Gewone Nederlanders profiteren niet van open economie

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 13 mei 2017.

AkzoNobel Beeld anp

Brief van de dag: Bescherm bij overnames Nederlandse werknemer

Jan Paternotte stelt in zijn opiniestuk dat handelsland Nederland niet bang moet zijn voor concurrentie en dat Nederland en Europa moeten zorgen voor een 'gelijk speelveld'.

Hij voert daarbij argumenten aan zoals de muren die de Franse regering samen met vakbonden optrekt en die Franse bedrijven in Franse handen moeten houden. Nederland 'moet dat niet willen' bij zaken als pindakaas en verf omdat 'wij' ervan profiteren een open economie te zijn.

Maar welke Nederlanders profiteren nou feitelijk van een open economie met veel concurrentie? Wat ik in dit liberale stuk mis, is sociale betrokkenheid bij de Nederlandse werknemers, terwijl Paternotte wél keurig aangeeft waarom dat protectionisme in Frankrijk en Engeland bestaat.

De Franse overheid werkt immers samen met vakbonden die het werknemersklimaat beschermen. In Engeland werden beloften over het behoud van banen bij een geslaagde overname direct gebroken. Ook bij Duitsland voert Paternotte aan dat bescherming bij overnames bestaat bij de gratie van de macht van vakbonden.

Waarom zou het (noodgedwongen) meer op de werknemers gerichte beleid van de Franse, Engelse en Duitse overheden voor Nederland niet opgaan? Omdat in Nederland de vakbonden (helaas pindakaas) minder macht hebben dan in de ons omringende grote landen?

Paternottes betoog is vooral profijtelijk voor aandeelhouders; de belangen van gewone Nederlandse werknemers (voor wie dit geen spelletje is) en sterkere vakbonden komen in zijn stuk nergens aan bod.

Pieter Roth, 's-Hertogenbosch

Chemo

De 12-jarige David is wilsbekwaam, want 'hij weet dat hij van de chemo erg ziek kan worden'. Dat stelt het advies van de psychiater aan de rechter die moet bepalen of David nou wel, zoals zijn vader wil, de behandeling tegen kanker doorzet, of niet, zoals zijn moeder wil, die door haar voorkeur voor alternatieve geneeswijzen al aan de kant is gezet door Jeugdzorg.

Weet hij ook dat hij, na alle ongemakken van die chemo, óók een veel grotere kans heeft op beter worden?

Suus Boschloo, Baarn

Vrije wil

Zo'n simpele redenatie als die van briefschrijver Henk Smit hebben we wel vaker gelezen. God zou de mensen met vrije wil geschapen hebben en die maakten er een rommeltje van.

Maar waarom heeft die alwetende God ons dan die vrije wil cadeau gedaan, voorziende dat zijn beeldgelijk volk er behoorlijk de mist mee in zou gaan?

Zouden wij, als we zeker wisten dat ons nageslacht misdadigers werden, nog rustig aan het verwekken gaan?

Nee, er is meer gaande inzake oorzaak en gevolg in ons universum. En de god van Henk Smit lijkt mij door mensen geschapen.

Gerard van der Meijden, Almere

Stephen Fry

Als God niet de aangewezene is, geachte ervaringsdeskundige Henk Smit te Schagen, geeft u mij dan uw reactie op Stephen Fry's vraag: 'Botkanker bij kinderen, waar gaat dat over?'

Hans Post, Vorden

Draghi

Volgens directeur Draghi van de Europese Centrale Bank (ECB) kunnen, met betrekking tot de pensioenfondsen, de negatieve effecten (lage rente) van het ECB-beleid grofweg worden weggestreept tegen de positieve effecten (meer banen, dus meer pensioenpremies en een betere economie met een positief effect op het rendement van pensioenfondsen).

Dat lijkt mij een duidelijk signaal aan de Nederlandse politici om de huidige rigide pensioenregels minder renteafhankelijk te maken.

Klaas van Bemmel, Bussum

Zigeuners

In haar recensie van de film Django merkt Floortje Smit op dat het tijd wordt voor meer aandacht voor het leed dat de zigeuners is aangedaan in de Tweede Wereldoorlog.

Filmer Bob Entrop besteedt al jaren aandacht aan dit onderwerp. In 2007 heeft hij een film gemaakt over de Sinti in oorlogstijd: Een stukje blauw in de lucht. Deze film vertelt het verhaal van Sinti die gedeporteerd waren.

Een belangrijke vertegenwoordiger van de Sinti is Zoni Weisz, die De vergeten Holocaust schreef.

Jeannie Huber, Wassenaar

Wensbaby

Bij deze feliciteer ik Karim en Sander met hun wensbaby uit Cambodja. Het feit dat ze zich zoveel moeite getroost hebben om uiteindelijk de trotse vaders te worden van Mylan dwingt respect af.

Echter, die moeite en onzekerheden om zover te komen kunnen toch omzeild worden? Het zal wel onorthodox zijn wat ik nu te berde breng, maar is het niet veel gemakkelijker en vooral veiliger om via een natuurlijke weg een baby te verkrijgen als homoseksueel ouderpaar? Al dat gedoe met vergunningen, tussenpersonen, plaatsing van de embryo's, de reageerbuisjes en dergelijke. Waarom niet gewoon een coïtus bij de vrouw, bijvoorbeeld een goede vriendin die bereid is om zwanger te raken en als draagmoeder te fungeren al dan niet voor een financiële vergoeding.

Er zijn genoeg homoseksuele mannen die op een natuurlijke wijze een kind verwekken, dus dat is het probleem niet. Hoef je ook niet naar die verre en vaak onbetrouwbare landen te reizen om in onzekerheid het resultaat af te wachten.

J.W. Nieuwpoort, Alkmaar

Wensouders

Van het verslag over baby Mylan word ik naar.

De wensouders maken misbruik in seksuele en psychische zin van een in armoede levende vrouw in Azië. Haar afzonderlijke verklaring in het verslag spreekt boekdelen.

De wensmannen zijn volslagen egoïsten. Zij hadden in Nederland een kind kunnen adopteren. Dat doen heteroseksuele paren soms ook, wanneer het krijgen van een eigen kind ook voor hen niet is weggelegd.

Carel Scharten, Rotterdam

Rijnlands model

Toen ik het stukje van Peter de Waard las over het Rijnlandse model, had ik een vreemde gewaarwording: ik ontspande ervan. De herkenning van wat in de jaren tachtig (nog) leidend was toen ik als beleidsmaker werkte bij het ministerie van Sociale Zaken. Hier in huis hadden we het erover, na de verkiezingen een maand of wat geleden. Het Rijnlandse model moet terug. Zo was het en zo kan het weer worden. Het kan een wezenlijke bijdrage van het bedrijfsleven zijn om extremisten van allerlei signatuur de wind uit de zeilen te nemen.

Alles wat aandacht krijgt groeit. Als ik de Volkskrant was, wist ik het wel. Laat ze maar aan het woord, de (grote) bedrijven die nog steeds volgens dit principe werken. Of weer zijn gaan werken. Daar kan geen politiek tegenop. Dit is namelijk wat een bevolking nodig heeft en vertrouwen geeft, wat betreft het functioneren van de arbeidsmarkt en bestaanszekerheid.

We bedachten het 30 jaar geleden al. Natuurlijk geen basisinkomen, want fouter kan niet, maar wel herverdeling van de werkgelegenheid, dus korter werken onder handhaving van de bedrijfstijd en wie dat willen (veel) vroeger met pensioen.

De sociale werkplaatsen nieuw leven inblazen, hier en daar additionele banen creëren en een eind maken aan de praktijken van sociale diensten en UWV.

Goed dat het onderwerp terug is. Voor lange tijd, hoop ik.

G.J. de Reij, Middelburg


Brieven over eindexamentraining

Minister, luister eens naar Teunis Bloothoofd

Vraagje aan de minister en staatssecretaris van Onderwijs: kunt u mij uitleggen waarom de ervaringen van docenten zoals Teunis Bloothoofd niet gehoord worden bij het bepalen van de koers van het onderwijs? Scheelt veel discussie door stuurlui die aan de wal staan en levert bovendien kosteloos praktische adviezen op. Dat moet u toch aanspreken?! En als dat niet zo is ben ik daarover net zo verbaasd als over het feit dat leerlingen en hun ouders zich niet realiseren dat ze een eigen verantwoordelijkheid hebben in het succesvol doorlopen van een school. Hoeven we ook niet te pas en te onpas het excuus van ongelijkheid in kansen erbij te halen.

Nel Tijburg, Monnickendam

Druk

Teunis Bloothoofd betoogt dat er gedisciplineerd huiswerk gemaakt moet worden door leerlingen. Daar ben ik het volkomen mee eens. Maar het is als strenge, controlerende ouders van hardwerkende leerlingen niet eenvoudig weerstand te bieden aan de druk. Want zolang scholen het normaal vinden om op hun homepage een grote advertentie van Lyceo op te nemen, in het menu geplaatst direct onder 'Jaarkalender', zullen ouders en vooral kinderen denken dat examentraining en huiswerkbegeleiding door een commercieel bureau noodzakelijk is. Misschien terecht want blijkbaar vinden de scholen die dat doen zelf ook dat ze niet in staat zijn hun leerlingen goed naar en door het eindexamen te loodsen.

Margot van der Linde, Kaatsheuvel

Angsthazen

Teunis Bloothoofd is vast een goede docent aardrijkskunde. Hij zou ook een kundig bouwkundeleraar zijn. Met zijn verhaal slaat hij de spijker op de kop. Het is niet zijn waarheid, niet mijn waarheid, maar de waarheid. Ook dit fenomeen is een van de vele uitwassen van het falend bezuinigingsonderwijs van het laatste decennium. Veel moest goedkoper en daarop werd beleid gemaakt. De schoolleiders die dit faciliteren zijn meelopers, slapjanussen en angsthazen. Ze zijn bang. Doodsbang.

Waarvoor? Inspectie en kwaliteitskaart.

W. Bos, Delfzijl

Niet vrijblijvend

Natuurlijk heeft docent Teunis Bloothoofd helemaal gelijk met de opmerking dat de examentraining en het huiswerkinstituut pleisters zijn voor een ziek onderwijs. Gezegend is je kind als je les hebt gehad van deze docent. Dan is er niks aan de hand en kun je met een gerust hart examen doen als je als leerling een beetje je best hebt gedaan. Mijn dochter kreeg de eerste twee jaar wiskunde van een (strenge) docente waarbij het huiswerk niet vrijblijvend was. Dat moest gemaakt worden en het werd ook gecontroleerd. Na een paar maanden ontstond er behoorlijk veel tumult bij leerlingen en ouders. Maar aan het eind van het jaar had iedereen een voldoende voor haar vak. Mijn dochter plukt hier nog steeds de vruchten van en haalt moeiteloos een mooi cijfer op het examen volgende week.

C. Bol, Hoorn

Ongelijkheid niet zuur

De samenleving bestaat uit mensen die niet gelijk zijn: ongelijke achtergrond, intelligentie, gezondheid en nog veel meer. Die ongelijkheid wordt veroorzaakt door erfelijke factoren en omgevingsfactoren. Is het zuur, zoals de Onderwijsinspectie en briefschrijfster Mariëtte Spierings menen, dat sommige kinderen examentraining à 10 euro per uur krijgen? De dochter van mevrouw Spierings financiert er haar studie mee en leert meteen iets over onderwijs geven: mooie kans lijkt me.

Margreet Jonker, Leiden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden