Gewipte bestuurders: 'Je wordt beter van ontslag'

Medelijden is ongepast. Topbestuurders die - al dan niet vrijwillig - het veld ruimen, komen goed terecht. De één vindt in een mum van tijd een nóg grotere uitdaging....

GEERT DEKKER

Van onze verslaggever

Geert Dekker

AMSTERDAM

De opgewektheid waarmee Frank Schreve deze week zijn vroegtijdige vertrek bij Koninklijke Ten Cate begroette, was opmerkelijk. 'Een buitenkans voor een persoonlijke heroriëntatie', zo merkte hij op, na verteld te hebben dat hij bedrijfsonderdelen ter waarde van 130 miljoen gulden gaat afwaarderen. Maar daar zit Schreve niet mee, zo leek het. De fanatieke bergbeklimmer keek alweer uit 'naar de volgende berg'.

'De een zit er mee en vertelt het niet, de ander zit er wel mee en vertelt dat soms ook niet', zegt E. Vinke, managing partner van

headhunter Boyden International. Als het een van zijn relaties overkomt, zo'n vroeg afscheid, dan belt hij. Met de vraag of counseling op prijs gesteld wordt, een raadgevend gesprek dus. 'Maar soms wil men liever even rust.' Want het zwarte gat dreigt.

Rob Bonnier was financieel topman bij het geplaagde KNP BT, dit jaar omgedoopt in Buhrmann. Eind vorig jaar nam hij ontslag, na een ernstig verschil van mening met de commissarissen.

De term zwart gat vindt Bonnier overdreven om de daarop volgende tijd te omschrijven. 'Maar het is duidelijk dat je een tik krijgt.' Bonnier had verwacht nog een jaar of vijf voor KNP BT te werken. 'Maar ik heb op een bepaald moment mijn rug recht gehouden en daar ben ik tevreden over. Het was een moeilijke periode, maar in termen van persoonlijkheid gesproken word je er niet slechter van. Eigenlijk word je er alleen maar beter van.'

Op de zaak zelf wil Bonnier niet ingaan - wat ook afgesproken is met zijn vroegere werkgever - maar hij maakt duidelijk dat de negatieve publiciteit het er niet makkelijker op maakte. 'Er verschijnen verhalen in de krant die niet juist zijn, maar je kan er niets aan doen.' Voor alle duidelijkheid: het verhaal was dat Bonnier samen met bestuursvoorzitter De Wit toenadering had gezocht tot Hagemeyer, zonder de commissarissen in te lichten.

'Ik denk niet dat ik daar nu zwaar door gestigmatiseerd ben, maar toch twijfel je wel eens in persoonlijke contacten. Dan vind ik het heel moeilijk om vast te stellen of degene met wie je spreekt precies zegt wat hij denkt.'

Nog vervelender aan deze - blijkbaar Amerikaanse - manier van vertrek vond Bonnier de onwerkelijkheid van het afscheid. 'Dat heeft pijn gedaan.' Maar hij heeft inmiddels ook begrepen dat de aanleiding voor het vertrek weinig verschil maakt voor de snelheid waarmee je vergeten wordt. 'Het gaat hard en meedogenloos.'

Maar de Nederlandse manager moet er maar aan wennen, denkt executive searcher Vinke. 'Het zijn de risico's van het vak, zo gaat dat.' En ja, de ene manager zal er beter tegen kunnen dan de andere. 'In onze gesprekken proberen wij een indruk te krijgen van de situatie. We praten met de betrokkene en op grond daarvan komen we tot een mening of het verstandig is de carrière in het bedrijfsleven voort te zetten.'

Bovendien is het ene vroegtijdige vertrek het andere niet. Gerard de Bruin was directeur van aandelenfonds Rolinco en werd in september vervangen omdat de resultaten te wensen overlieten. Over wat daarna met hem gebeurde, wil De Bruin niet spreken. De woordvoerder van Robeco, in eerste instantie: 'De Bruin heeft een prima nieuwe functie bij Robeco, misschien zegt hij wel: ik ben helemaal niet zielig' Even later wordt dat bevestigd. 'Volgens ons past De Bruin niet in het rijtje. Hij heeft een andere topfunctie bij Robeco en werkt zich een slag in de rondte.'

Met het zwarte gat van Leo van Bree valt het helemaal mee. 'Geen sprake van een gedwongen vertrek', zegt hij zelf, en hij heeft het sinds 23 september, de dag dat hij Rood Testhouse verliet, uitstekend naar zijn zin in zijn woonplaats in Beieren.

De 42-jarige Van Bree ging weg bij Rood omdat de vestigingen in het Verre Oosten gesloten moesten worden. 'Daarmee werd de onderneming een stuk minder internationaal en dat ligt me niet. Bovendien moest er op alle niveaus bezuinigd worden en ik kost ook een heleboel geld. De holding werd eigenlijk overbodig en dan kun je wel het lokale management wegsturen en daar zelf gaan zitten, maar dat is niet erg logisch. Ik ben een internationaal manager.'

Voorlopig geniet Van Bree van zijn vrije tijd en de komende tijd gaat hij zich toeleggen op advieswerk. 'En ik ben benaderd voor verschillende functies die me aantrekkelijk lijken.' Last van zijn vroege vertrek bij Rood Testhouse heeft hij niet. 'Ik heb eigenlijk alleen maar positieve respons gehad.'

Bonnier heeft een nieuwe bestuursfunctie ook nog even overwogen. 'Maar daar ben ik snel van teruggekomen. Ik doe nu commissariaten, andere, minder intensieve bestuursfuncties en ik probeer actief te worden als informal investor. Ik denk niet dat er nog iemand langs komt met een aanbod waarvoor ik die nieuwe activiteiten laat schieten.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden