'Gewoan trochpakke' was zijn devies

Landbouweconoom Doeke Faber was van grote betekenis voor alles wat groeide en bloeide. Maar daarnaast was hij, als Friese boeren-zoon, een hartstochtelijk schaatser.

Doeke Faber was een van de 69 sterken die de heroïsche Elfstedentocht van 1963 uitreden. Toch was hij bekender als het boegbeeld van de Nederlandse sierteelt. Jarenlang was hij de ambassadeur van Nederlandse bekendste exportproduct: de bloem.

Net nadat hij met pensioen was gegaan als directeur van de Vereniging van Bloemenveilingen in Nederland (VBN) werd bij deze oersterke Fries een 'onbehandelbare vorm' van kanker vastgesteld. Hij zou drie hoogstens zes maanden te leven hebben. Maar hij gaf niet op. Hij wendde zich tot de kliniek van dokter Vogl in Frankfurt. Die wist hem met een uitsluitend op de tumoren gerichte chemokuur weer overeind te helpen. Faber ging nog harder werken, onder meer als voorzitter van het productschap Vis. 'Gewoan trochpakke' (gewoon doorzetten) was zijn devies.

Eind vorige zomer bleek de kanker toch verder te zijn uitgezaaid: in de hersenen, de botten en zelfs het oog. Hij ging door met zijn werk tot begin december. 'Ik ben er nog', zei Faber dan. Op 4 januari, zeven jaar nadat de ziekte was vastgesteld, overleed hij alsnog in zijn Friese woonplaats Oudemirdum. Faber werd 72 jaar.

Faber was een boerenzoon uit het buurtschap Diken bij Langweer. Hij weigerde dienst. Als alternatief werd hij vrijwilliger en trok tegen de zin van zijn ouders - die schakelden zelfs een huisarts in om hem op andere gedachten te brengen - naar Zambia. Hier hielp hij de lokale gemeenschap met het opzetten van landbouwcoöperaties. Vier jaar zou hij er blijven, levend in een veel te nauwe en primitieve Kip-caravan. Hij ontsnapte ternauwernood aan de dood na een zware ziekte, waarna hij nog maar vijftig kilo woog.

Het avontuur leverde hem uiteindelijk een gratis vliegticket op naar Montréal in Canada. Hij haalde hier zijn master landbouweconomie. Vervolgens ging hij werken als senior economist aan de landbouwuniversiteit van Ames in Iowa, waar hij ook promoveerde.

Duurzame ontwikkelingen

Tijdens een verlof in Nederland leerde hij zijn vrouw Hiltje Wynia kennen, met wie hij terugging naar de Verenigde Staten voor een hoogleraarschap. Maar hij liet zich overhalen om terug te keren naar Nederland om adjunct-directeur te worden van de Stichting Onderzoek Wereldvoedselvoorziening van de Vrije Universiteit in Amsterdam. Het gezin ging in Purmerend wonen. Vervolgens deed hij jarenlang onderzoek deed naar duurzame ontwikkeling in de landbouw voor het European Centre for Development Policy Management in Maastricht.

Via een headhunter werd hij in 1998 benaderd om voorzitter te worden van de Vereniging van Bloemenveilingen in Nederland, een functie die hij combineerde met een aanstelling in Nyenrode Business Universiteit. Hij zou zich onvermoeibaar blijven inzetten voor de bloementeelt. Hij zat in het bestuur van Bloemenbureau Holland, het Productschap Tuinbouw, de Nederlandse Tuinbouwraad en de Floriade. En hij was voorzitter van Groei & Bloei, de Vereniging Paddenstoelenteelt Nederland en president van de internationale sierteeltproducentenorganisatie AIPH.

Intussen fuseerden de bloemenveilingen FloraHolland en VBA. 'Overal waar hij kwam was hij een bindende factor', zegt Hein van Asperen, die veel met hem samenwerkte in Oost-Afrika. Hij zat meer op zijn flat in Leiden dan in zijn oude pastorie in Oudemirdum, waar hij en zijn vrouw waren gaan wonen. Ook nadat er kanker was geconstateerd, bleef hij 'gewoan trochpakke'. Zo was hij in Thailand, Zambia en Zimbabwe verkiezingswaarnemer en rapporteur voor de Wereldvoedselraad. Hij ging mee op een missie naar Noord-Korea en schreef een hervormingsplan voor de Griekse landbouw.

Faber was behalve een kundig bestuurder en briljant netwerker ook een eenvoudig en aimabel mens, die vele Elfstedentochten in zijn leven reed.

Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden