstelling hebben voor de zogenoemde 'verborgen arbeidsmarkt': dat deel van het vacaturebestand dat doorgaans onzichtbaar blijft, of waarvoor erg summier wordt geadverteerd. Voor dit segment met de meer interessante en beter betaalde functies worden meestal headhunters ingeschakeld. Vaak begint het salaris van de gedroomde kandidaat pas bij een euroton, bruto per jaar wel te verstaan.

Door een headhunter gebeld worden, is uiteraard een feest: je bent zichtbaar in de markt en je hebt potentie. Toch is het bepaald geen schande, schrijft Van Minden om jezelf aan te melden bij een werver: het wijst niet op een zwaktebod. Integendeel juicht Van Minden: 'een verstandige zet want de bureaus hebben veel te bieden, zonder daarvoor de 'carrièrist' hiervoor de rekening te presenteren.'

Wie niet acuut een nieuwe baan ambieert, maar wel graag opvalt bij een selectiebureau, kan de kans dat een headhunter belt, vergroten. Zo adviseert de auteur regelmatig in vakbladen te publiceren, interviews te geven aan vak- en branchebladen. Een bestuursfunctie in een brancheclub of een politieke partij kan ook bijdragen aan de zichtbaarheid en op de kans dat de selecteur belt.

Want bellen doet de headhunter zeker: hoewel daaraan een heel proces vooraf gaat. Volgens de auteurs is achtergrondkennis over diens werkwijze belangrijk om de slaagkans te verbeteren.

Er zijn headhunters in soorten en maten: eenlingen die op hun zolderkamertje een boterham verdienen aan vier plaatsingen per jaar, andere kantoren hebben vele medewerkers in dienst en vervullen zo jaarlijks tientallen vacatures.

Sommige bureaus werken uitsluitend regionaal, anderen beperken zich tot een sector of zijn juist internationaal georiënteerd. Hoe groter een bureau, hoe meer vacatures er op vervulling liggen te wachten en hoe aantrekkelijker zo'n adres is voor de banenzoeker die zelf actie onderneemt.

Na het aanvaarden van een opdracht maakt de banenmakelaar kennis met de organisatie, wordt er gezamenlijk een functieprofiel opgesteld en begint de 'huiswerkfase' voor de selecteur. Behalve de cv's die op de plank liggen, worden er advertenties opgesteld, worden netwerken aangesproken en begint het bellen van een longlist aan kandidaten.

Na een snelle ronde gesprekken kan een shortlist worden gemaakt. Na een eventuele reeks testen - assesments in het jargon - worden de overgebleven kandidaten voorgesteld aan de opdrachtgever die een beslissing neemt. Een longlist omvat doorgaans tweehonderd namen, na selectie op basis van brieven of telefoongesprekken blijven daarvan vijftig over.

Hiervan komen er vijf op de shortlist. De cliënt krijgt er twee of drie op bezoek om uiteindelijk met één winnaar over te blijven. De garantie op de juiste kandidaat, bedraagt twaalf maanden: mocht de droomkandidaat eerder opstappen, dan komt de headhunter gratis met een remplacant.

Boeiend in het werk van Van Minden is het hoofdstukje over Het Gesprek.

Een mens kan, zo verhaalt de auteur, zich ook té goed voorbereiden. Er zijn kandidaten die zo'n gesprek voorbereiden als een filmrol en daarbij de hele dialoog uit het hoofd leren. Dat kan helpen, maar er blijven altijd gesprekken waarbij de tegenpartij - uit berekenende dwarsigheid - het vrolijk over een andere boeg gooit. De toneelspeler staat dan zonder tekst.

Belangrijker is om zich een voorstelling te maken van de mogelijke vragen die kunnen worden gesteld. Van Minden geeft een lijstje veelgestelde vragen: Waarom denkt u dat u geschikt bent voor deze baan? Heeft u mensenkennis en hoe weet u dat? Hoe past uw werkervaring in de nieuwe baan, ziet u knelpunten? Wat is het belangrijkste dat u geleerd heeft in uw vorige baan?

Houd er bovendien rekening mee dat er relatief veel tijd wordt besteed aan zwakke punten in uw carrière, ze zouden zich immers weer kunnen voordoen. Een kandidaat gewapend met Van Minden heeft zich daarop terdege voorbereid, en weet het gesprek moeiteloos om te buigen naar een meer algemeen gespreksthema. Of beter: naar positieve wapenfeiten zodat de lezer er ondanks grote concurrentie toch bovenuit blijft steken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden